วันพุธที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2560

เล่ม 16 ตอนที่ 7 : อุดมคติของวีด แปลโดย garnotics

เล่ม 16 ตอนที่ 7 : อุดมคติของวีด แปลโดย garnotics

โทเดียมอาณาจักรแวมไพร์!
ทักษะจิตรกรรมของยูรินเพิ่มขึ้นเมื่อเธอวาดแวมไพร์
 “ดูเป็นยังไงบ้าง?”
 “เยี่ยมมาก, คุณผู้หญิงคนสวยสนใจไปหาที่เงียบๆเพื่อดื่มไวน์สักแก้วกันไหม เราจะไปที่ปราสาทของข้าแล้วระบายผ้าม่านจนเป็นสีเข้มกันไม่ให้แสงแดดส่องเข้ามา หลังจากนั้นเราจะใช้เวลาที่เหลือด้วยกันจนถึงเช้าในโลงของข้า”
 “ไม่มีทาง!” เธอปฏิเสธคำยั่วยวนของแวมไพร์อย่างเย็นชาต่อหน้าแวมไพร์เขี้ยวแหลมที่พร้อมจะกัดเข้าที่คอของคุณ
 ดูเหมือนว่าฉันจะเดินทางผ่านพื้นที่ส่วนใหญ่มาหมดแล้ว ยูรินตัดสินใจที่สิ้นสุดการเดินทางของเธอในโทเดียม
ในโทเดียม, มีรูปวาดมากมายที่สร้างสรรค์ขึ้นโดยศิลปินชั้นดี และมีชิ้นงานชั้นเอกมากมายที่จิตรกรต้องการจะชื่นชมให้ได้อย่างน้อยสักครั้งหนึ่งถูกแขวนอยู่ที่นี่ ต้องขอขอบคุณเพราะทักษะจิตรกรของเธอเพิ่มขึ้นอย่างมาก แต่เธออยากจะเดินทางไปในทวีปใหญ่
 “ฉันจะย้ายไปที่อื่นเลยดีมั้ยนะ?” ยูรินลุกขึ้นจากที่นั่ง
พร้อมกับหมวกปีกกว้าง เธอเก็บกล่องสีและสมุดสเก็ต บนหลังของเธอแขวนพู่กันขนาดใหญ่
เลเวล 16
ที่เลเวลนี้ มันเป็นไปไม่ได้ทีเธอจะสวมอาวุธดีๆ พู่กันชิ้นนี้ยังเป็นเพียงเครื่องประดับที่ได้มาจากขุมสมบัติของแวมไพร์ ความกว้างของแปรงเหมาะกับการวาดภาพและยังมีความสามารถในการสตั๊นมอนสเตอร์ที่อ่อนแอ
มันทำขึ้นจากมิธริล!
เนื่องจากความทนทานของพู่กันสูงมากพอที่จะไม่ทำให้ขนแปรงหลุดร่วง มันมีประโยชน์มาก
 “เยี่ยมเลย ฉันไปละ”
ยูรินวาดภาพอย่างคร่าวๆบนพื้น
ฉากที่เธอวาดเป็นผับที่เพลและคนอื่นๆกำลังดื่มเบียร์พร้อมกับดูวีดีโอการต่อสู้ของวีด มีเพลและสมาชิกปาร์ตี้ โต๊ะ ผู้คนที่มารวมตัวกัน และสิ่งตกแต่งภายในผับ
เมื่อเคลื่อนที่ไปยังที่ที่เธอไม่เคยไปมาก่อน เธอต้องทำให้ภาพดูสมบูรณ์แบบที่สุด ถ้ามีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยก็อาจจะให้สถานที่ที่เธอไปนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง อย่างไรก็ตามเมื่อเธอเคลื่อนย้ายไปกับคนอื่น เธอต้องวาดรูปของคนคนนั้นในภาพด้วย
ถ้าเธอวาดภาพของสมาชิกปาร์ตี้และสถานที่ เธอก็จะสามารถใช้ทักษะการเทเลพอร์ทรูปวาดได้
หลังจากวาดฉากผับเสร็จ ยูรินก็วาดรูปของตัวเธอกำลังนั่งบนเก้าอี้ที่โต๊ะของเหล่าสมาชิกลงไป
และแล้วเธอก็กำลังนั่งอยู่ผับ
 “ย้า... ราชาไฮดราออกมาแล้วว!
 “นี่มันสุดยอดไปเลย! เขาใช่ช่างแกะสลักจริงๆหรือเปล่าเนี่ย? ขนาดของมอนสเตอร์มันไม่ธรรมดาเลย”
ผับเต็มไปด้วยเสียงดังเจื้อยแจ้วน่ารำคาญและทำให้ปวดหู จากเสียงของเหล่าผู้คนที่สั่งอาหารและเบียร์ รวมทั้งเสียงตะโกนเชียร์กันอย่างอึกทึก
แม้ว่ายูรินจะปรากฏตัวขึ้นก็ไม่มีใครสังเกตเห็น
 “มานี่เร็ว” “เธอเป็นยังไงบ้าง?”
ฮวารยองกล่าวทักทายยูรินเป็นคนแรกและยูรินเองก็ทักทายไอรีน โรมูนะ และเซอร์กะ ซึ่งไม่ได้พบเห็นกันเป็นเวลานาน
 “แสดงว่าเธอเพิ่งกลับมาจากโทเดียมเมื่อกี้นี้”
 “มันมีหลายสิ่งที่หนูต้องการจะวาด และหนูยุ่งมากกับการทำเควสวาดรูป แล้วตอนนี้หนูก็กลับมาแล้ว ช่วยนำของอร่อยๆมาให้ทานที่ค่ะ”
 “ตกลง ฉันจะซื้ออะไรก็ได้เท่าที่เธอต้องการ”
ฮวารยองกับยูรินเข้ากันได้ดี พวกเธอคุยกันเรื่อยเปื่อยระหว่างดูวีดีโอของวีด และเพราะทั้งไอรีนและโรมูนะต่างก็เป็นคนช่างพูดช่างคุย การสนทนาของพวกผู้หญิงเป็นอะไรที่ไม่มีวันสิ้นสุดจริงๆ
 “เธอเปลี่ยนอุปกรณ์สวมใส่หรือยัง?”
 “เปลี่ยนแล้วละ ชุดเก่ามันเปิดเผยเกินไป ครั้งนี้หนูเลือกใส่เสื้อผ้าที่ดูดีเลยละ คุณคิดว่าไงมันโอเคหรือเปล่า?
 “สวยมากเลยละ เธอซื้อต่างหูมาจากไหนเหรอ?
 “ของดรอปจากมอนสเตอร์ละ มาจากพวกก๊อปลิน มันเหมาะกับหนูหรือเปล่า
 “ดูเหมาะสุดๆเลยละ
ดาอินแนะนำตัวกับยูรินก่อน “ฉันเป็นชาแมนชื่อดาอิน ยินดีที่ได้รู้จักนะ”
 “ยินดีที่รู้จักเช่นกันคะ ออนนี่(พี่สาว)”
ดาอินเขินอายเล็กน้อย แต่เพราะพวกเขานั้นเป็นคนดีจริงๆ เธอจึงเข้ากับพวกเขาได้อย่างรวดเร็ว
ระหว่างที่พวกเขากำลังคุยกันและดูวีดีโอการผจญภัย และทักทายกันเล็กน้อย ก็มีคำถามออกมาจากปากของฮวารยอง
 “ยูริน ผู้หญิงแบบไหนเหรอที่เป็นสเปคของพี่ชายเธอ”
 “อะไรนะคะ?”
 “ฉันหมายความว่า... เขาชอบผู้หญิงที่มีบุคลิกลักษณะท่าทางหรืออะไรพวกนั้น แบบไหนเหรอ?
 “คุณกำลังถามผู้หญิงในอุดมคติของพี่เหรอ?
 “ใช่แล้วละ ไม่ใช่เธอรู้อะไรเกี่ยวกับพี่ชายในฐานะน้องสาวเหรอ?
ถึงเสียงในโรงเตี๊ยมจะดังมากเนื่องจากวีดีโอการต่อสู้ แต่ความสนของผู้คนก็หันมาที่โต๊ะของยูรินมากขึ้น
ผู้หญิงในสเปคของวีด ผู้ซึ่งไม่เคยสนใจในผู้หญิงแม้แต่น้อย
 “หนูไม่รู้เหมือนกัน”
 “ทำไมละ? ไม่ใช่พี่ชายของเธอเคยเดทกับใครมาก่อนเหรอ?” สายตาของฮวารยองเปล่งประกายในทันที
 “เรื่องนั้นหนูก็ไม่ทราบคะ”
 “ฉันรู้แล้วละ ยังไงต้องมีสเปคที่เขาชอบแน่ๆ”
 “หนูเหมือนจะรู้ แต่ก็ไม่รู้จะอธิบายยังไง”
 “งั้นลองยกตัวอย่าง เธอคิดว่าผู้หญิงอย่างฉันเป็นยังไงเหรอ” ฮวารยองยิ้มระหว่างที่ถาม เธอเป็นถึงที่ต้องการอันดับหนึ่งสำหรับการออกเดทและภรรยาในนิตยสารชื่อดังของโลก! ฮวารยองเต็มไปด้วยศักดิ์ศรี เสน่ห์ และความเชื่อมั่น
ยูรินส่ายหัวเล็กน้อยเหมือนแสดงคำขอโทษ “ออนนี่ ท่าทางคุณจะไม่ใช่สเปคของพี่ชายหนูหรอก”
ท่าทางของฮวารยองดูเศร้าทันที “ฉันขาดอะไรไปหรอ?”
ทั้งปาร์ตี้รู้สึกตกใจ
ทำไมเขาชั่งกล้าที่จะไม่รักฮวารยอง? มันมีเหตุผลลึกๆอะไรซ่อนอยู่อย่างนั้นเหรอ?!
เขาอาจจะมีอดีตที่เจ็บปวด หรือเพราะเขาอาจกังวลว่าจะโดนทิ้งเพราะมีเรื่องอื้อฉาวกับฮวารยองที่มีชื่อเสียง
 “พี่สาว คุณซื้อเสื้อผ้าทั้งหมดกี่ชุดต่อปีละ?”
 “ประมาณห้าสิบตัว แล้วฉันก็ได้เสื้อผ้ามาจากสปอนเซอร์ด้วย”
 “พี่ชายหนูเกลียดการใช้จ่ายกับการซื้อเสื้อผ้า”
ฮวารยอง เธอทั้งใส่เสื้อผ้าแบรนเนม สวมรองเท้าแบรนเนม ใช้น้ำหอมแบรนเนม ไม่มีทางที่จะมาเป็นสเปคของวีดได้เลย
 “แล้วฉันละ?” ไอรีนถามพร้อมกับยิ้มแบบอายๆ
ตั้งแต่ที่เธอเป็นเพื่อนกับยูรินผ่านการเพิ่มเพื่อนในเกม ไอรีนถามกึ่งๆตลก
เพลกับเซเฟอร์พยักหน้าเงียบๆ ไม่มีใครหรอกที่ไม่ชอบไอรีน เธอเป็นคนที่ทุ่มเท มีน้ำใจ มีความเป็นผู้หญิง และมีบุคลิกที่เรียบง่าย แถมเธอยังสวยอีกด้วย
 “ฉันก็คิดว่าคุณคงไม่ใช่สเปคของพี่หรอก ออนนี่”
 “ทำไมละ?”
 “เขาจะไม่ชอบคุณตรงที่คุณอาจจะโดนหลอกได้ง่ายเพราะความใจดีโดยธรรมชาติของคุณ”
“......!
โรมูนะก็ถามเหมือนกัน “แล้วฉันละ?”
 “เนื่องจากออนนี่มีบุคลิกที่เข้มแข็งและคล่องแคล่ว.... แต่เพราะปัญหาหลักคือ....”
 “ปัญหาหลักของฉันคืออะไรหรอ?”
 “เธอเป็นนักเรียนดนตรี พี่ชายของหนูไม่ชอบมันเพราะว่าต้องใช้ค่าใช้จ่ายมหาศาลในการเล่นดนตรี”
ความคิดอคติที่หยั่งรากลึกต่อศิลปะชั้นดี!
ฮวารยองพูดด้วยอารมณ์โกรธเคือง “หรือเขาจะไม่มีผู้หญิงในสเปคเลย?”
 “แต่ความจริงแล้ว พี่คงยังไม่ได้คิดเกี่ยวกับผู้หญิงในสเปค หนูไม่รู้จริงๆว่าพี่ชอบอะไร แต่มันจะเกี่ยวข้องตรรกะที่ใช่สำหรับพี่”
 “ตรรกะที่ใช่ หืม”
ยูรินมองดูดาอินแล้วพูดต่อ “หนูคิดว่าพี่ดาอินจะใกล้เคียงกับสเปคของพี่มากที่สุดแล้ว”
 “ทำไมละ?” ดาอินยิ้มอย่างมีความสุข
ครั้งหนึ่งระหว่างการล่าในถ้ำแห่งเมืองลอยฟ้า ลาเวียส วีดได้พูดกับเธอว่า
- เธอคือสเปคของฉัน
พวกเขามีการสนทนามากมายในตอนนี้ รวมทั้งพวกคุยเกี่ยวกับสเปคที่ชอบด้วย
 “หนูไม่รู้จริงๆว่ามันจะโอเคมั้ยถ้าหนูจะถาม...”
 “ได้สิว่ามาเลย”
 “ออนนี่ คุณทำให้เส้นผมยาวและตรงยังไง? คุณไปร้านทำผมบ่อยมั้ย?”
 “ไม่เลย ผมของฉันจัดง่ายปกติอยู่แล้ว ฉันจึงเพิ่งไว้มันไม่กี่ปีก่อนเอง”
 “คุณไม่ชอบใส่พวกต่างหู แหวน หรือพวกเครื่องประดับอะไร ถูกมั้ย?”
 “ใช่แล้ว ฉันไม่ชอบใส่อะไรที่มันยุ่งยาก”
 “เท่าที่หนูคิด คุณคงชอบใส่เสื้อผ้าง่ายๆ ถูกมั้ย?”
 “ส่วนมากฉันซื้อมันมาจากซูเปอร์มาร์เก็ต เฉพาะช่วงที่สินค้าลดราคาในเดือนกุมภา!
ผู้หญิงในอุดมคติของวีดปรากฏตัวแล้ว!
ดาอินยังตระหนักถึงความจริงนี้ในขณะที่ตอบรับและท่าทางของเธอเปลี่ยนไป มันเป็นเพราะตอนนี้เธอรู้ว่าทำไมวีดได้บอกว่าเธอเป็นคนดีมากและเป็นสเปคของเขา
* * *
ขณะเดียวกัน วีดและพวกนักรบคนเถื่อนเข้ายึดกำแพงราวกับสายฟ้าแลบ พวกกองทัพอันเดดก็กระหนาบเข้าไปยังป้อมปราการทำให้ตอนนี้กำแพงว่างเปล่า!
วีดหยิบธนูไฮเอลฟ์เยริก้าออกมา
 “จิตวิญญาณแห่งวายุ”
ด้วยความช่วยเหลือของจิตวิญญาณแห่งวายุ ทำให้ลูกธนูพุ่งทะลุหัวของอัศวินแห่งความมืดเข้าที่ดวงตาของมัน
เผ่าซัลเมียร์ร้องตะโกน “ยิงธนูเข้าไปเลย!
 “ยิงไปจนกว่าลูกธนูจะหมดกระบอก! เวลาสำหรับการล่ามาถึงแล้ว”
นักล่าเผ่าซัลเมียร์หยิบธนูออกมาและยิงมันออกไป ถึงแม้ว่าจะยิงออกไปสองหรือสามดอกพร้อมกันทีเดียว แต่ละดอกพุ่งเข้าเป้าอย่างแม่นยำ!
ลูกธนูที่ถูกยิงออกมามีประโยชน์มากในการล้อมศัตรูของพวกเขา วีดไม่ลดละที่จะจัดการเฉพาะพวกอัศวินมืด
–คุณได้จัดการอัศวินแห่งความมืดเบ็นสันด้วยธนู -คุณรับค่าประสบการณ์
การโจมตีด้วยธนูทำให้การป้องกันของอัศวินมืดลดลง
เช่นเดียวกันกับการกินบุฟเฟต์ มือของคุณจะหยิบของอร่อยๆก่อนเป็นอันดับแรก เนื้อหมูย่างและบูลโกกิเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับบุฟเฟต์เนื้อ!
คุณต้องเติมเต็มกระเพาะด้วยเนื้ออย่างรวดเร็ว เมื่อวีดได้รับเงินเดือน เขาจะไปกินบุฟเฟต์เนื้อกับน้องสาว พวกเขาจะหยุดกินก็ต่อเมื่ออิ่มจนจะจะอ้วกแล้วเท่านั้น
ไม่มีความทรงจำอะไรจะสวยงามและสงบสุขไปกว่า ความรู้สึกเมื่อเขาอิ่มจนจุกจนแทบจะเดินไม่ได้
ความทรงที่มีค่าของวีดในช่วงวัยรุ่น
 “มีมอนสเตอร์เต็มไปหมดเลย!
สถานการณ์ในตอนนี้ได้ดึงวีดออกมาจากบุฟเฟต์ การโจมตีศัตรูที่อ่อนแอเพื่อเพิ่มค่าประสบการณ์และผลงานของเขา!
เนื่องจากทหารธรรมดามีค่าไม่คุ้มกับลูกธนูของเขา เขาจึงมักจะหลีกเลี่ยงพวกมัน ถึงแม้ว่าวีดจะไม่ได้จัดการพวกมัน ลูกธนูของเผ่าซัลเมียร์ก็ถูกกระหน่ำยิงเข้ามาราวกับห่าฝนอยู่แล้ว
 “พวกศัตรูถูกกำจัดหมดแล้ว”
 “พวกเราหยุดยิงก่อน”
กองทัพของวิหารเอมบินยูอยากจะตอบโต้กลับวีดและเผ่าซัลเมียร์ แต่ก็ไม่มีโอกาสเพราะกำลังถูกกองทัพอันเดดโจมตีอยู่
พื้นที่บนกำแพงป้อมปราการนั้นมีความได้เปรียบทางยุทธศาสตร์ พวกเขายิงธนูข้ามหัวพวกอันเดด ขณะที่พวกอันเดดก็ได้ปกป้องกองกำลังของวีดระหว่างการต่อสู้โดยไม่ได้ตั้งใจ และเนื่องจากถูกกระหน่ำยิงด้วยฝูงห่าธนูทำให้กองกำลังของวิหารเอมบินยูได้รับความเสียหายอย่างต่อเนื่อง
ซากศพของทหารถูกคืนชีพขึ้นมาเป็นอันเดด พวกอันเดดนั้นถูกเพิ่มจำนวนขึ้นเป็นทวีคูณ ในขณะเดียวกันความสมดุลของการต่อสู้ก่อนหน้านี้ถูกทำลายและเหล่ากองทัพอันเดดก็รุดหน้าเข้าไป
นักรบเผ่าเวเจจเคาะโล่ด้วยดาบ “พวกเราก็จะสู้ด้วย”
วีดพยักหน้าเป็นพิธี สถานการณ์ปัจจุบันไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยลูกธนูเพียงอย่างเดียว พวกเขาต้องการที่จะจบในขณะที่กองทัพของเอมบินยูกำลังอ่อนแอลงอย่างมาก
 “ข้าจะให้นักรบชาวซัลเมียร์ร้อยนาย ตอนนี้จงเข้าไปในปราสาทกับพวกเขา!
 “ข้างในปราสาท?”
 “ข้ามกำแพงไปและเข้าไปในปราสาทชั้นใน อาจจะมีพวกนักบวชและนักเวทย์ของวิหารเอมบินยู จงฆ่าพวกมันซะ!”
ทักษะการสังเกตเขาได้มาจากการฝึกฝนผ่านการแกะสลัก วีดประเมินโครงสร้างของป้อมปราการโดยคร่าวๆ วิหารเอมบินยูยังคงอยู่เนื่องจากความแข็งแกร่งของเหล่านักบวช พวกทหารได้รับความแข็งแกร่งขึ้นจากการฟื้นฟูเวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์และการต่อสู้
สถานที่พำนักของพวกมันถูกบุกรุก
พวกทหารไม่สามารถได้รับการรักษาอีกต่อไป และพวกมันก็ไม่ได้รับผลจากการโจมตีพิษของอิมูกิและอันเดด ดังนั้นพวกมันจึงแตกกระจายคนละทิศคนละทาง
มีโอกาสที่พวกอัศวินมืดกำลังปกป้องพวกนักบวช เผ่าเวเจจเชื่ออย่างนั้น
 “แต่พวกข้าไม่รู้ว่านักเวทกับนักบวชนั้นอยู่ไหน”
 “การแกะรอยของชนเผ่าซัลเมียร์จะช่วยเจ้า เจ้าเหลือง เจ้าตามพวกเขาไปด้วย”
คำสั่งของเขาถือเป็นสิ่งพิเศษสำหรับชนเผ่าทั้งสาม
 “เจ้าเหลือง จงเปิดทางข้างหน้า”
มออออ!
วีดต้องการจะเรียกใช้อัศวินเดธไนท์แวนฮอว์กและมอบหน้าที่ให้เขา แต่ไม่สามารถทำได้เพราะบัลข่าน ดีมอฟ อยู่ใกล้ๆ เขาไม่สามารถใช้ของที่ขโมยมาต่อหน้าเจ้าของเดิมได้หรอก ถ้าหากแวนฮอว์กต้องการจะไปกับบัลข่าน มันไม่มีอะไรหรอก นอกจากเป็นการสร้างความสูญเสียอันใหญ่หลวงกับตัวเอง
 “ขอบคุณที่ให้พวกข้าจัดการ”
 “พวกข้าจะเข้าไปข้างใน”
นักล่าชนเผ่าซัลเมียร์และเวเจจวิ่งจากกำแพงไปพร้อมกับเจ้าเหลืองเข้าไปยังปราสาท
สายตาของเจ้าเหลือง!
ภาพวาดของตกแต่งและเครื่องเรือนโบราณในปราสาทกำลังถูกไฟครอก กลุ่มการ์ดและสาวกลัทธิกำลังฉีดน้ำเพื่อดับไฟ
มออออ
เจ้าเหลืองซึ่งก่อนหน้านี้มีดวงตาที่ไร้เดียงสากำลังเต็มไปความโกรธแค้นและไม่พอใจ
บางคนนั้นช่างน่าสงสาร พวกเขานั้นไม่มีเพิงสำหรับใช้หลบฝน แต่พวกเขาสร้างและอาศัยอยู่ในปราสาทที่หลังใหญ่และงดงาม ตอนนี้เจ้าเหลืองกำลังวิ่งพร้อมดวงตาที่ดูดุร้าย ความเร็วของเจ้าเหลืองที่กำลังกราดเกรี้ยวนั้นยิ่งกว่าม้าศึก ที่จริงความสามารถอยู่ในระดับสูงนั้นมีเพียงความเร็วและความอึดแบบสุดๆ
กรับ กรับ กรับ กรับ กรับ กรับ กรับ!
เจ้าเหลืองพุ่งทะลุผ่านทางเดินที่ห้อมล้อมด้วยเปลวไฟและเต็มไปด้วยงานศิลปะ
 “นั้นมันเจ้าวัวตกมัน!
 “เจ้าวัวมันกำลังเข้าไปในวิหารแล้ว รีบฆ่ามันเร็วเข้า!
 “เราควรจะบูชายัญมัน”
เจ้าเหลืองใช้หัวขวิดเหล่าสาวกและการ์ดที่กำลังถือหอกเพื่อป้องกันตัว มันลงน้ำหนักตัวไปกับการต่อสู้
มอออ!
เจ้าเหลืองแผดเสียงขณะกำลังเปิดทาง
ระหว่างที่วัวกำลังตกมัน มันจะสูญเสียการมองเห็นมีเพียงแต่จะพุ่งและขวิดทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้า มันขวิดหัวเตะไปด้านหลังเตะวงกว้างแต่ละครั้งที่มันเตะจะใช้ขาหลังซึ่งแสดงถึงพลังอันหน้าทึ่งของวัวกระทิง!
มันต่อสู้ได้ดีมาก ยากที่จะเชื่อว่ามันคือเจ้าเหลืองที่แสนเชื่อง หลังจากที่แยกกับวีด ความขวยเขินของเจ้าเหลืองถูกกำจัดจนหมดสิ้น
ทางฝั่งของเผ่าเวเจจและซัลเมียร์ก็ผ่านด่านของพวกสาวกได้อย่างง่ายดาย
แม้ว่าจะตาย ทหารของเอมบินยูก็จะถูกฟื้นคืนชีพเป็นอันเดดด้วยมหาเวทย์ดาร์ครูล(ศาสตร์มืด) เนื่องจากพวกเขาต้องจัดการพวกอันเดดด้วยมันจึงใช้เวลามากเพื่อที่จะก้าวข้ามไป
เนื่องจากบัลข่าน เฟย์ลอร์ด ราชาไฮดรา และอิมูกิดำกำลังรบกันอยู่ในสมรภูมิรบตรงกลางป้อมปราการ กำแพงปราสาทจึงเกิดการสั่นสะเทือนจากระเบิดอยู่บ่อยครั้ง
ในพื้นที่ที่ถูกเคลียร์เรียบร้อยแล้ว นักล่าเผ่าซัลเมียร์ก็จะติดตั้งกับดักเอาไว้ พวกทหารของเอมบินยูที่เคลื่อนผ่านหรือกำลังไล่ตามก็รับความเสียหารมากมายจากกับดัก ประโยชน์ของทักษะการติดตั้งกับดักของเผ่าซัลเมียร์ถูกใช้ในปราสาทนี่แหละ
เผ่าซัลเมียร์ค้นพบห้องรับรองของพวกนักบวช
 “ศัตรูบุก”
นักบวช อัศวินมืดและทหารตั้งการป้องกัน แต่ชนเผ่าซัลเมียร์จัดการได้หมดแม้จะได้รับความเสียหายค่อนข้างมาก
จำนวนของอัศวินมืดลดลงอย่างมาก และเหนือสิ่งอื่นใดเวทมนต์ศักดิ์สิทธิ์ของนักบวชก็ไม่เหลืออีกแล้ว อัศวินขาดพละกำลัง โล่ของเขาไม่ได้ช่วยอะไรจากลูกธนูที่โจมตีมาจากระยะไกล
พวกมันถึงจุดจบลงด้วยการโจมตีจากลูกธนูของเผ่าซัลเมียร์และความว่องไวและหาญกล้าของเผ่าเวเจจ
เนื่องจากการสังหารเหล่านักบวชของวิหารเอมบินยูกว่า200ศพ ตอนนี้เอมบินยูไม่เหลือกำลังหนุนอีกต่อไปแล้ว
* * *
ระหว่างรอผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยม วีดและนักรบคนเถื่อนก็ระดมยิงใส่กองกำลังของวิหารเอมบินยู
เหล่ากองทัพอัดเดดจำนวนมากวิ่งไปยัง ส่วนกลางของปราสาท รวมทั้งพวกโครงกระดูกและเดดไนท์
 “ดูเหมือนว่าพวกเราต้องได้ปะทะกับบัลข่านแน่นอน”
บัลข่าน,ราชาไฮดรา,อิมูกิและเฟย์ลอร์ดกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดที่ส่วนกลางของปราสาท ด้วยคำสั่งของบัลข่าน พวกอัดเดดกระโจนเข้าหาราชาไฮดรา,อิมูกิและเฟย์ลอร์ด มันเป็นช่วงเวลาที่ฝ่ายหนึ่งต้องเป็นฝ่ายรับ แต่ชัยชนะก็ไม่ได้มาง่ายๆนักหรอก บัลข่าน,อิมูกิและราชาไฮดราฟื้นฟูร่างกายอย่างรวดเร็วทุกครั้งที่ได้รับความบาดเจ็บ อีกทั้งพลังชีวิตละพลังป้องกันของพวกมันยังสูงอีกด้วย
บาเรียศักดิ์สิทธิ์ของนักบวชชั้นสูงเฟย์ลอร์ดยังสกัดการโจมตีส่วนใหญ่ได้ แม้กระทั่งเวทมนต์ของบัลข่านและอิมูกิยังถูกสกัดไว้ได้ พวกอันเดดยิ่งไม่สามารถเข้าใกล้ได้เลย
มันเป็นเรื่องยากที่จะตั้งสมาธิเพราะหัวของราชาไฮดราโจมตีไปทุกๆทิศทาง
 “มันจะไม่จบสักทีถ้ามันยังเป็นแบบนี้อยู่”
วีดคิดว่าถึงเวลาที่จะต้องตัดสินใจได้แล้ว จุดอ่อนของสงครามสี่ทิศคือเมื่อฝ่ายหนึ่งอ่อนกำลังลง มันก็ยากที่จะจบลงเพราะการโจมตีจะไปจดจ่ออยู่กับอีกฝ่ายแทน
 “ไม่มีเวลาแล้ว ถ้ามันยังเป็นแบบนี้ต่อไป เราจะไม่รู้ว่าฝ่ายไหนจะแพ้ก่อน เฟย์ลอร์ดคงอยู่ได้ไม่นาน แต่ถ้าบัลข่านชนะหรืออิมูกิยังอยู่ มันเป็นเรื่องยากที่จะกำจัดพวกมัน
มันค่อนข้างยุ่งยากที่จะสู้กับกองทัพอัดเดดของบัลข่าน พวกที่บินอยู่ เวทมนต์ของอิมูกิ และพลังชีวิตที่มากโขของราชาไฮดรา
เมื่อปีกของอิมูกิหักลงนั้นจะเป็นโอกาสของเขา วีดหยิบแผ่นทองแดงแห่งการรู้แจ้งออกมา
 “คำพิพากษาแห่งความตายยยย!
พลังงานความมืดรวมตัวกันรอบๆแผ่นทองแดงที่ขึ้นสนิมและมีรอยแตกหัก จากนั้นมุ่งตรงไปยังป้อมปราการ
ความทนทานของมันต่ำ จึงไม่สามารถใช้งานได้หลายครั้ง
วีดร่ายประโยคเดียวกันใส่ราชาไฮดรา,นักบวชชั้นสูงเฟย์ลอร์ด,ลิชบัลข่านและอิมูกิดำ ตราสีแดงเข้มประทับลงบนศีรษะของพวกมัน
- คุณได้ร่ายคำพิพากษาแห่งความตายใส่ราชาไฮดรา การฟื้นคืนพลังชีวิตและการฟื้นฟูสภาพร่างกายถูกปิดผนึกเป็นเวลาหนึ่งวัน
- คุณได้ร่ายคำพิพากษาแห่งความตายใส่นักบวชชั้นสูงเฟย์ลอร์ด เขาไม่สามารถฟื้นฟูพลังชีวิต,พลังเวทและพลังกายได้เป็นเวลาหนึ่งวัน
- ความสามารถลดพลังชีวิตและพลังเวทของลิชบัลข่าน ดีมอฟถูกผนึกเป็นเวลาหนึ่งวัน
- การฟื้นฟูพลังชีวิตและพลังเวทของอิมูกิไม่ทำงานเป็นเวลาหนึ่งวัน
- แผ่นทองแดงแห่งการรู้แจ้งเหลือค่าความทนทานอยู่4
คำพิพากษาแห่งความตายส่งผลต่อขีดจำกัดของสิ่งมีชีวิตอย่างรุนแรง ในทางกลับกันแผ่นทองแดงแห่งการรู้แจ้งก็ใกล้จะหักอยู่แล้ว
วีดใช้แผ่นทองแดงอีกครั้ง “เจ้าซากศพที่มีมลทิน จงติดตามเจ้านายที่แท้จริงของเจ้า!
พวกวิญญาณปีศาจที่เป็นหุ่นเชิดของวิหารเอมบินยูกำลังต่อสู้กับอัดเดดและราชาไฮดรา! ตอนนี้มันเป็นกบฏและไม่ฟังคำสั่งของเฟย์ลอร์ด วีดใช้แผ่นทองแดงกับพวกมันเพื่อโจมตีทหารของเอมบินยูที่กำลังปกป้องพื้นที่รอบๆเฟย์ลอร์ด
- แผ่นทองแดงแห่งการรู้แจ้งเหลือค่าความทนทานอยู่3
เนื่องจากตราประทับสีแดงเข้มบนตัวอิมูกิ,ราชาไฮดราและลิชบัลข่าน ทำให้พวกมันได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง
การดูดพลังชีวิตและพลังเวทของลิชบัลข่านถูกระงับ เขาจึงไม่สามารถร่ายเวทโจมตีอย่างไม่จำกัดได้อีกต่อไป
ผลเสียที่ร้ายแรงที่สุดคงเกิดขึ้นกับราชาไฮดรา ราชาไฮดราเคลื่อนไหวหัวทั้งเก้าเพื่อกลืนกินเป้าหมายและพ่นพิษ แต่ร่างกายอันมหึมาของมันแทบจะไม่เคลื่อนไหว มันจึงได้รับการโจมตีมากมาย การฟื้นฟูที่รวดเร็วเมื่อถูกทหารเอมบินยูและอันเดดใช้หอกและดาบทิ่มและแทง ตอนนี้ไม่เหลืออยู่แล้ว
ควากกกกก!
เสียงกรีดร้องของร้องราชาไฮดราดังก้องไปทั่วทั้งป้อมปราการ
เพราะการแปรพักตร์ของวิญญาณปีศาจ การต่อสู้กับพวกพ้องหรือศัตรูนั้นก็แยกแยะไม่ออกภายในบริเวณป้อมปราการ
* * *
 “มันสำเร็จ”
เมื่อไรก็ตามที่เขาใช้แผ่นทองแดง วีดไม่สามารถห้ามความรู้สึกกังวลใจของเขา มันเกือบจะพัง เพราะแผ่นทองแดงนั้นเป็นไอเทมที่มีความบกพร่อง มันมีไอเทมมากกว่าหนึ่งหรือสองที่เป็นของเทียมหรือมีความบกพร่องที่ภายนอกนั้นดูดีแต่ภายในแย่เกินที่จะเชื่อ
เขากังวลว่ามันจะพังก่อนที่จะพยายามใช้มัน เขาจะทำยังดีเนี่ย!
 “อย่างที่คิดไว้ เราควรใช้มันอย่างระมัดระวัง”
เขาเพียงรู้สึกโล่งใจหลังจากที่ใช้แผ่นทองแดง แต่ก็ห้ามประมาทอยู่ดี!
สิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่วิ่งอาละวาดพร้อมกับทำลายหอป้อมปราการ ราชาไฮดรา
มันกำลังมาโจมตีเขาหรือพบว่าวีดคือหัวโจกที่อยู่เบื้องหลังความหายนะครั้งนี้
-ฉันจะฆ่าแก
ราชาไฮดรากำลังมาหาเขาด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อ พร้อมกับอันเดดที่กำลังห้อยต่องแต่งอยู่
วีดเดาะลิ้น การประเมินราคาของที่เขาน่าจะได้รับ ลดลงอย่างมากในเวลาไม่นาน
 “มันจะเป็นเรื่องยากที่จะได้ราคาเต็มสำหรับหนัง”
ราชาไฮดราเหลือหัวเพียง5หัว อีกทั้งร่างกายของมันยังเต็มไปด้วยบาดแผล หลังจากที่สูญเสียความสามารถในการฟื้นฟู,ถูกอิมูกิกัดและถูกบัลข่านร่ายคำสาปใส่ มันก็ไม่ได้อยู่ในจุดสูงสุดอีกต่อไป
สัตว์ประหลาดขนาดมหึมากำลังจะตาย
เปรียบเทียบกับวีด,ปิงหลงและพวกฟีนิกซ์ที่ยังมีชีวิตและยังดีอยู่แถมยังเหลือพวกคนเถื่อนอีกกว่า5,700คน
วีดยกมือขึ้น
 “พลธนูโจมตี!
เผ่าซัลเมียร์ระดมยิงธนูใส่ราชาไฮดรา ความคมของลูกศรทำให้การทิ่มแทงรุนแรงมากยิ่งขึ้นขณะที่พวกเขาวิ่งไปรอบ ๆ
คว๊ากกกกกก!
ราชาไฮดรากรีดร้องขณะที่มันถูกทิ่มแทงด้วยลูกธนูนับพัน
ในที่สุดวีดก็ประกาศ “ข้าจะยอมมอบของมือสองให้แก่พวกเจ้า”
เพราะหนังของราชาไฮดรานั้นทั้งหนักทั้งหนาถึงแม้ว่ามันจะเป็นสิ่งล้ำค่า จึงไม่ค่อยนิยมนำมันมาทำเป็นเกราะหนัง นักบวช,ชาแมน,ซัมมอนเนอร์และนักเวทต่างก็ไม่สามารถสวมใส่เกราะหนังราชาไฮดราที่หนักระหว่างการต่อสู้ได้ การป้องกันของมันเทียบเคียงระหว่างแผ่นเหล็กผสมกับมิทธริล ดังนั้นมันจึงไม่ใช่วัตถุดิบที่ง่ายต่อการขาย
 “สุดท้ายแล้ว วัสดุนี้ก็แค่เหมาะสำหรับทำถุงเท้าไว้ใส่ในฤดูหนาว ทุกคนโจมตี!” วีดสั่งคำสั่งอย่างดุดัน
ปิงหลงบินข้ามไปกัดคอของราชาไฮดราในทันที
ขนาดมันใหญ่กว่าหนึ่งร้อยเมตร!
ปิงหลงถูกแกะสลักจากก้อนน้ำแข็งที่เกิดจากการสะสมของน้ำแข็งและหิมะ ป้องกันการโจมตีจากราชาไฮดราด้วยน้ำหนักตัวที่มาก
เผ่าซัลเมียร์ยิงธนู เผ่าเวเจจกวัดแกว่งดาบของพวกเขาหลังจากกลับมาจากภารกิจ และเผ่าเลเกียร์ร่ายเวทมนต์ใส่ราชาไฮดรา
–ไอ้พวกป่าเถื่อน! พวกเจ้าเป็นแค่แมลง ช่างกล้านักนะ!
แต่กระนั้น ราชาไฮดรากระโจนเข้าใส่อย่างกล้าหาญ
ระหว่างสู้กันชุลมุนกับปิงหลง มันก็เหวี่ยงหางและยื่นหัวไปกินพวกคนเถื่อน มันพันร่างปิงหลงด้วยหัวและกดลง
มันไม่ได้เป็นเพียงบอสระดับสูงโดยเปล่าๆ
เลเวลมันมากกว่า500และมันยังสู้ด้วยตัวคนเดียวกับอิมูกิ,คำสาปของบัลข่านและการโจมตีจากวิหารเอมบินยู
วีดรออยู่ชั่วครู่หนึ่ง แม้จะมีการต่อต้านเช่นนั้นแต่ในช้ามันก็จะตาย
ในตอนนี้ เขาทำได้เพียงหยิบธนูไฮเอล์ฟและยิงลูกศรออกไปเท่านั้น
ราชาไฮดราเป็นเป้าหมายที่จะก้าวไปสู่ความสำเร็จของเขา และเพราะตอนนี้มีศัตรูมากมายที่เขาต้องสู้ เขาไม่เห็นว่าจะต้องสูญเสียพลังทั้งหมดไปกับมัน (stepping stone=ขั้นที่จะก้าวไปสู่ความสำเร็จ)
แม้ว่าเขาจะมีพลังปฏิเสธความตาย เขาต้องการที่จะปลอดภัยไว้ก่อนเพราะมันใช้ได้เพียงครั้งเดียว
เขาเพียงแต่รอให้ราชาไฮดราเหนื่อยจนตาย!
ชนเผ่าเวเจจมากกว่า100คน ถูกมันกิน
–น้ำหน้าอย่างพวกแก ฆ่าข้าไม่ได้หรอก!
ราชาไฮดราคำรามอย่างดุร้าย
มันอ้าปากทั้งห้าและคำรามไปบนท้องฟ้า
แม้ว่าจะถูกทิ่มแทงด้วยลูกศรที่ราวกับขนเม่นนับพัน และแผลมันก็ใหญ่ขึ้นๆ มันก็ยังคงปฏิเสธที่จะตาย
 “แล้วไงละ มันจะจริงเร้อ?
วีดเดาะลิ้นเขายืนขึ้นตอนที่ความมีสง่าราศีของสัตว์ประหลาดยังไม่ตก
ตำนานของราชาไฮดรา
ตามบันทึกของทวีปเวอร์เซล ราชาไฮดราไม่มีวันตายจนกว่าศรีษะทั้งเก้าจะถูกตัดออก
ตอนนี้เหลือเพียงตัดหัวที่เหลือทั้งห้าทิ้ง
 “แต่ตอนนี้พลังของราชาไฮดราถึงขีดจำกัดแล้ว”
ต้องขอบคุณคำพิพากษาแห่งความตาย หัวที่ขาดไปแล้วไม่สามารถงอกคืนกลับมาได้ มันยากโครตๆที่จะตัดหัวทั้ง9ทิ้งแต่ตอนนี้มันไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้
วีดกางปีกแห่งแสงออกและบินไปทางด้านหน้าของราชาไฮดรา
–ย้ากก!
ราชาไฮดรายืดศีรษะออกมา
มันอ้าปากออกจนเห็นฟันหนาๆของมันที่แทบจะสามารถบดขยี้เหล็กได้ น้ำลายที่เป็นกรดรุนแรงหยดลงและหลอมละลายหิน ใครก็ตามที่ถูกมันกลืนเข้าไปต้องพบกับความตาย
 “เจ้านาย หลบ!” ปิงหลงร้องเตือน มันกำลังปลุกปล้ำอยู่กับราชาไฮดรา ทำให้เขาไม่สามารถที่จะปกป้องวีดได้
 “เจ้านาย มันอันตราย” “ถอยไป!
 “พวกเรากำลังจะไปช่วย!” “เจ้านาย กลับมา!
เจ้าเหลืองและพวกฟินิกซ์ต่างแสดงความมุ่งมั่น
ทุกตัวต่างกังวลใจเกี่ยวกับวีด
วีดที่เหล่าประติมากรรมรู้ว่าเป็นคนทารุณพวกมัน ต่อว่าพวกมันและริบเอาของและเงินที่ได้จากการต่อสู้!
การรบกับวิหารเอมบินยูแสดงให้เห็นถึงด้านต่างๆของเขา แต่เขามักจะสูญเสียชีวิตจากการเผชิญหน้า
บางทีมันเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เพราะขีดจำกัดของพละกำลังและมานา แต่เหล่าประติมากรรมของวีดทุกตัวนอกเหนือจากปิงหลงเห็นว่าวีดเป็นคนที่มันสมควรจะปกป้อง
 นี่คือการต่อสู้ของฉัน
วีดหุบปีกแห่งแสงและร่วงหล่นลงกลางอากาศ
เขาหลบการโจมตีของราชาไฮดราและบินไปยังด้านหนึ่งของศีรษะที่มีปิงหลงอยู่
–ย๊ากกกก!
ศีรษะของราชาไฮดรามุ่งไปยังวีดราวกับงูพิษ ศีรษะทั้งที่ดูโกรธแค้นพุ่งเข้าใส่วีด
ปิงหลงกางปีกออกพยายามที่จะหยุดมัน แต่สองหัวที่เหลือยังคงมุ่งตรงมายังวีด
หวีดหลบหลีกหัวของมันโดยการบินขึ้นไปในอากาศ
ไม่มีสถานที่สำหรับให้ผ่อนคลายการเคลื่อนไหว เพราะอยู่ใกล้เกินไปจึงไม่สามารถทำนายการโจมตีได้
 “ปิงหลง ฉันอยากให้นายทำอะไรบางอย่างเพื่อฉัน”
ปิงหลงตอบกลับขณะที่กำลังกัดเข้าที่คอของราชาไฮดรา
 “ท่านต้องการอะไรเล่าในเวลาเช่นนี้ เจ้านาย” “ออกไปจากหัวของมัน”
 “ท่านจะกลายเป็นเป้าหมายของมันนะ เจ้านาย” “ไม่เป็นไร ออกไป เดี๋ยวนี้”
ปิงหลงเชื่อมั่นในวีด ระหว่างการต่อสู้ในการเดินทางทางตอนเหนือ ปิงหลงไม่สามารถจัดการมังกรกระดูกได้หากขาดวีด
ทันทีที่ศีรษะของราชาไฮดราเป็นอิสระด้วยความเป็นศัตรูที่แข็งแกร่งมันก็โจมตีวีด จัดการวีดเป็นสิ่งที่สำคัญกว่าปิงหลงซึ่งอยู่ด้านขวาของมัน
–แคว๊กก!
การโจมตีของราชาไฮดราช่างน่ากลัวและเป็นอันตราย
วีดเข้าไปใกล้กับมันและหลบการโจมตีที่น่าหวาดเสียว
เขาบินไปข้างล่างปิงหลงและขาของราชาไฮดราและระหว่างรักแร้ของมันเพื่อหลบหลีก
เมื่อเขาหลบหลีกได้สำเร็จ คอของราชาไฮดราก็พันกันยุ่งราวกับว่ามันลงไปในเครื่องซักผ้า
วีดนึกถึงประสบการณ์ตอนที่เขาทำงานพาร์ทไทม์ที่ร้านซักรีด พวกคนโง่เขลาใช้เครื่องซักผ้าอัตโนมัติกับเสื่อผ้าดีๆที่ราคามากกว่า100,000วอนอย่างไม่ทะนุถนอม มันเป็นข้อผิดพลาดที่ยิ่งใหญ่ที่คิดว่าผงซักฟอกจะใช้แก้ปัญหาได้กับทุกสิ่ง!
 “ดีที่สุดคือการซักผ้าด้วยมือนี่แหละ”
วีดนั่งลงบนคอของมันและยกดาบขึ้น
 “เบลซซิ่ง!
แหวนของนักบวชชั้นสูงที่เขาสวมใส่ส่องแสงปกคลุมทั่วร่างกายของเขา
การอำนวยพรของนักบวชชั้นสูงถูกใช้งาน –ความสามารถทางกายภาพเพิ่มขึ้นเป็นเวลา20นาที
มันเป็นระยะเวลาช่วงสั้นๆแต่เขาตัดสินใจที่จะใช้การอำนวยพรสำหรับช่วงเวลาที่สำคัญ
ดาบในตำนานที่ถูกกล่าวขานกันว่าเคยตัดภูติปีศาจน้ำแข็ง ได้ฟันลงเข้าที่ต้นคอของไฮดรา
 “ดาบราชันย์!” (Sword Kaiser)
สกิลที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา
วีดใช้ดาบตัดคอที่พันกันอลวนของราชาไฮดราเหมือนลูกบอลไหมพรม แน่นอนหนังหนาๆไม่ได้ฉีกขาดด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว
 “ดาบราชันย์!
เทคนิคการโจมตีเข้าที่จุดเดิม เขาลงดาบราวกับเขากำลังผ่าฟืน
 “มันจะไม่เหลือคอหลังจากที่โดนฟันสิบครั้ง!
วีดไม่หวงพลังชีวิตและพลังเวทใดๆในการใช้ทักษะนี้และการโจมตีใส่คอของราชาไฮดรา
ด้วยการจับมัดจากร่างกายขนาดใหญ่ของปิงหลง คอของราชาไฮดราถูกตัดออกทีละคอๆเลือดสีน้ำเงินพุ่งกระฉูดออกมา มันไม่งอกขึ้นมาอีกต่อไป
และหลังจากศรีษะทั้ง9ของราชาไฮดราหลุดออกไป-
เลเวลอัพ -เลเวลอัพ
สัตว์ประหลาดที่ดุร้ายราชาไฮดรา ผู้ครอบครองหนองน้ำโนปริน ได้เข้าสู่ห้วงแห่งการหลับไหลไปตลอดกาล
สำหรับความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ ค่าชื่อเสียงเพิ่มขึ้น350
ค่าความแข็งแรงเพิ่มขึ้น3(strพลังโจมตี) –ค่าพละกำลังเพิ่มขึ้น10(vitพลังชีวิต)
เลเวลของเขาเพิ่มขึ้นมา2 หลังจากจัดการราชาไฮดรา
แน่นอนวีดไม่ลืมสิ่งที่ต้องทำ นั้นคือการเก็บไอเทม
ได้รับแร่ไพลินขนาดใหญ่1ชิ้น –ได้รับขนนกทรงแปลกประหลาด1ชิ้น –ได้รับหอกชั้นดีโซเฟียร์1ชิ้น –ได้รับเหรียญทองจำนวน3,140เหรียญ
ทอง1ชิ้นกับเหรียญทองนั้นแลกเปลี่ยนได้ในราคาเท่ากัน อย่างไรก็ตามเหรียญโบราณก็มีค่าเช่นเดียวกัน
 “กำไรไม่เลวเลย”
เขายังอยากจะเช็คไอเท็มต่างๆแต่สงครามยังไม่จบ
 “เจ้าเหลือง มานี่!
วีดหยิบมีดแกะสลักออกมาหลังจากเรียกเจ้าเหลือง
ตัด ตัด ตัด
มือของเขาลอกหนังของราชาไฮดราอย่างระมัดระวัง! ถึงแม้ว่าหนังจะเต็มไปด้วยรอยขีดข่วนเขาก็ยังคงเก็บมันไว้ในเพื่อในกรณีที่มีความจำเป็น
วีดยังเอามาแม้กระทั่งหัวของราชาไฮดรา
ได้รับหัวของราชาไฮดราจำนวน1หัว
ห้าหัว!
ศพของมอนสเตอร์ทั่วไปจะเหลือทิ้งไว้เพียงส่วนที่มีประโยชน์แล้วก็หายไป แต่เนื่องจากสิ่งเหล่านี้ยังอยู่เขาจึงหยิบมันมา
เขาให้เจ้าเหลืองลากหนังของราชาไฮดราและศีรษะขนาดใหญ่
 “เป็นไปตามคาด ของที่ได้จากมอนสเตอร์ขนาดใหญ่มีเยอะจริงๆ”
นี่คงเป็นความรู้สึกของชาวประมงที่จับวาฬได้
เรื่องราวของชายชราที่จับวาฬ เป็นนิยายที่มีชื่อเสียงเกี่ยวกับชายชราที่เดินทางกลับฝั่งแล้วเผชิญหน้ากับพายุและเนื้อวาฬถูกกินโดยฉลาม
ความเศร้าโศกของชายชรานั้นก้องไปทั่วทั้งหัวใจของคนทั้งโลก!
ผู้แปล: garnotics
Editor: แอดชิน เพจ เราอ่านนิยายแปล
ที่มา: http://japtem.com/lms-volume-16-chapter-7

ไฟล์: https://drive.google.com/drive/u/0/folders/0B7slWHQIQ6wCM1hicDY3dUw2cXM

16 ความคิดเห็น:

  1. ขอบคุณครับ
    เนื้อเรื่องกำลังมัน

    ตอบลบ
  2. ขอบคุณครับ สุดยอด มันนมาก

    ตอบลบ
  3. ขอบคุณครับ กำลังมันเลย รอๆ ตอนต่อไปครับ

    ตอบลบ
  4. นโม เหยื่อรายแรกของการรูทไอเทมของวีด

    ตอบลบ
  5. มาต่อไว้นะครับยังค้างอยู่เลย

    ตอบลบ
  6. เนื้อก่องโตเลย

    ตอบลบ
  7. วีดเลงดาบยุที่หน้าอกบัลขานฮ่าๆๆ

    ตอบลบ
  8. ขอบคุณมากครับ

    ตอบลบ
  9. ไฮดราโดนลอกคราบไปแล้ว 1
    ที่เหลืออีก 2 กำลังตามมา

    ตอบลบ
  10. สุดยอด เหลืออีก3

    ตอบลบ