วันพุธที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2561

เล่ม 28 ตอนที่ 3 วอมบ้า เบลคิ้น(Woomba Belkain) แปลโดย Acid กรด


เล่ม 28 ตอนที่ 3 วอมบ้า เบลคิ้น(Woomba Belkain) แปลโดย Acid กรด


        บาร์ดเรย์และเหล่าราชองครักษ์มาถึงชั้นที่ 3 ของเหมืองเมลเบิร์น

        "พวกเขาได้รับข่าวสารว่าพวกเรากำลังมา"

        "ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น"

        ที่ชั้น 3 ไม่มีผู้เล่นอยู่เลย โจร 2-3 คน ออกค้นหาในพื้นที่แต่ไม่พบใครสักคนในบริเวณใกล้เคียง

        "ไม่มีเวลาให้ชักช้า ใครที่กำลังซ่อนอยู่ที่นี่จะปล่อยให้มีชีวิตอยู่ต่อไป"

        "ไปกันเถอะ"

        กิลด์เฮอร์มิสแบ่งปาร์ตี้ออกเป็น 2 กลุ่ม หลังจากการติดต่อกับผู้เล่นบนชั้นที่ 1 และชั้นที่ 2
หมู่ของนักเวทย์โจมตีได้นำพวกโจรไปติดตั้งกับดักเตรียมไว้เมื่อกำลังสนับสนุนของกิลด์ราชสีห์ทมิฬมาถึง
พวกเขาวางกับดักเป็นชั้นๆ ป้องกันสถานที่อย่างสมบูรณ์บนชั้นที่ 1, ที่ 2 และชั้นที่3เพื่อซื้อเวลา
ในขณะเดียวกัน บาร์ดเรย์, เหล่าราชองครักษ์ และกลุ่มนักสู้กำลังลงไปด้านล่างอย่างต่อเนื่อง

        "เวลานี้มันช่างตื่นเต้นเล็กๆ"

        "มันจะแข็งแกร่งสักแค่ไหน...หวังว่าจะเป็นการต่อสู้ที่เร้าใจนะ"

        กลุ่มนักสู้เอาอาวุธของพวกเขาออกมา พวกเขาต้องการกำจัดพวกผู้เล่นที่เหลืออยู่ในเหมืองและทำภารกิจให้สำเร็จ มันเป็นภารกิจปรมาจารย์ของบาร์ดเรย์ ดังนั้นจึงเป็นธรรมดาที่พวกเขาระดมความสามารถทั้งหมดของกิลด์เฮอร์มิส
       
        พวกเขารู้ว่าเบลคิ้นกำลังซ่อนตัวอยู่ในเหมืองเมลเบิร์น      เบลคิ้นจัดจำแนกเป็นมอนสเตอร์ขนาดกลางถึงขนาดใหญ่
เลเวลของมันประมาณได้ว่ามากกว่า 620! ตามประวัติศาสตร์ของทวีป, กล่าวกันว่ามันได้คลานออกมาจากก้นบึ้งของนรก
เมื่อ 100 ปีก่อน มันก่อให้เกิดความเสียหายร้ายแรงต่ออาณาจักรทัลเลนจนกระทั่งพวกไฮเอลฟ์*ทำให้มันพ่ายแพ้ในที่สุด
มันหนีในขณะที่บาดเจ็บไปยังเทือกเขาไฮเนปและไม่เคยปรากฏตัวอีกเลยตั้งแต่นั้น

        "จากรายงานของผู้ที่พบขนหางของเบลคิ้นในส่วนนี้ของเหมือง...มีความเป็นไปได้มากที่พวกเราจะมีการต่อสู้ใหญ่ในไม่ช้า"

        "ผมได้ยินเสียงมันร้องครั้งหรือสองครั้งแต่ไม่ทราบตำแหน่ง ผมเลยตัดสินใจปล่อยมันไว้ก่อน"

        ประวัติศาสตร์บอกว่าเบลคิ้นมีอำนาจทำลายล้างบนแผ่นดินมาก ดังนั้นมันจึงเป็นตัวอันตราย

        "เตรียมตัวทำศึก"

        พวกเขามาถึงทางเข้าชั้นใต้ดินที่4 ซึ่งมีการต่อต้านอย่างหนักจากกิลด์ราชสีห์ทมิฬและเหล่าผู้เล่นที่มารวมตัว
กันตามที่คาดไว้ พวกอัศวินมีพลังป้องกันสูง ได้ลงบันไดไปในขณะที่ทำการคลุมตัวของพวกเขาด้วยโล่
แต่ไม่คาดคิดเลยว่าจะไม่มีการโจมตีจากกิลด์ราชสีห์ทมิฬและพวกผู้เล่นที่ออกล่าอยู่แถวนั้น

                เคนทรีโอ : ไม่เห็นพวกศัตรูเลย ลงมาดูซิ

        เดิมทีกิลด์ราชสีห์ทมิฬวางแผนป้องกันตรงบริเวณทางเข้า แต่พวกเขารู้สึกว่ามันเป็นการบ้าบิ่นเกินไปเนื่องจาก
ดันเจี้ยนถูกเปิดเผยหลังจากเกิดแผ่นดินไหว

        รังของเบลคิ้น!

        พวกเขาสามารถซื้อเวลาได้บ้างเพื่อเคลื่อนไปยังที่นั่น ละถ้าโชคดีพวกเขาอาจหาทางออกจากเหมืองได้อีกฝั่ง
ทางเดินรอบๆตรงเข้าได้ถูกตรวจสอบ

        "พวกเขาไม่ได้อยู่ในพื้นที่ และรอยเท้าก็ต่อเนื่องกันเข้าไปในดันเจี้ยน"

        "ช่างน่าสมเพชแค่ไหน พวกเขาเข้ามาเพียงเพื่อไปตาย?"

        โครบินยุน(Krobidyun)กล่าว

        เขาเป็นเนโครมันเซอร์เลเวล 446 ในหมู่ราชองครักษ์ซึ่งเดิมมีอาชีพเป็นผู้วิเศษอาวุโส
เขาไม่ได้เปลี่ยนเป็นเนโครมันเซอร์อย่างบัลข่านและอันเดทของเขา กองทหารยังคงมีขีวิต เขาได้ชมวีดเอาชนะ
กองทัพอมตะจากการออกอากาศและเริ่มประหลาดใจกับศักยภาพของเหล่าเนโครมันเซอร์
เขามีทักษะพื้นฐานของผู้วิเศษและด้วยการสนับสนุนของกิลด์เต็มที่ ดังนั้นความสามารถของเขา
ที่เหมือนกับเนโครมันเซอร์ก็เติบโตอย่างรวดเร็ว เนโครมันเซอร์มีบทบาทการในการสู้รบขนาดใหญ่
ซึ่งเป็นเหตุผลที่เขามาในเวลานี้

        "ทิ้งทหารบางส่วนไว้สนับสนุน ระหว่างที่พวกเราเข้าไปในรังของเบลคิ้น"

        บาร์ดเรยเริ่มทำหน้าที่ผู้นำ เขาเปลี่ยนเกราะและดาบเป็นของเดิมที่เขาใช้
มันเป็นเกราะที่เขาได้จากอัศวินกษัตริย์ของอาณาจักรเคลตั้นในขณะที่ทำภารกิจคลาสของเขาสำเร็จ

        ชุดเต็มยศของอัศวินดำ

        ไม่ใช่กล่าวเกินจริงที่จะบอกว่าสิ่งนั้นเป็นหนึ่งในไอเทมที่ดีที่สุดที่ได้ปรากฏขึ้นในทวีปเวอร์เซลล์ ในปัจจุบัน
เหล่าราชองครักษ์ก็เปลี่ยนเป็นอุปกรณ์ของพวกเขาที่ใช้ต่อกรกับพวกมอนสเตอร์ระดับบอสเช่นกัน
พวกเขาใช้หอก, กระบอง(maces) และขวาน ที่มาพร้อมพลังทำลายที่ใช้ต่อสู้กับมอนสเตอร์ขนาดกลางและขนาดใหญ่ได้

        "พวกเรากำลังจะไปทุบเจ้านั่นกัน"

        "พวกขวานศึกจะเคลื่อนขึ้นหน้าไปก่อน"

        บาร์ดเรย์เดินเร็วกว่าปรกติ แทนที่จะรู้สึกหนักใจกับความเป็นไปได้ในการปรากฏตัวของ
กำลังเสริมจากทางกิลด์ราชสีห์ทมิฬ, บาร์ดเรย์ยินดีต้อนรับพวกมัน เพราะว่าเขาสามารถแสดงความแข็งแกร่งให้เป็นที่ประจักษ์ในการศึก เขาสามารถแสดงออกถึงพลังของนักรบที่แข็งแกร่งที่สุดในทวีปเวอร์เซลล์
ไม่มีใครสามารถแตะต้อง บาร์ดเรย์ผู้ทรงพลัง

        "ครุ ครุ ครุ, มากับฉัน"

        โครบินยุนเริ่มอัญเชิญอันเดท บทบาทของเนโครมันเซอร์คือการสร้างกองทัพอันเดทดุจดั่งกองกำลังรบ
เขาเพิ่มซากศพของผู้เล่นที่ออกล่าในเหมืองเมลเบิร์น ดังนั้นเดทไนท์และดูราฮานจำนวนต่ำสุดก็ได้ถูกอัญเชิญมา
ยังมีคนจำนวนเล็กน้อยที่มีพลังของดูมไนท์(Doom Knight) ถ้าเขาใช้สมาชิกของกิลด์ราชสีห์ทมิฬที่ชั้น4
จากนั้นพวกอันเดทของเขาก็จะเพิ่มมากขึ้น

                                *******************

        - พวกเราจะทำยังไงดี? ผมคิดว่าพวกเขากำลังมาทางนี้

        - ชู่ว.ว.ว, เงียบๆ

        -พี่ชาย, คุณวางแผนเพียงเพื่อรอจนกว่าพวกเขาจะผ่านไปแค่นั้นหรือ?

        -บางทีพวกเขาอาจจะไม่เห็นพวกเราและอาจจะผ่านไปโดยไม่ทันรู้ตัว

        วีดและคนอื่นๆอีก 3 คนกำลังซ่อนตัวอยู่ที่ชั้นใต้ดินที่ 3 เฮเกลร้อนรนที่จะลงไปยังชั้นที่ 4
แต่เมื่อเขาสงบลงก็ตระหนักได้ว่ามันช่างเปล่าประโยชน์

        ผู้บุกรุกไม่ได้ปัญญาอ่อน ดังนั้น เชื่อได้แน่ว่าพวกเขามาด้วยพลังที่เพียงพอต่อการโจมตี
กิลด์ราชสีห์ทมิฬ เฮเกลได้ยินเรื่องสถานการที่ชั้นที่ 1 และ 2 ดังนั้นเขาจึงรู้ว่าผู้เล่นที่ชั้นที่ 4 ไม่มีเลเวล
พอที่จะหยุดพวกกิลด์เฮอร์มิสได้

        เขาสูญเสียความรู้สึกในการประเมินเมื่อเขาตื่นตระหนก แต่เมื่อสัญชาตญาณการเอาตัวรอดของวีด
ได้แสดงออกมา เขาตัดสินใจที่จะอยู่ที่ชั้น 3 ซึ่งผู้เล่นส่วนใหญ่ได้ละทิ้ง

        'ดูเหมือนมีคนไม่เยอะแหะ เพราะฉะนั้นพวกผู้บุกรุกจะทิ้งคนไว้เล็กน้อยเพื่อค้นหาในภายหลัง'

        เขาเรียนรู้การคำนวณเงินได้อย่างรวดเร็วภายใต้เจ้านายอันร้ายกาจ ดังนั้นหัวของเขาจึงได้ผลสรุปอย่างรวดเร็ว
แต่คนอื่นๆทั้ง 3 คนไม่เข้าใจว่าการประเมินของวีดเป็นสิ่งที่ดีขึ้นอยู่กับการแสดงออกของพวกเขา

        'ฉันขุดไพลินจนมันเกือบจะช้าไป....'

        ไม่มีการปฏิเสธว่าเขาเป็นคนโลภสำหรับอัญมณี

        "อ๊าก!"

        "พวกเราไม่ได้ก่ออาชญากรรมเลยนะ......"

        "จัดการ!"

        เสียงของผู้เล่นที่ซ่อนตัวอยู่ตามที่ต่างๆ และถูกจับได้ ทันทีที่ได้ยินพวกผู้เล่นไม่สามารถซ่อน
จากพวกศัตรูที่มีอาชีพมือสังหารหรือโจร วีดทำการซ่อนตัวในซอกเล็กๆสุดอุโมงค์ยาวที่เขาได้ทำการ
ขุดหาพวกไพลิน

        เวลานี้พวกมือสังหารบางส่วนกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ นักฆ่ามือโปรสามารถได้ยินกระทั่งเสียงลมหายใจ
อันแผ่วเบาราวกับว่าเสียงนั้นดังสนั่นและตรวจจับได้แม้อุณหภูมิที่แตกต่างกันเพียงเล็กน้อย ในขณะที่พวกโจรก็
มีความสามารถพิเศษในการรื้อถอนกับดักในดันเจี้ยน แต่เมื่อมาถึงเรื่องติดตั้งกับดักหรือทำการโจมตีแบบ
ไม่คาดคิด, พวกนักฆ่าเป็นอาชีพที่มีความสามารถเหนือกว่า พวกเขามีความสามารถในการทำลายล้างสูง
แต่พลังกายต่ำ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถต่อสู้เป็นเวลานานได้ในสนามรบ

        'ถ้าพวกมันมาใกล้มากกว่านี้ พวกมันคงพบพวกเรา'

        พวกนักฆ่าสามารถใช้เทคนิคหลบซ่อนในการเดิน แม้ว่าความเร็วในการเคลื่อนที่ของพวกเขาจะเพิ่มขึ้น
ถ้าพวกเขายกเลิกการอำพรางตัว พวกนักฆ่าคิดว่าศัตรูเป็นพวกอ่อนแอ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่รู้สึกจำเป็นต้องซ่อนตัวหรือ
ทำการค้นหากันเป็นคู่ นักฆ่าสองคนกำลังเข้ามาตรวจสอบบริเวณที่วีดกำลังซ่อนตัวด้วย

        'มีแค่พวกมันสองคน ฉันต้องจบมันให้เร็ว'

        วีดผลักเฮเกลไปข้างหน้าเมื่อพวกนักฆ่าเดินใกล้เข้ามา

        "เฮ้ย! รุ่นพี่!"

        นักฆ่าสองคนที่ค้นพบเหยื่อ พวกเขาถีบตัวอย่างแรงข้ามพื้นดินและวิ่งมาข้างหน้า
บนหน้าผากของทั้งคู่มีสัญลักษณ์เครื่องหมายฆาตกร เฮเกลสามารถบอกได้ว่าพวกมันอยู่ในระดับ
ที่น่ากลัวเพียงแค่ดูจากอุปกรณ์ของพวกมัน นี่เป็นกระบวนการในการกวาดล้าง ดังนั้นพวกมันจึงไม่ส่งข่าวสาร
ให้นักฆ่าคนอื่นๆให้ยุ่งยาก

        "กำแพงผู้พิทักษ์!"(Guardian Wall)

        เฮเกลตั้งท่าป้องกันการโจมตีด้วยโล่ที่ด้านหน้าของเขา ร่างกายเขาแข็งทื่อและไม่กล้าที่จะตอบโต้กลับ
พวกนักฆ่าใช้แรงผลักจากความเร็วของพวกเขาเพื่อกระโจนเข้าจู่โจม ทันใดนั้น เหล่านกประกายแสงสาดลงมาหาพวกเขา
มันเล็งมาอย่างแม่นยำที่หัวของพวกเขา!

        "อ๊าก.ก.ก!"

        "น.นี่...."

        ทันใดนั้นหนึ่งในพวกนักฆ่าก็พบว่าพลังชีวิตลดลงอย่างรวดเร็ว พวกเขายกมีดสั้นขึ้นพยายามป้องกัน
การโจมตีต่อเนื่อง แต่เหล่านกประกายแสงเปลี่ยนวิถีทันทีและเข้าโจมตีจุดตายของพวกนักฆ่า
มีการโจมตีสร้างความเสียหายต่อเนื่องถึงเจ็ดครั้ง! นักฆ่าทั้งสองสลายกลายเป็นแสงสีเทา

        พวกนักฆ่ามีความสามารถที่อุกอาจแต่พลังชีวิตและสมรรถภาพของพวกเขาเป็นที่น่าสังเกตได้ว่ามันต่ำมาก
ทั้งพวกเขายังไม่สวมใส่เกราะหนักได้ ดังนั้นพลังป้องกันของพวกเขาจึงต่ำ อย่างไรก็ตามพวกเขาอ่อนแอเมื่อต้องเผชิญ
หน้ากัน

        วีดใช้โอกาสที่สมบูรณ์แบบนี้ ใช้เฮเกลเป็นเหยื่อ พวกนักฆ่าประมาทระหว่างการใช้พลังของพวกเขาในการจู่โจม
พวกเขาไม่คาดคิดถึงคนที่มีทักษะดาบอย่างวีดจะทำการซ่อนตัวเพื่อใช้ประโยชน์จากทักษะนั้น

        "รุ่นพี่ครับ, นั่นมันทักษะอะไรกันน่ะ?"

        เฮเกลสนใจในเพลงดาบประกายแสงมากกว่าที่จะขุ่นเคืองใจ เทคนิคของเพลงดาบส่องประกายและทรงพลังมาก

        "มันไม่ใช่เรื่องใหญ่พวกเราจัดการพวกมันไปได้สองคน นี่เป็นการซื้อเวลาให้พวกเรา"

        "เวลานี้พวกเราจะปลอดภัยไหม?"

        "ไม่, พวกนักฆ่าคนอื่นๆอาจจะแห่กันมาที่นี่ เมื่อไอ้สองคนนั่นไม่กลับไปหลังเวลาผ่านไปสักระยะหนึ่ง"

        วีดพูดขณะที่เก็บของที่ดรอปได้จากพวกนักฆ่า พวกมันเป็นฆาตกรดังนั้นจึงเป็นไปได้ว่าจะได้พวกเหรียญทอง,
เครื่องประดับ, มีดสั้นอาบยาพิษ และแหวนสักวงที่ช่วยเพิ่มความเสียหายจากการโจมตีติดคริติคอล

        "แย่มาก, ไม่มีของแพงๆเลย"

        คนมากมายเลือกเล่นเป็นนักฆ่า ไอเทมสามารถขายได้อย่างง่ายดายแม้จะไม่ได้มี
มูลค่ามาก ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถบ่นได้

        'ฉันรู้สึกประหลาดใจ ถ้าชายพวกนั้นเป็นคนของกิลด์บีเดน'

        ถ้ากิลด์บีเดนมีพลังอย่างนี้แล้วพวกเขาคงจะไม่พ่ายแพ้อย่างต่อเนื่องโดยกิลด์ราชสีห์ทมิฬ
น่าจะมีกลุ่มอำนาจที่เหนือกว่าต้องการโจมตีเหมืองเมลเบิร์นและที่อื่นๆพร้อมกัน

        'ตอนนี้ยังแยกแยะพวกมันไม่ได้ มีบางคนเข้าร่วมกับกิลด์บีเดนเพื่อที่จะทำความเสียหายให้กับกิลด์ราชสีห์ทมิฬใช่ไหมนะ?'

        แน่นอน, ปฏิบัติการบุกโจมตีในครั้งนี้อาจเป็นเหตุให้เกิดความสูญเสียได้พอประมาณเนื่องจากมีผลต่อผู้เล่นหลายร้อยคน
กองกำลังสนับสนุนจากกิลด์ราชสีห์ทมิฬสามารถจำกัดขอบเขตและสร้างความเสียหายคืนได้
ยิ่งไปกว่านั้น, พวกมันยังสังหารผู้เล่นตามอำเภอใจดังนั้นกิลด์ราชสีห์ทมิฬน่าจะไม่ใช่พวกเดียวที่เป็นศัตรูกับพวกมัน
วีดไม่เข้าใจเหตุผล แต่เขาก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับมันอยู่ดี

        "ตอนนี้ฉันไม่เห็นวิธีการอื่นนอกจากต้องต่อสู้"

        เทพสงคราม

        สัญชาตญาณการต่อสู้ของวีดได้ถูกปลดปล่อย

        "ฉันแค่อยากจะขุดไพลินเพิ่มอีก 2 เม็ดแค่นั้นเอง"

        "รุ่นพี่, ได้โปรด!"

                                                ***********

        พวกนักฆ่าเคลื่อนที่อย่างว่องไว พวกเขาวางกับดักระหว่างการค้นหาพวกผู้เล่นและฆ่าพวกเขา
นักฆ่า 25 คนกำลังปฏิบัติการในภารกิจของพวกเขาในชั้นใต้ดินที่ 3

        "มันถึงเวลาแล้วแล้วเบอร์ 43 กับ 44 ยังไม่กลับมา"

        "พวกเขาแค่ล่าช้าละมั้ง?"

        เหมืองมีความซับซ้อนดังนั้นมันจึงมีความแตกต่างกันเรื่องระยะเวลาที่ใช้ในการกลับมา
แม้ว่าระดับความผิดพลาดจะถูกนำมาพิจารณา, นักฆ่าทั้งหมดได้มารวมตัวกันยกเว้นอีก 2 คน

        "ไม่มีข่าวของพวกมันมาก่อนหน้านี้"

        "เรียกพวกเขาในช่องสนทนากิลด์"

        พวกนักฆ่าเรียกพวกเดียวกันที่ยังไม่ปรากฏตัว แต่ไม่มีคำตอบ

        "พวกเขาไม่มีการตอบกลับมาในกระซิบ"

        "บางที...."

        พวกเขาทั้งคู่ยุติการเชื่อมต่อหรือตาย! มีการสู้รบเกิดขึ้นในพื้นที่เหมือนเมลเบิร์น
ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถออกจากระบบได้

        "พวกเขาตายแล้ว มีบางคนที่แข็งแกร่งกำลังดักซุ่มอยู่"

        "เบอร์ 43 กับ 44 ค้นหาที่ตำแหน่งไหน?"

        "พื้นที่เหมืองถ่านหิน"

        "ไปที่นั่นกัน"

        นักฆ่า 6 คน เคลื่อนย้ายไปยังพื้นที่นั้นเพื่อค้นหาพวกพ้องกันของพวกเขา

        ซึบซับ ซึบซับ (ทำลับๆล่อๆ)

        พวกเขาใช้ทักษะอำพรางเพื่อล่องหนในการเดิน! พวกนักฆ่าสวมใส่เสื้อผ้าชุดพราง
ดังนั้นพวกเขาจึงกลมกลืนไปกับภูมิทัศน์โดยรอบ พวกเขายังสวมรองเท้าบูทที่ไม่ก่อให้เกิดเสียง
เมื่อก้าวเดินบนใบไม้หรือก้อนกรวด ข้อบ่งชี้ประการเดียวว่ามีบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ในภาพพื้น
หลังที่โปร่งใส

        -พื้นที่นี้ละ

        -สังเกตดูอย่างระมัดระวังและอย่าลืมตรวจสอบพื้นที่ตรงบริเวณขอบๆด้วย

        พวกนักฆ่าค่อยๆเคลื่อนไปยังข้างหน้า ช้าๆ

        อื้ม.ม.ม.ม!

        "มันเป็นกับดัก"

        "ฟิ้ว.ว.!"

        พวกนักฆ่าคิดว่ามีกับดักติดตั้งอยู่ในพื้นดิน ดังนั้นพวกเขาสามคนวิ่งไปข้างหน้า
ขณะที่อีกสามคนถอยกลับ พวกนักฆ่าเก่งกาจในการค้นหากับดักเพราะว่าพวกเขาติดตั้งมันด้วย
ตัวเอง พวกกับดักขนาดเล็กสุดเกลื่อนไปหมดและโยงใยถึงกัน

        'ถ้ากับดักขนาดเล็กถูกติดตั้งแล้วพวกเราไม่สามารถสังเกตเห็นมันได้.....'

        'มันเป็นผู้เล่นในอาชีพเดียวกันไหม? อย่างนั้นก็ไม่ประหลาดใจที่เบอร์ 43 และ 44 ไม่ได้กลับมา'

        นักฆ่าได้ข้อสรุป คนคนนั้นต้องมีทักษะสูงกว่าที่สามารถติดตั้งกับดักขนาดเล็กที่มีพลังแข็งกล้า

        'พลึบ'

        พวกนักฆ่ากระจายตัวและหมอบลง พวกเขาเตรียมตัวป้องกันระเบิด, ลูกศร, พิษ หรืออะไรก็ได้!

        "แวน ฮอกค์, โจมตี!"

        "รับทราบ นายท่าน"

        แทนที่จะเป็นกับดัก, เดทไนท์กำลังคอยจู่โจมอยู่ในความมืด พลังโจมตีของแวนฮอร์คและเลเวล
ไม่ใช่สิ่งที่พวกนักฆ่าจะต้านทานได้ นักฆ่าสองคนถูกสังหารโดยการโจมตีต่อเนื่อง! ขณะเดียวกันวีดกำลังรับมือกับนักฆ่าอีกคน

        "มันเป็นกับดักปลอม!"

        นักฆ่าทั้งสามที่หลบไปด้านหลัง ตระหนักถึงความผิดพลาดของพวกเขา พวกเขาเป็นนักฆ่าดังนั้นจึงมีปฏิกริยา
ตอบสนองต่อกับดักเฉียบคมมากกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับคนอื่นๆ พวกเขายังวิตกอีกด้วยเพราะว่าพวกของเขาสองคนได้
หายไปโดยไม่มีร่องรอย เวลานี้พวกเขาสามคนได้เสียชีวิตโดยไม่ได้ต่อสู้อย่างเหมาะสม

        "ถอยก่อน แล้วค่อยพาพวกเรากลับมาให้มากกว่านี้"

        หมายถึงพวกนักฆ่าไม่ได้โง่และพยายามล่าถอยหลังจากพวกเขาสามคนเสียชีวิต พวกเขาได้แจ้งเตือน
ในช่องสนทนากิลด์ว่ามีการลอบจู่โจม มันเป็นเหตุผลของพวกนักฆ่าในการพิจารณาถึงความปลอดภัยและการล่าถอยของพวกเขา

        "นี่มันกลิ่นเลือดอันหอมหวาน ข้ารู้สึกกระหาย"

        โทริปรากฏขึ้นด้านหลังของพวกนักฆ่า เขาใช้ทักษะการเคลื่อนที่ของแวมไพร์อันสง่างามในยามค่ำคืน
เป็นการปรากฏขึ้นทันใดที่ด้านหลังคอของนักฆ่า
       
        "ง่ำ ง่ำ ง่ำ!"

        ร่างของคนผู้หนึ่งกลายเลือนรางด้วยการจู่โจมของโทริ นักฆ่าที่เหลืออยู่ 2 คน ยังเป็นอิสระ พวกเขาสบตา
แล้วพยักหน้าพร้อมๆกัน

        "ผมเสียใจ"

        "ไว้เจอกันหลังจากนี้"

        พวกนักฆ่าตระหนักแล้วว่าเป็นศัตรูที่ยากแค่ไหนเมื่อมอนสเตอร์อย่างโทริปรากฏ แหวนที่เขาสวมใส่ก็บ่งชี้
ว่าเขาเป็นเจ้าแห่งแวมไพร์(Vampire Lord) พวกเขาอยากมีชีวิตอยู่ด้วยความอาลัยจากนั้นตายโดยการพยายามช่วยเหลือพรรคพวกเอาไว้แต่แวมไพร์ทาสรับใช้ได้ปรากฏ พวกมันเข้าสกัดการหนีของพวกเขาได้หมด

        "ดาบแห่งความตาย!"(Death Blade)

        ดาบสีดำของแวนฮอร์คบินตรงเข้าหาพวกเขา พวกนักฆ่าแยกกันไปคนละทางเพื่อหลบหลีกมัน

        "เพลงดาบไกเซอร์!"(Sword Kaiser)

        ดาบปีศาจของวีดมีขนาดใหญ่อย่างไร้เหตุผลและแยกร่างของนักฆ่าคนหนึ่ง
มันเป็นทักษะที่ผลาญมานาทั้งหมดของเขาเพื่อทำการระเบิดในครั้งเดียว มันเป็นเรื่องเล็กน้อยที่จะใช้กับ
คนเพียงคนเดียว แต่เขาเลือกใช้มันเมื่อพิจารณาถึงความสามารถของนักฆ่าที่ทำการหลบหนีได้อย่างรวดเร็ว

        แวน ฮอร์คดูแลนักฆ่าที่ยังเหลืออยู่

        "นี่เป็นไอเทมอย่างดีที่ดรอปได้สินะ"

        วีดได้รับรองเท้าบูทที่เพิ่มความว่องไวและความเร็วในการเคลื่อนที่ จำกัดเลเวล 320 รองเท้าบูท
คู่นั้นจะมีประโยชน์อย่างกว้างขวางบนทวีปเวอร์เซลล์ มันยังมีประโยชน์ในการรบ ดังนั้นมันจึงเป็นไอเทมที่
ทุกคนล้วนต้องการ

        "อ่า...รุ่นพี่!"

        เฮเกลกล่าวหลังโผล่ออกมาจากจุดที่ซ่อนของเขา เขาได้เห็นความสามารถในการต่อสู้ของวีด
ดังนั้นเขาจึงรู้ว่าวีดเป็นผู้เลนที่มีเลเวลสูงพร้อมกับทักษะอันยิ่งใหญ่ ทั้งเขายังอัญเชิญเดทไนท์ และเจ้าแห่งแวมไพร์
อย่างกับลูกสมุน พวกเขาเป็นผู้ที่มีชื่อเสียง แวน ฮอร์ค และ โทริ

        ถ้าคนไหนไม่รู้จักเรื่องราวของวีดนั้น มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเรียกพวกเขาว่าเป็นแฟนของรอยัลโร้ด
เฮเกลได้พิจารณาแล้วว่าวีดเทพแห่งสงครามเป็นดั่งวีรบุรุษ โดยส่วนตัว เฮเกลทั้งอิจฉาและชื่นชมวีด
แม้ว่าจะเป็นคนของกิลด์ราชสีห์ทมิฬ

        "พระเจ้า(Omo)**, รุ่นพี่เค้า!"

        สายตาของอลิสและไดน์ก็เปลี่ยนไป สายตาของพวกเธอดูเหมือนตะเกียงที่ฉายแสงเจิดจ้า
ใครก็ตามที่รู้ว่าพวกเขาอยู่กับเทพสงครามจะต้องอิจฉาพวกเขา!

                                                ***********

        บาร์ดเรย์และราชองครักษ์มาถึงอย่างปลอดภัยที่รังของเบลคิ้น

        "เสริมแนว"

        สมาชิกของกิลด์เฮอร์มิส 220 คน ความตึงเครียดของพวกเขาเพิ่มขึ้น
พวกโจรและหน่วยสอดแนมในหมู่ราชองครักษ์ออกไปตรวจสอบสถานการณ์และกลับมารายงาน

        "มีร่องรอยการต่อสู้ พวกเราเจอศพ 7 ร่างรอบๆเบลคิ้น"
       
        "มีการต่อสู้ตั้งแต่พวกเขาเข้ามาแล้ว"

        พวกผู้เล่นที่ออกล่าในเหมืองเมลเบิร์นมีเลเวลเฉลี่ย 380 เมื่อไม่มีมอนสเตอร์อีกต่อไป
ดังนั้นพวกเขาจะเคลื่อนย้ายไปล่าในพื้นที่อื่นเพื่อให้ได้ผลประโยชน์ พวกมอนสเตอร์ในรังของเบลคิ้น
เลเวล 440 ดังนั้นจะมีผู้เสียชีวิตแม้ว่าผู้เล่นจะรวมกันเป็นทีม ผู้เล่นที่แยกกันอยู่ก็เข้ามารวมทีมกันในทันที
เพราะเหตุว่ามันเป็นเรื่องยากแม้ว่าองค์ประกอบของสายอาชีพก็ดี

        โครบินยุนใช้ร่างเหล่านั้นสร้างพวกเดทไนท์ พวกเนโครมันเซอร์ได้เพิ่มทักษะของพวกเขาอย่างรวดเร็วสามารถ
มีส่วนร่วมในการต่อสู้กับมอนสเตอร์ระดับบอสร่วมกับกิลด์เฮอร์มิส นั่นก็เพราะพวกเนโครมันเซอร์สวมไอเทมคลาสพิเศษเฉพาะตัวสามารถอัญเชิญอันเดทได้จากมิตรและศัตรู

        พวกเขาค้นพบมอนสเตอร์น้อยลงและซากศพผู้เล่นมากขึ้น ขณะที่พวกเข้าไปในรังของเบลคิ้นลึกขึ้น
โครบินยุนนับจำนวนของอันเดทที่สร้างมาแล้วส่ายศีรษะ

        "ถ้ามันเป็นอย่างนี้ พวกเขาควรให้เรากวาดล้างพวกมันเสียก่อน"

        ผู้เล่นดูเหมือนจะสมัครใจไปยังจุดสิ้นสุดของดันเจี้ยนมากกว่าถูกฆ่าโดยผู้บุกรุก
น้อยมากๆที่พวกเขาพบศพของสมาชิกกิลด์ราชสีห์ทมิฬ

        "เราไม่ควรให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ พวกเขาถูกกำหนดแล้วว่าต้องตาย"

        อาร์คิมหัวเราะขณะกล่าว พลังและความแข็งแกร่งเป็นกฎเกณฑ์บนทวีปเวอร์เซลล์
มันเป็นธรรมชาติของราชองครักษ์ที่คิดว่าผู้อ่อนแอจะต้องตาย

        "ไปกันต่อเถอะ"

        โครบินยุนอัญเชิญดูมไนท์ออกมาอย่างต่อเนื่อง ผู้ควบคุมธาตุ(Elementalists) ใช้ทักษะส่งผ่านมานา
ไปที่เขาเพื่อให้เขาสามารถดำเนินการอัญเชิญกองทัพอันเดท บาร์ดเรย์และราชองครักษ์ยังคงมุ่งหน้าลงลึกเข้าไปในรังของเบลคิ้น

        "ถ้าศัตรูปรากฏตัวออกมาตอนนี้......"

        "ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมคนที่เข้ามาเสียชีวิตโดยประมาท"

        รังของเบลคิ้นเป็นดันเจี้ยนที่ไม่ยาว ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงตำแหน่งที่มอนสเตอร์บอสอยู่

        -ก๊าก.ก.ก.ก.ก!

        เสียงคำรามดังสนั่น!

        -แก พวกงี่เง่าสำหรับความพยายามในการค้นหาข้า ข้าอุตส่าห์อยู่อย่างเงียบๆแล้ว...พวกแกทำให้ข้าตัดสินใจเข้าสู่โลกอีกครั้ง!

        เจ้าวอมบ้าเบลคิ้น(Woomba Belkain)กำลังต่อสู้กับกิลด์ราชสีห์ทมิฬและเหล่าผู้เล่นทั่วไป
ที่ดูเหมือนพวกเขากำลังเล่นอยู่กับความตาย!

        "ไม่น่าเชื่อ......"

        กาซิมอ้าปากค้างด้วยสายตาที่แสดงความประหลาดใจในการต่อสู้ เจ้าวอมบ้าเบลคิ้นมีแขนและขา
ที่แข็งแกร่งเช่นเดียวกับหัวอันใหญ่โต, เขาที่น่ากลัว มันถือหินที่มันกลิ้งไปเพื่อชนกับเหล่าผู้เล่น
มันเป็นไปตามกิตติศัพท์ของมันในหนังสือประวัติศาสตร์ของทัลเลน(Tullen) เนื่องจากมันฆ่าพวกผู้เล่นที่มาถึงรังของมัน

        -ไอ้พวกมนุษย์, พวกแกเป็นพวกอำมหิต ต้องถูกเหยียบย่ำ

        -ข้าไม่รู้ว่าพวกแกมาที่นี่ได้ยังไง แต่ข้าจะฆ่าพวกแกให้หมด

        เจ้าวอมบ้า เบลติ้นที่โหดร้าย มันเหวี่ยงอุ้งเท้าและหาง, ฆ่าผู้เล่นไปประมาณ 5-6 คน นั่นไม่ใช่สิ่งเดียว
ที่ทำให้หนาวจับใจในหมู่ผู้ทำศึก เสียงดังสับสนของพวกผู้เล่นที่ออกล่าในเหมืองเมลเบิร์นดึงดูดความสนใจ
ของพวกมอนสเตอร์

        พวกเขาได้เข้าไปในดันเจี้ยนเพื่อหาทางออกอย่างไรก็ได้ให้มีชีวิตรอด แต่เลเวลของพวกมอนสเตอร์สูงเกิน
กว่าที่พวกเขาจะวิ่งเข้าไปถึงมอนสเตอร์ระดับบอสวอมบ้าเบลคิ้น

        "พวกผู้บุกรุกอยู่ข้างหลังเราและพวกมอนสเตอร์อยู่ด้านหน้า แล้วพวกเราจะเอาชนะได้ยังไง?"

        "ฉันจะไม่ยอมแพ้แล้วตาย ถ้ามีโอกาสเพียงน้อยนิดที่จะมีชีวิตอยู่"

        "ถ้ามันเป็นอย่างนี้ อย่างน้อยที่สุด ฉันควรจะตายอย่างรวบรัดหมดจด"

        "ฉันไม่สามารถตายแบบนี้ได้"

        พวกผู้เล่นเลือกที่จะสู้จนตาย พวกผู้บุกรุกหรือมอนสเตอร์ระดับบอส! พวกเขาเลือก
ที่จะตายด้วยมือของเบลคิ้นแทนที่จะเป็นกิลด์เฮอร์มิส เบลคิ้นได้ดึงดูดเหล่ามอนสเตอร์ดุร้ายที่ตระเวน
อยู่ในดันเจี้ยน พวกมันมุ่งหน้าตรงมายังสถานที่ที่วอมบ้า เบลคิ้นอยู่

        ดังนั้นพวกกิลด์เฮอร์มิสจะถูกต้อนรับโดยคลื่นมอนสเตอร์หลากหลายและพุ่งตรงไปสู่ขุมนรก
จบตอน
ผู้แปล : Acid กรด
Editor : แอดชิน เพจ เราอ่านนิยายแปล

*High Elves จะมีร่างกายและสติปัญญาเป็นเลิศ เหนือกว่าเอลฟ์อื่น - ผู้แปล
**‘Omo’ เป็นเสียงอุธานที่สื่อถึงอาการ ตกใจหรือ ประหลาดใจคำๆนี้ย่อมาจากคำว่า ‘Omona’ (โอโมนา) ซึ่งแปลเป็นไทยได้อย่างน่ารักๆประมาณว่า คุณพระ!
***Elementalist คืออาชีพของผู้ที่ใช้เวทมนต์จากธาตุต่างๆของธรรมชาติ ไฟที่เผาผลาญศัตรู ลมที่ปัดเป่าศัตรู และพลังของดินที่ช่วยเสริมให้เราแข็งแกร่ง

เล่ม 28 ตอนที่ 3 วอมบ้า เบลคิ้น(Woomba Belkain) แปลโดย Acid กรด

เล่ม 28 ตอนที่ 3 วอมบ้า เบลคิ้น( Woomba Belkain) แปลโดย Acid กรด         บาร์ดเรย์และเหล่าราชองครักษ์มาถึงชั้นที่ 3 ของเหมืองเมลเบิ...