วันพุธที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

ว่างอีกที เมษา

ช่วงนี้ยังไม่มีเวลามา edit แบบเต็มตอน เอาเท่าที่ได้ไปก่อน เพราะอย่างที่รู้ๆกัน แอดมินกำลังเตรียมตัวไปญี่ปุ่น ไปติดตามสถานการณ์ในเพจบ้างก็ดีนะครับ จะได้เข้าใจ เพราะแอดมินรู้อยู่แล้ว ยังไงก็ต้องได้แก้ แต่ไม่สะดวกก็เท่านั้นเอง เอาเท่าที่ได้ไปก่อน

เล่ม 18 ตอนที่ 1 ความทรงจำที่ถูกปิดผนึกของอาณาจักรอารูเพ่น แปลโดย Dinako

เล่ม 18 ตอนที่ 1 ความทรงจำที่ถูกปิดผนึกของอาณาจักรอารูเพ่น แปลโดย Dinako

ตราประทับของอารูเพ่น(Ahreupen's seal)

วีดได้รับตราประทับของจักรพรรดิอารูเพ่น ผู้เป็นหนึ่งในปรมาจารย์ทางด้านการแกะสลัก เป็นรางวัลจากเควสท์ จักรพรรดิอารูเพ่น เป็นจักรพรรดิองค์แรกที่ทำให้เกิดความเป็นหนึ่งเดียวกันของอาณาจักรในทวีปเวอซาลล์

ตราประทับของจักรพรรดิอารูเพ่น

วีด ปาดน้ำตาเล็กๆจากดวงตาเขา เหมือนกับที่เขามักจะทำตอนที่เขาหาว มันคือน้ำตาแห่งความสุข

"มีคำกล่าวว่าสวรรค์จะช่วยเหลือผู้ที่พยายาม มันช่างเป็นความจริงซะเหลือเกิน ฉันไม่เคยคิดเลยว่าฉันจะได้รางวัลที่ดีขนาดนี้"

มันเป็นเพียงหนึ่งในของโบราณระดับศตวรรษ ที่มีคนเคยพบไม่กี่ชิ้นเท่านั้นจาก ทวีปเวอซาลล์

ตราประทับของจักรพรรดิอารูเพ่น นั้นมีความสามารถหลายด้าน มันเป็นไอเท็มที่ทุกคนจะต้องแก่งแย่งกันแน่นอน

"มันช่างดีมาก นี่ขนาดมันยังไม่ใช่ตอนที่สมบูรณ์แบบซะด้วยซ้ำ..."

ในตอนนี้ งานแกะสลักนี่มันดีกว่าอัญมณีเป็นร้อยๆเท่า

ทุกคนอยากได้ไอเท็มศักดิ์สิทธิ์ที่มีความสามารถด้านเวทมนตร์ในตัว เขาตั้งใจจะซ่อมให้ตราประทับของจักรพรรดิอารูเพ่น อยู่ในสภาพที่ใกล้สมบูรณ์ที่สุดเพื่อให้พลังที่แท้จริงของมันได้เผยออกมา

ตึ๊ง!!!

ได้ชื่นชมสิ่งก่อสร้างคลาสสิกของอาณาจักรอารูเพ่น

ในฐานะของนักแกะสลักและเจ้าของ คุณสามารถสร้างสิ่งก่อสร้างแบบคลาสสิก (สไตล์ กรีกและโรมัน) สิ่งก่อสร้างแบบคลาสสิกนั้นต่างทราบกันดีว่ามันยิ่งใหญ่ โออ่า สง่างามเป็นอย่างมาก ซึ่งโตพอที่จะจุผู้คนจำนวนมากได้ แม้หมดแล้วค่าของสิ่งก่อสร้างจะสูงแต่ให้ผลในการเพิ่มภาวะเจริญพันธุ์ของพลเมือง

คุณสามารถสร้างสิ่งก่อสร้างพิเศษได้แล้ว

พระราชวังแห่งอาณาจักรอารูเพ่น
-ค่าก่อสร้างอย่างน้อย 8,000,000 เหรียญทอง
-งานก่อสร้างทั้งหมดต้องถูกทำโดยคนคนเดียว
-อิทธิพลทางการเมืองจะแพร่ขยายไปยังทวีป
-ความซื่อสัตย์และคุณธรรมของอัศวินจะทะยานขึ้น
-ลดความเป็นไปได้ในการทรยศจากชนชั้นสูง
-มีสาวรับใช้มากมาย
-คุณต้องการบริเวณกว้างใหญ่มากในการก่อสร้าง
-ถ้าพระราชวังถูกสร้างในพื้นที่เกษตรกรรม ความไม่พอใจของพลเรือนจะเพิ่มขึ้นสูงมาก
-มีความสามารถพิเศษต่อเมือง เพิ่มความเป็นไปได้ที่จะประกันความซื่อสัตย์ของอัศวินพเนจร
-มีผลทางการทูต

เขาได้รับความสามารถการแกะสลักความทรงจำจากเควสท์ เขาสามารถสร้างสิ่งก่อสร้าง เพียงแค่มองสิ่งก่อสร้าง ทางประวัติศาสคลาสสิคแล้วสั่งมันได้ เค้าไม่ได้คาดคิดถึงรางวัลขนาดนี้ วีด ไม่มีความคิดจะสร้างสิ่งก่อสร้างแบบนี้เลย ซ้ำนี่มันยังต้องมาเสียตังค์จ้าง คนงานถอนหญ้าออกจากสวนของปราสาทอีกต่างหาก

สนามประลองขนาดใหญ่
-ต้องใช้อย่างน้อย 300,000 เหรียญทองในการก่อสร้าง
-สถานที่สำหรับนักรบ
-การดูการต่อสู้ที่ดุร้าย รุนแรงจะช่วยลดความตึงเครียดของประชากร
-ค่าเข้าชมจะทำให้เมืองมีรายได้
-ชื่อเสียงของเจ้าเมืองจะเพิ่มขึ้นเมื่อสร้าง
-สนามประลองจะสร้างนักต่อสู้ผู้กล้าหาญมากมาย
ผลพิเศษ นักต่อสู้จะมาทดสอบความแข็งแกร่ง
การฝึกทหารจะสามารถทำได้อย่างรวดเร็ว

ป้อมหิน
ต้องใช้อย่างน้อย 500,000 เหรียญทองในการก่อสร้าง
สามารถใช้เป็นป้อมปราการของเมือง
สามารถสร้างบนภูเขาหรือหน้าผาสูง
มีร้านค้าของใช้จำเป็นและเป็นที่พักของทหาร
ขึ้นอยู่กับภูมิประเทศ สามารถใช้ให้คำอำนวยพร  และใช้เป็นด่านหน้าป้องกันศัตรู
เพชรในการสู้ Monster จะเพิ่มขึ้นและวัตถุดิบที่ได้จาก Monster จะมีในตลาด
ถ้าป้อมพัง ความเชื่อมั่นในการรักษาความปลอดภัยของเจ้าเมืองจะลดลงอย่างรุนแรง
ผลพิเศษ ขยายอาณาเขต

โรงเก็บเมล็ดพันธุ์แห่งอารูเพ่น,
-ต้องใช้อย่างน้อย 40,000 เหรียญทองในการก่อสร้าง
-เป็นสิ่งก่อสร้างที่พิเศษมาก
-สิ่งก่อสร้าง นี้สูงตระหง่านเสียดฟ้า
-จักรพรรดิอารูเพ่น สร้างชั้นต่างๆขึ้นมากมายในหอเก็บเมล็ดพันธุ์เพื่อเก็บเมล็ดพันธุ์จำนวนมาก
สามารถเก็บได้ทั้งเมล็ดพันธ์ เหล้า ผลไม้ ไว้ใต้ดินได้เป็นเวลานาน
ลดการขาดแคนอาหารของประชากรและเพิ่มเสถียรภาพราคาอาหาร
ประชากรไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับอาหาร และเด็กเด็กก็ชอบมองไปที่โรงเก็บเมล็ดพันธุ์ขนาดใหญ่
ในสมัยเมื่อทวีปเป็นหนึ่งเดียวภายใต้กษัตริย์อารูเพ่น, มันเป็นสิ่งก่อสร้างสำคัญมาก สำหรับความปลอดภัย การเพิ่มประชากร และเศรษฐกิจ.
สามารถกระตุ้นให้เกิดงานประเพณีพื้นเมืองของเมือง
ความสามารถพิเศษ พวกคนต่างถิ่นจะอพยพเข้ามาเพราะไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับความหิวโหย

สระน้ำนางฟ้าเร้นลับ
-ใช้ค่าก่อสร้าง 1000 เหรียญทอง
-สระน้ำขนาดเล็ก และดูเป็นธรรมชาติ ซึ่งมีน้ำใสสะอาดเป็นที่ชื่นชอบของเหล่านางฟ้า มันเป็นการยากมากที่จะหาที่ในการก่อสร้าง เมื่อสระน้ำสร้างเสร็จแล้ว เหล่านางฟ้าถึงจะมาเล่นกัน ส่วนใหญ่แล้วเหล่านางฟ้าจะไม่เล่นพิเรนกัน ราชินีนางฟ้าอาจมีของขวัญที่ไม่คาดคิดด้วย
-ความสามารถพิเศษ เพิ่มความเกี่ยวดองกับธรรมชาติ และอาจมีปรากฏการณ์ประหลาดเกิดขึ้น

บ้าน อารูเพ่น
-ใช้ค่าก่อสร้างอย่างน้อย 2000 เหรียญทอง
-สิ่งก่อสร้างสี่เรื่องราวซึ่งสร้างมาจากหิน มันแข็งแรงและไม่แตกหักได้ง่ายๆ บ้านขนาดของชนชั้นกลางนี้สามารถจุคนได้หลายชั่วคน มันจะดูดีมากถ้าเกิดสร้างข้ามทะเลสาบหรือแม่น้ำ เพิ่มความปลอดภัย ต่อชุมชนและความพึงพอใจของผู้อยู่อาศัย
-ความสามารถพิเศษ เพิ่มความต้านทานภัยพิบัติทางธรรมชาติ และลดความเสียหายของโครงสร้าง

ถ้ำเอนกประสงค์ของนักประติมากรรม
-ใช่ค่าก่อสร้างอย่างน้อย 30,000 เหรียญทอง
-เป็นสถานที่ที่ประติมากรจะได้เทคนิคใหม่ๆ
-ช่วยพัฒนาวัฒนธรรมของเมือง

ซากปรักหักพังของปราสาท
-ใช่ค่าก่อสร้างอย่างน้อย 70,000 เหรียญทอง
-เพื่อจะสร้างสิ่งนี้ ศิลปะวัฒนธรรมและเทคโนโลยีของเมืองจะต้องถูกพัฒนาอย่างสม่ำเสมอ
-เป็นสิ่งก่อสร้างพิเศษจากอาณาจักรอารูเพ่น ซึ่งมีจิตวิญญาณอาศัยอยู่
-จิตวิญญาณชอบเล่นสนุกกับเด็กเล็กๆ
-จิตวิญญาณไม่สามารถถูกจับได้
-จิตวิญญาณช่วยลดจำนวนเด็กที่ถูกทำร้ายจากมอนเตอร์
-สิ่งก่อสร้างนี้ช่วยเพิ่มการพัฒนาเวทมนตร์

ศูนย์ผู้ประกอบการค้าแห่งอาณาจักรอารูเพ่น
ใช่ค่าก่อสร้างอย่างน้อย 25,000 เหรียญทอง
อาณาจักรอารูเพ่น ชื่นชอบศิลปินและพ่อค้า
ผู้ค้าขายอิสระสามารถพักอาศัยที่นี่
สร้างในสถานที่ที่มีความปลอดภัยสูงเพื่อให้รถสินค้าสามารถเก็บได้ที่นี่
เป็นไปได้ที่จะเพิ่มความสามารถในการต่อรองราคา และเพิ่มความเร็วของรถส่งสินค้าหลังจากพักที่นี่

หอเอนอารูเพ่น
ใช้ค่าก่อสร้างอย่างน้อย 150,000 เหรียญทอง
คำถามจะถูกหยิบยกขึ้นตามธรรมชาติของหอคอยศึกษา
เพิ่มธาตุที่เข้ากันได้กับนักเวทย์
ความสามารถพิเศษ การเพิ่มธาตุ ที่เข้ากันได้จะขึ้นกับสภาพแวดล้อมธรรมชาติที่อยู่รอบๆ

ศูนย์ผลิตเครื่องหนัง
ใช่ค่าก่อสร้างอย่างน้อย 1200 เหรียญทอง
สถานที่นี้จะขายหนังสัตว์และผลิตภัณฑ์จากหนังสัตว์

ในอาณาจักรอารูเพ่น นี้มีสิ่งก่อสร้างมากกว่า 300 อาคาร  ที่ส่งเสริมเรื่องของการทหาร เศรษฐกิจและการศึกษา ความต้องการขนาดนี้ จำเป็นต้องใช้ เงินทุน หิน อัญมณีและวัสดุสำคัญหลายๆอย่าง ซึ่งดูจะไม่เพียงพอ

เมื่อเห็นถึงจำนวนวัตถุดิบที่ต้องใช้ในการก่อสร้าง วีดในฐานะเจ้าเมืองคิดว่าสิ่งเหล่านั้นไม่ได้มีค่ามากขนาดนัก เพราะระดับเทคโนโลยีวัฒนธรรมและเศรษฐกิจยังอยู่ในระดับต่ำ  มันหมายความว่าสิ่งก่อสร้างนั้นจะออกมาในระดับกลางๆ

การก่อสร้างปราสาทอารูเพ่น ต้องการวัตถุดิบหายากมากมาย มหาศาล 

วีดจึงกลับมามองในรายการอีกรอบ
-อาณาจักรอารูเพ่น ได้รวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับ ความสามารถของ ช่างตีเหล็กในการสร้างอาวุธและเครื่องป้องกัน อาณาจักรอารูเพ่นเคยชนะสงครามได้มากมาย
เค้าต้องสู้กับผู้คนเพื่ออาณาเขตและล่ามอนสเตอร์ จำนวนมากมาย
แม้จะมีความสามารถไม่มากนัก อาณาจักรอารูเพ่น ได้ใช้แผ่นหนังเพื่อสร้างชุดเกราะที่แข็งแกร่งและมีน้ำหนักมาก

-คุณได้รับความสามารถเย็บปักถักร้อยในการสร้างเสื้อผ้าของอาณาจักรอารูเพ่น
ชุดต่างๆเช่นชุดพ่อมด ชุดของราชวงศ์ ชุดพ่อครัวในวัง ชุดสาวรับใช้ในวัง และชุดต่างๆอีกมากมาย

ยังมีบางสิ่งที่ยังไม่รู้เกี่ยวกับความสามารถแกะสลักความทรงจำ เนื่องจากตราประทับแห่งกษัตริย์นั้นยังไม่สามารถอ่านได้อย่างสมบูรณ์ ยังมีส่วน ที่เกี่ยวกับงานแกะสลักที่ยังต้องการการซ่อมแซม

มันเป็นการยากมากที่จะเก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากงานศิลปะ

ตั้งแต่ที่วีด เรียนรุ้ทักษะการแกะสลักความทรงจำ เค้ายังไม่ได้เงินเพิ่มขึ้นจากทักษะนี้เลย

เขา ได้เรียนรู้วิธีการเย็บปัก อุปกรณ์หลายๆแบบ สำหรับทักษะการเย็บปักของเขา

วีดยิ้มมุมปาก

" อึมม ก็คิดซะว่าในโลกนี้ การที่จะสำเร็จอะไรซักอย่าง ต้องไม่มีคำว่ายอมแพ้"

คุณไม่มีทางที่จะมีชีวิตย่ำแย่จากการทำงานหนัก!

ตราประทับแห่งจักรพรรดิมันเป็นของโบราณที่เก่าแก่มาก ดังนั้นมันยังมีเรื่องราวที่ยังไม่รู้เกี่ยวกับมันอีก ยังไงก็เถอะเค้าจะพยายามจัดการให้มันเกิดรายได้ให้มากที่สุดในทุกทาง

มันจะต้องเป็นไปได้แน่ๆ

"คู ฮัว ฮัวก ฮัวก!"

เสียงหัวเราะประหลาดออกมาจากปากของวีด

มันมากกว่าการหัวเราะตอนที่เค้าเจอดาบ หรือเกราะจากการล่าซะอีก!

"ถ้ามันมีค่ามาก งั้นมันน่าจะมีค่ามากกว่าดาบปีศาจหรือ เกราะโบราณ"

คำเหล่านี้ออกมาหลังจากที่เขาคิดคำนวนเสร็จสิ้น

สมบัติต่างๆที่เข้ามาสู่มือของนักแกะสลัก สมัครแต่นำไปสู่เส้นทางของการเพิ่มค่าสถานะทางศิลป์

ยังไงก็ตาม สักที่ของเส้นทางแห่งชะตากรรมนั้น ที่ซึ่งอาณาจักรอารูเพ่น ได้ล่มสลาย

เขาจะต้องซ่อมแซมส่วนที่เหลือของงานแกะสลักถ้าเค้าต้องการที่จะรับรู้ถึงความทรงจำส่วนที่เหลือ

ความสามารถในการซ่อมงานแกะสลักของวีด อยู่ในระดับที่ต่ำมากแทบไม่เคยที่จะซ่อมงานแกะสลักมาก่อนเลย

"ฉันต้องทำลายงานแกะสลักสักหน่อยแล้วซ่อมมันกลับขึ้นมาใหม่"

เค้าต้องเพิ่มความสามารถของเค้าเพื่อจะได้ทำเควสท์ระดับ S ให้สำเร็จ เพราะแน่นอน เขาคิดถึงรางวัลที่ดี

"มา เรามาเริ่มกันเถอะ"

ทหารรับจ้างเก่าที่ติดตามวีดมาสุดท้ายก็จากไปแล้ว. ในสายน้ำโหยหวน, เค้าดื่มเหล้าที่มีราคาแพงไปหลายขวด เค้าถึงกระทั่งร้องเพลงระหว่างที่เค้าเมา มันเป็นการยากมากที่จะดูแลเขาระหว่างที่เค้าเมาแล้วสุดท้ายเขาก็จากไป เขาได้รับผนึกแห่งกษัตริย์จากทหารรับจ้าง ตอนนี้ทหารรับจ้างได้กลับมาแล้ว

วีดส่งสายตา

"มันได้มาด้วยความยากลำบาก"

ใช่สิ มันเป็นเรื่องยากที่จะสบตากับทหารรับจ้างตอนนี้ เขาสามารถที่จะตรวจตราร่างกายของเค้าได้ตลอดเวลา วีดจึงขวามือทั้งสองข้างของทหารรับจ้างไว้

"มันช่างเป็นเกียรติเหลือเกิน งั้นลาก่อนนะ จนกว่าเราจะได้พบกันใหม่. อยากกินหรือดื่มอะไรมากนักล่ะ อะ นี่ของกินเล่นคุณเอาไปกินเล่นเถอะ"

เค้าเสแสร้งทำเป็นว่าการจากลานี้ช่างเป็นการจากลาที่อบอุ่นและซึงกินใจ

"ฉันขอโทษนะที่ทำตัวเป็นภาระ สัญญากับฉันนะว่าคุณลุงจะดูแลตัวเองหลังจากนี้"

"ไม่เป็นไรเลย มันเป็นประสบการณ์ที่ดีมาก"

"ฉันต้องรีบกลับไปที่ อาณาจักรแล้วล่ะ"

"ส่งจดหมายมาหาฉันบ้างนะ ยังมีอีกหลายอย่างเกี่ยวกับเรื่องราวชีวิตของฉันในฐานะทหารรับจ้างที่ฉันยังไม่ได้เล่าให้คุณฟัง"

มันน่าแปลกใจเหลือเกินที่เรื่องราวชีวิตของทหารรับจ้างมันถูกต้องมาก มันดูเหมือนเข้าไปอยู่ในเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ของทวีปเวอซาลล์ และมีอีกหลายอย่างที่ต่อเนื่องกับเควสท์ของวีด

"หุหุหุ"

ทหารรับจ้างรู้สึกสบายใจจึงหัวเราะร่วนออกมา

เขามีความใกล้ชิดสนิทสนมเล็กน้อยจากการพูดคุยกับทหารรับจ้าง

เข้าได้รู้จักกันและกันอย่างมีขอบเขต

"มาหาฉันบ้างนะ ฉันต้อนรับคุณเสมอ ฉันจะไปแล้วล่ะ"

"คราวหน้าฉันจะพาคุณไปรู้จักกับเหล่าญาติๆของฉันนะ"

วีดมองไปรอบๆหลังจากที่ทหารรับจ้างเดินทางจากไป

รอบๆสายน้ำโหยหวน ที่ที่เผ่าทั้งหลายได้ต่อสู้กับนิกายเอมบินยู

กลับเข้าสู่เควส

เขาได้รางวัลที่เขาต้องการแล้ว เขาสามารถกลับสู่อาณาจักรมอราต้า

วีดนั้นเป็นที่รู้จักกันดี ว่าเป็นช่างแกะสลักมือหนึ่งแห่งทวีปเวอซาลล์

ดังนั้นเขาจึงเข้าใจในความบกพร่องของงานแกะสลักที่เค้าเคยทำในอดีต

"ไวเวิร์น ฉันรู้สึกเสียใจเหลือเกินที่ฉันไม่ได้สร้างแกให้ถูกต้องเรียบร้อย"

เค้ารีบสร้างพวกมันเพื่อให้พวกมันสามารถถูกใช้ได้อย่างทันท่วงทีตอนที่ต้องต่อสู้กับแคว้นอมตะ เค้าจำเป็นที่จะต้องสร้างมันให้มีชีวิตตัวแล้วตัวเล่า

"เอาน่า ฉันแกะสลักมันด้วยตัวของฉันเอง..."

วีดรู้สึกคาดหวังกับไวเวิร์นอย่างมาก พวกมันเป็นงานแกะสลักชิ้นแรกที่วีดมอบชีวิตให้ ใบหน้าของพวกมันยังมีเหลี่ยมมุมอยู่มาก จึงทำให้ต้านลมมากเวลาบิน

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ พวกมันต่างก็มีความภูมิใจในตัวเองเป็นอย่างมาก พวกมันจะเชื่อฟังคำสั่งทุกอย่าง ถึงแม้พวกมันจะหยิ่งจองหอง อวดดีไปหน่อยก็เถอะ

"เฮ้, แกคิดว่าไงมั่ง"
"เจ้านายอยู่ไหน"
"ไปแล้ว พวกเราเป็นอิสระแล้ว"

เจ้าพวกไวเวิร์นดูเหมือนจะชอบทรยศวีด ดังนั้นเค้าจะต้องสั่งสอนมันซะหน่อย ด้วยความที่เขาให้ชีวิตมันเป็นตัวแรก พวกมันจึงมีหน้าที่เหมือนเป็นพี่คนโต พวกมันเคยมีเวลาที่จะกินและเล่นจนอ้วน แต่ในบริเวณทางเหนือพวกมันต้องล่าและเติบโต ไวเวิร์นทั้ง 6 เข้าแถวเรียงต่อกันและพวกมันดูคล้ายกับเพิ่งอาบน้ำเสร็จเพราะตัวของพวกมันแวววาวเหลือเกิน 

"เฮ่ แกเป็นยังไงบ้าง"

วีด พูดด้วยน้ำเสียงเชิงขอโทษ

วีดมักจะพาพวกมันเข้าร่วมในสงครามเป็นประจำ เขาเลยไม่ได้คิดถึงพวกมันสักเท่าไหร่

"เจ้านาย พวกเราสุขสบายดี"
"แฮปปี้"
"เสียอย่างเดียวเราไม่สามารถเจอเจ้านายบ่อยได้เท่าที่เราต้องการ"

เขาเดินเข้าไปลูบหัวไววัน

ขณะที่เขากำลังลูบหัวพวกมันอยู่นั้นเขาก็ได้ยินเสียงกระซิบกระซาบของพวกมันว่า

"ทำไมเค้าถึงได้ดีกับเราจังเลยวะ?"
"เราอาจจะถูกจับ..."
"ระวังตัวกันให้ดี"

วีด ยังคงนวดเฟ้นที่หน้าของไววัน
"นี่พวกแก มันดีมากเลยนะ ตั้งนานแล้วที่ไม่ได้เจอพวกแก"

วีด พูดอย่างสุภาพ

"ไม่เจอกันตั้งนาน ฉันอยากจะเจอหน้าพวกเธอเหลือเกิน"

"..."

พวกไวเวินยังคงเงียบอยู่

วีด อนุญาตให้พวกมันสยายปีกบินขึ้นฟ้าอย่างสนุกสนานตรงหน้าเขา

"พวกแกดูอ่อนแอไปนิดนึงนะ ฉันมีอาหารดีดีที่ฉันได้มาจากการล่า พวกแกอยากจะได้มันมั้ยหละ"

เนื้อของ ราชาไฮดร้า และ อิมูกิ ที่เขาเก็บมันเอาไว้

เค้าแบ่งเนื้อเหล่านั้นให้ทั้งไวเวิร์น และ โกลด์มินิ

"เจ้านาย ฉันรักเจ้านาย"
"ขอบคุณ"

วากู วากู

ไวเวิร์น ฉีกเนื้อเหล่านั้นในปากอย่างตะกละตะกาม

ส่วน โกลด์มินิ ค่อยๆเอามีดเล็กๆ เชือดเนื้อเหล่านั้นทีละชิ้นแล้วค่อยๆกิน

หลังจากได้กินอาหารอย่างเอร็ดอร่อย ไม่มีความไม่พอใจใดๆปรากฏอยู่บนหน้าของไวเวิร์น มันเหมือนกับเด็กที่ภูมิใจในผู้ปกครองของตัวเอง

"ไม่กี่วันมานี้พวกเราเพิ่งจัดการเซนทองุ่มง่ามได้ตัวหนึ่ง"

"เซนทองุ่มง่าม?"

"มันอยู่ไกลออกไปจากอาณาจักรมอราต้า พวกเรากินมัน ฉันอยากให้เจ้านายได้ลองชิมรสชาติของมันมากๆ"

นั่นหมายถึงรสชาติของเผ่ามนุษย์

แม้ในการเดินทางมากมายที่ผ่านมา ก็ยังมีพื้นที่ส่วนใหญ่ทางตอนเหนือที่ยังไม่ทราบถึงรายละเอียดที่แน่ชัด

มันมีพื้นที่มากมาย
และก็มีเรื่องราวต่างๆเกี่ยวกับพื้นที่เหล่านั้นด้วย

"เพราะแกแข็งแรงแค่ไหนแล้ว?"
"เลเวล 376"
พวกไวเวิร์นต่างก็มีเร็วเกิน 370 กันแล้ว
ตอนที่วีดให้ชีวิตกับพวกมัน พวกมันเพิ่งจะมีเลเวลแค่ 300 เนื่องจากพวกมันเป็นเพียงแค่ผลงานระดับพอใช้

โกลด์มินิ กลับมาหลังจากกินอาหารของมันเสร็จ
วีดรู้สึกลำบากใจต่อ โกลด์มินิ มากกว่า เพราะวีดรู้สึกว่ามันช่างสิ้นเปลืองซะเหลือเกิน ที่ต้องสร้างมันมาจากทองคำ

"ฉันขอขอบคุณกับอาหารที่แสนเอร็ดอร่อยมื้อนี้"

มันหิวมาก และวันนี้วีดก็แสนดีเหลือเกิน

โกลด์มินิ นั้นขี้อายมาก แต่เขามีทักษะการต่อสู้ที่เยี่ยมยอด

เขาสามารถวิ่งได้อย่างรวดเร็ว และควงดับด้วยมือทั้งสองข้าง

มอนสเตอร์ ที่อ่อนแอจะถูกสังหารโดยทันทีและเขาสามารถขี่บนหลังของไวเวิร์นพร้อมกับยิงธนู

ผลงานมาสเตอร์พีซ
ตอนเขาถูกสร้างเขาได้รับโบนัสเพิ่มเลเวลขึ้นอีก 20% ทำให้เขามีเลเวลสูงที่ 420

มันเป็นรูปหล่อที่ยอดเยี่ยมรูปแรกที่เขาได้สร้าง ให้มีชีวิตขึ้นมา

เจ้าเหลือง และ ฟินิกซ์ ที่เขาสร้างมาจากหินนั้นมีเลเวลอยู่ที่เกือบ 400

"เจ้านาย ฉันได้ผ่านเป้าหมายของฉันที่เลเวล 446 แล้ว"

"ดีมาก แกช่างมีความพยายามเหลือเกิน"

ขญะที่ไวเวิร์นออกไปเล่น โกลด์มินิ เข้าไปในถ้ำเพียงลำพังเพื่อล่า เค้าไม่ได้หยุดพัก เพื่อที่จะสามารถช่วยวีดเพื่อตอบแทนที่วีดให้ชีวิตแก่เขา

"ฉันไปออกหน้า มอนสเตอร์ ในเหมืองขณะที่เธอไม่อยู่"

เหมืองร้างใกล้กับอาณาจักรโมราต้า!

ด้วยความที่วีดไม่ได้พัฒนาเหมือง มันเลยกลายเป็นรังของเหล่า มอนสเตอร์. โกลด์มินิ ล่ามอนสเตอร์แล้วก็ถลุงแร่ด้วยพลั่ว

ด้วยความที่เขาเป็นเจ้าของแร่ต่างๆ แร่เหล่านั้นถูกส่งกลับไปที่คลังเก็บ วีดสามารถใช้แร่เหล่านั้นสร้างสิ่งก่อสร้าง หรือวัตถุดิบในการสร้างอุปกรณ์ต่างๆ

"ฉันได้เรียนรู้ความสามารถใหม่, กอลกอลกอล."

"โอววว"

วีดรู้สึกว่ามันคุ้มค่ามาก ที่เขาซึ่งเป็นเจ้าของสามารถเลี้ยงดูมันเติบโตได้แบบนี้ พอคิดว่าโกลด์มินิ ควรถูกชมเชยมั้ย? 'มันช่างแย่เหลือเกินที่เหล่าช่างแกะสลักน่าจะต้องการคนอย่าง โกลด์มินิ สัก 100 คน'

ทักษะการขุดเหมืองนี้ช่างมีประโยชน์ต่อเศรษฐกิจ
การค้นพบแร่และทักษะการขุด ช่างเป็นทักษะที่มีประโยชน์

"ทักษะอะไรเหรอ?"
"เจ้านายอย่าประหลาดใจนะ มันคือเวทมนตร์"
"เวทมนตร์งั้นรึ!"
โกลด์มินิ มีระดับสติปัญญาที่สูง
ด้วยความที่เขาสร้างมันขึ้นมาด้วยความสามารถของช่างตีเหล็ก มันมีคุณสมบัติของทั้งไฟ น้ำและโลหะ
สิ่งอื่นๆก็ไม่ได้แย่นัก แต่เขารู้สึกตื่นเต้นที่เขาสามารถเรียนรู้ความสามารถด้านเวทมนตร์
"ดีมากเลย โกลด์มินิ, แต่มาให้ข้าดูหน่อยซิว่าเจ้ามีความสามารถด้านเวทมนตร์แบบไหน จงเปิดออก หน้าต่างความสามารถของ โกลด์มินิ!"
วีดสามารถเข้าถึงหน้าต่างความสามารถของแต่ละชิ้นงานแกะสลักที่เขาสร้างขึ้น

ความเชี่ยวชาญดาบขั้นต้น (26%) เลเวล 9 : ทักษะการกวัดแกว่งดาบ. เลเวลที่สูงขึ้นจะทำให้พลังโจมตีแข็งแกร่งขึ้น
นักธนูขั้นกลาง (88%) เลเวล 7 : โจมตีระยะไกลและเพิ่มความแม่นยำของลูกธนู คุณสามารถเติมลูกธนูได้อย่างรวดเร็ว
ความเชี่ยวชาญในการคุมไฟขั้นกลาง (16%) เลเวล 4 : สามารถสร้างไฟ พลังนั้นไม่มีขีดจำกัด แต่ความร้อนที่มากเกินไปจะสะสมในร่างกาย
การเปลี่ยนแปลงเป็นของเหลว (15%) เลเวล 3: สามารถใช้ความร้อนทำให้ร่างกายหลอมเหลว มีประโยชน์ในการซ่อมแซมร่างกาย อย่างไรก็ตาม บางส่วนของร่างกายอาจสูญหายอย่างถาวร

โกลด์มินิ มีความสามารถเกี่ยวกับไฟ พร้อมด้วยความสามารถในการต่อสู้ทั้งธนูและดาบ ตามที่เขาคาดไว้ ความสามารถด้านเวทมนตร์ปรากฏออกมา

เวทมนต์การทำลายล้างอัญมณีขั้นต้น (69%) เลเวล 6: สามารถวาดเวทมนต์อันทรงพลังของอัญมณี พลังเวทจะขึ้นกับความสามารถของผู้ร่ายเวทและคุณค่าของอัญมณี เวทมนต์นี้จะกลืนกินอัญมณีปริมาณหนึ่งทุกครั้ง

พลังเวทจากอัญมณี
มันเป็นพลังที่ใช้ได้ง่ายกว่าเวทมนตร์ เนื่องจากเวลาในการร่ายเวทเร็วมากๆ

แต่มีข้อเสียชัดเจนอยู่คือต้องมีการกลืนกินอัญมณี

โกลด์มินิ มีเลเวลอยู่ที่ 446 แล้ว และมีความสามารถทางกายภาพสูง เช่นข้างความแข็งแกร่งและความรวดเร็ว รวมถึงค่าความฉลาดและสติปัญญา เขามีศักยภาพในระดับสูงเทียบเท่ากับพ่อมด เขาได้พัฒนาความสามารถในการใช้เวทมนตร์ตามแบบลักษณะร่างกายของเขา

มันเป็นทักษะที่หรูหราที่แสดงถึงตัวตนของเขา

มันเป็นทักษะที่เหมาะกับ โกลด์มินิ ผู้มีราคาสูงถึง 17,000 เหรียญทอง

"อย่าใช้มันนะ"
"อะไร? กอลกอลกอล"
"แกสามารถใช้ความสามารถนี้ ไอ้การเปลี่ยนสภาพเป็นของเหลวในภายภาคหน้า แต่ถ้าแกใช้ 
ชั้นจะหลอมแกให้กลายเป็นทอง"

ถ้าเขาถูกหลอมเหลวลงแล้วละก็ เค้าจะไม่สามารถใช้ทักษะใดๆได้เลย นั่นหมายความว่าข้อดีเดียวของเค้าที่เหลืออยู่ก็คือการถูกนำไปขาย

"นายท่าน"

โกลด์มินิ ได้แต่รำพึงรำพัน

โกลด์มินิ เป็นหนุ่มน้อยที่รูปร่างหน้าตาหล่อเหลาและฉลาดหลักแหลม มองดูแล้วน่าประทับใจ แต่ไม่เลยกับวีด วีดมีความคิดว่าวัยอันรุ่งโรจน์ของคนหนุ่มสาวคือช่วงชีวิตในระดับไฮสคูลที่หญิงสาวผู้ร่ำรวยสามารถกินต๊อกโบกิ (แป้งข้าวผัดซอสเผ็ด) วีดไม่สนใจโกลด์มินิ

วาวันโผล่ออกมาและก้าวเท้าเข้ามา
แน่นอน มันทำบางอย่างแทนที่จะปกป้องน้องชายโกลด์มินิ

"นายท่าน"
"ว่า"
"มีสัญญาณเตือนภัยเกี่ยวกับเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้นในเมือง"
น้ำเสียงของวีดเปลี่ยนมาเป็นตึงเครียด
"มีอะไร?"
ขณะที่ออกล่าในมอราต้า พวกไวเวิร์นก็สืบเหตุการณ์รอบๆไปด้วย
วีด ได้ลงทุนเงินจำนวนมหาศาล ประมาณ 300,000 เหรียญทองในมอราต้า รวมถึงสร้างงานแกะสลักไว้มากมาย วิหารเฟรย่าได้แต่งตั้งประจำการไว้ช่วงระยะเวลาหนึ่ง แต่นี้ก็ไม่ใช่เหตุผลที่จะลดความตึงเครียด พวกมันสืบเสาะรอบๆบริเวณนี้เพราะมันไม่ได้เป็นเรื่องง่ายที่พวกมันจะไว้วางใจพาราดินของเฟรย่า

"เหมืองหินใกล้ใกล้กับเมืองเริ่มมีผู้คนมากหน้าหลายตาขึ้นช่วงนี้"

วาวันเริ่มอธิบาย
มันยากสำหรับพวกมันที่จะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นเนื่องจากพวกมันเพิ่งจะเกิดมาไม่นานนัก

แต่วีดเข้าใจ
"ดูเหมือนว่ามันจะมีการเพิ่มของทหารอย่างมากมายทีเดียว"
มีการสร้างกระท่อมมากมายและการเกณฑ์ทหาร

ไม่ค่อยจะมีผู้คนอาศัยอยู่ใกล้ๆกับอาณาจักรโมราต้า เราผู้อพยพอาจจะมาปักหลักอยู่บ้างทางตอนเหนือแต่ก็ไม่ใช่จำนวนมาก ยิ่งเหล่าพ่อค้าและหน่วยเกณฑ์ทหารยิ่งเข้าไปใหญ่ เหยื่อที่จะล่าก็แทบจะไม่มีให้ล่าแล้ว เนื่องจากผู้คนมากมายต่างออกล่าในละแวกนั้น
ผู้แปล: Dinako

Editor: แอดชิน เพจ เราอ่านนิยายแปล