เล่ม 55 บทที่
3
– อันตรายที่ไม่อาจปฏิเสธได้ แปลโดย
แอดชิน
เพจ
เราอ่านนิยายแปล
พาร์ท
1
– อันตรายที่ไม่อาจปฏิเสธได้
ในที่สุด
สมบัติในถ้ำมังกรก็ถูกเปิดเผย
“มากแค่ไหน…”
“มีมากมายเหลือเกิน”
เหล่าผู้เล่นคนแคระรู้สึกท่วมท้นไปด้วยสมบัติจำนวนมหาศาลที่อยู่ในถ้ำ
เพียงแค่ดูพวกมันก็พบว่ามีอุปกรณ์และเครื่องประดับแวววาวและของประดับตกแต่งต่างๆ
กระจัดกระจายอยู่ทั่วถ้ำ
ซึ่งดูเหมือนว่าสัญญาแห่งความมั่งคั่งที่ไม่มีที่สิ้นสุด
< คุณได้แทรกซึมเข้าไปในถ้ำมังกรแล้ว
คุณได้ทำความสำเร็จในการผจญภัยทางประวัติศาสตร์
การกลับมาอย่างปลอดภัยหลังจากผจญภัยเข้าไปในถ้ำมังกรจะทำให้ได้รับเลเวลถาวรหนึ่งเลเวลสำหรับทักษะประเภทการผจญภัยสามทักษะ>
< การรายงานความสำเร็จจะทำให้ได้รับแต้มเกียรติยศการผจญภัย
50,000
คะแนน
กระแสใหม่และข่าวลือเกี่ยวกับมังกรจะแพร่กระจายออกไป>
ข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้น
แต่สายตากลับจ้องไปที่สมบัติอันเปล่งประกาย
“นั่นคือค้อนแห่งเปลวเพลิงนิรันดร์”
“นั่นคือผ้าปราการ เกราะที่ทำจากผ้านั่น…”
คนแคระสนใจอุปกรณ์และสมบัติมากกว่าหอคอยทองคำและพวกเขาก็รู้สึกประหลาดใจมาก
"ถ้าเราสะสมของพวกนี้ไว้เยอะๆ... เราก็คงจะได้กำไรมหาศาล
การล่าบอสมอนสเตอร์นับพันตัวยังไม่คุ้มเท่ากับการคว้าของเล็กๆ
น้อยๆ
จากที่นี่เลย"
“บ้าไปแล้ว นี่มันบ้าไปแล้ว
อุปกรณ์ของโลกอยู่ที่นี่หมดแล้ว”
ผู้เล่นต่างเอื้อมมือออกไปหาสมบัติโดยที่พวกเขาไม่ทันสังเกตด้วยซ้ำ
แน่นอนว่าคนที่ลุกขึ้นมาเตรียมจะจู่โจมก็คือวีด!
“ทุกคนหยุด!”
ไนด์กางแขนออกกว้างและขวางวีดและผู้เล่นคนอื่นๆ
“อย่าลืมว่าที่นี่คือถ้ำมังกร มีร่องรอยเวทมนตร์อยู่ตามสมบัติบางส่วน
หากสัมผัสผิดจะนำไปสู่อันตรายสารพัด”
“เขาพูดถูก เราต้องตรวจสอบเวทมนตร์และสลายมันก่อน
ไม่งั้นมันจะอันตรายกับเรามาก”
ฮารุนะก็เข้าร่วมด้วยเช่นกัน
พวกคนแคระได้ยินเรื่องนี้เป็นร้อยครั้งก่อนที่จะมาถึง
ถึงแม้ว่าเมื่อเขาเห็นสมบัติแล้ว
เขาก็สูญเสียสติไป
แต่คำเตือนอันขมขื่นก็ดึงพวกเขากลับมา
“เราต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ”
“ใช่ นั่นอาจจะสร้างปัญหาได้
ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับวิ่งเล่นอย่างอิสระ”
พวกเขาจัดการห้ามปรามความโลภด้วยเหตุผล
หากพวกเขาต้องการออกไปพร้อมกับสมบัติ
พวกเขาก็ไม่สามารถเสี่ยงกับการวางกับดักได้
“อ๊าก”
วีดค่อยๆ
ยืนขึ้นด้วยสี่ขา
ทำเหมือนว่ามันเป็นเรื่องธรรมชาติมาก!
"พื้นถ้ำนี่แน่นจริงๆ เลยนะ
คิดดูสิ
พื้นดินก็แน่นอยู่แล้วนี่นา
ก่อนอื่น...
คะ...หืม!
นักผจญภัยฮารุนะจะตรวจสอบตามขั้นตอนที่ถูกต้องว่าถ้ำนั้นถูกร่ายเวทมนตร์หรือไม่"
สิ่งประดิษฐ์ศักดิ์สิทธิ์ที่ยืมมาจากลัทธิโลกา
คบเพลิงชำระล้าง
คำสาปหรือกับดักใดๆ
ที่ถูกสัมผัสโดยความอบอุ่นของมันจะสลายไป
วีดเข้าหาฮารูนะทันที
“คุณต้องเร็วเข้าไว้ เข้าใจไหม?”
“ค่ะ คุณวีด
ฉันเข้าใจแล้วค่ะ”
ฮารุนะจุดคบเพลิงชำระล้าง
จากนั้นความอบอุ่นก็แผ่กระจายไปทั่ว
วีดพูดขึ้น
“ฮารุนะ เราต้องรีบแล้ว
เวลาของเราหมดแล้ว”
“ฉันจะดำเนินการทันที”
ฮารุนะเริ่มเดินไปหาสมบัติ
และหลังจากเดินไปเพียงไม่กี่ก้าว
เสียงจู้จี้ของวีดก็ถาโถมเข้ามาใส่เธอ
“อย่าบอกนะว่าตอนนี้คุณกังวลเรื่องร้องเรียนเรื่องเสียงดัง”
“โอเค โอเค”
ฮารูนะครุ่นคิดถึงการเคลื่อนไหวเท้าที่ช้าๆ
ของเธอและเดินด้วยก้าวกว้าง
เผยให้เห็นขาเอลฟ์ที่ยาวและสวยงามของเธอ
ทันใดนั้นเธอก็นำคบเพลิงมาใกล้สมบัติ
“อีกนานแค่ไหน? ยังไม่เสร็จอีกเหรอ? ต้องรออีกเหรอ?”
“กับดักเวทมนตร์กำลังถูกสลายไป ขอเวลาฉันหน่อย”
“ระมัดระวังแต่รวดเร็ว คุณทำงานอย่างมีประสิทธิภาพกว่านี้ไม่ได้เหรอ”
“….”
“จะใช้เวลานานเท่าไหร่ พระเจ้า”
วีดกำลังรบกวนอย่างดุเดือด
------------------
พวกเขาเข้าไปในถ้ำของมังกรดำเคย์เบิร์นได้ผ่านทางเหมืองในหมู่บ้านเดบราโด!
กองสมบัติเหล่านี้เพียงพอที่จะบรรเทาความทุกข์ยากที่พวกเขาเคยเผชิญมาได้
ในขณะที่ฮารูนะกำลังตรวจหาและกำจัดกับดักเวทมนตร์
ไนด์ก็กำลังสอดส่องไปรอบๆ
“โชคดีที่ได้รับการยืนยันแล้วว่าไม่มีนักรบมังกรอยู่ในถ้ำ”
“นายแน่ใจไหม?”
“ใช่ครับ เราก่อความวุ่นวายไปเมื่อครู่นี้เอง
แต่เราไม่ถูกจับเพราะนักรบมังกรไม่อยู่ที่นี่
ถึงอย่างนั้นเราก็ไม่ควรประมาทเกินไป
ดูจากรอยเท้าบนพื้น
ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังลาดตระเวนอยู่”
วีดเริ่มมีสติกลับมามากขึ้นเมื่อได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับทหารมังกร
“ฉันเกิดมาเพื่อสิ่งนี้”
"อะไรนะครับ?"
“เปล่า ไม่มีอะไร…
เราไม่รู้ว่าเรามีเวลาเหลือเท่าไหร่
ดังนั้นรีบคว้าไว้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้!”
ทันทีที่วีดพูด
คนแคระก็เริ่มเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว
พวกเขาขยายทางเดินที่เชื่อมต่อกับเหมืองและย้ายเศษหินออกไปเพื่อไม่ให้เกิดเสียง
พวกเขาเปลี่ยนรองเท้าบู๊ตเป็นรองเท้าขนสัตว์แบบเรียบๆ
มังกรไม่ได้อยู่ที่นั่น
แต่การปล้นครั้งนี้ต้องเป็นไปอย่างลับๆ
และรวดเร็ว
มีเรื่องวุ่นวายใหญ่โตเมื่อพวกเขาเข้าไปในถ้ำ
แต่แผนก็เริ่มดำเนินการในไม่ช้า
พวกคนแคระมาพร้อมเกวียนและกองสมบัติไว้
ฮารูนะลบร่องรอยกับดักและยืนยันว่าพวกเขาปลอดภัยจากกับดักแล้ว
“ขยับ ขยับ”
“ระวังอย่าขวางทางกัน”
เหล่าผู้เล่นคนแคระเตรียมตัวมาเป็นอย่างดีสำหรับวันนี้
วีดได้กำหนดข้อกำหนดในการเข้าไปในถ้ำมังกร
และพวกเขาต้องเข้ารับการฝึกอบรมเกี่ยวกับวิธีการขนส่งไอเท็มเช่นเดียวกับที่พวกเขาทำในบริการไปรษณีย์และบริษัทขนย้าย
งานขนย้ายจัดระเบียบไอเท็มต้องใช้เวลาอย่างน้อย
10
ชม.
ความแตกต่างระหว่างผู้มีประสบการณ์และผู้ไม่มีประสบการณ์นั้นมหาศาล
การทำงานที่เคยทำมาก่อนจะช่วยให้ใช้เวลาได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น
“โปรดเงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ และเตรียมกลุ่มติดตามผล”
“รับทราบครับ คุณวีด”
คนแคระใส่ใจอย่างเต็มที่ในการปฏิบัติตามคำสั่ง
พวกเขาก็รู้ถึงความสำคัญของช่วงเวลานี้เช่นกัน
อุปกรณ์เลเวล
500
~ 600 มีอยู่ทั่วไปในถ้ำจนแทบจะถูกเตะไปเตะมาบนพื้นเลยทีเดียว
ไอเทมบางชิ้นเป็นอุปกรณ์ระดับตำนานที่สามารถสวมใส่ได้ตั้งแต่เลเวล
800
~ 1,000 เท่านั้น
“โอ้โห… ชิ้นส่วนเกราะของบูเลนเซ็ทอยู่ที่นี่หมดเลย”
“มีดาบปาเทียด้วย ท่านเจ้าข้า
ดาบนี้พิเศษมาก
มีคุณสมบัติ
13
ประการ”
“เอาไปเลย เอาไปให้หมดเลย”
พวกคนแคระรีบโหลดไอเท็มขึ้นเกวียนและเริ่มขนส่ง
คนแคระได้รับสัญญาว่าจะได้รับส่วนแบ่ง
20
เปอร์เซ็นต์
หากการปล้นประสบความสำเร็จ
การขโมยมากเท่าที่ทำได้หมายถึงส่วนแบ่งของพวกเขาจะมากขึ้น
สมบัติในห้องรวมของในถ้ำค่อยๆ
หายไป
“ฉันมองเห็นหนังสือเวทมนตร์ได้ด้วย
แม้แต่หนังสือแนวต่อสู้ก็ด้วย”
“คว้าพวกมันซะเดี๋ยวนี้”
ฮารุนะค้นพบหนังสือเวทมนตร์หายากและยังค้นพบเอกสารโบราณด้วย
ทักษะและเวทมนตร์บางอย่างสามารถพบได้เฉพาะในถ้ำมังกรเท่านั้น
มนต์สะกดอันสุดยอดแห่งไฟ
น้ำ
ลม
และดิน
ล้วนประเมินค่าไม่ได้
โดยจะหยิบแท่งทองและแท่งเงินก่อน
ส่วนไข่มุกจะถูกทิ้งไปก่อน
'โดยรวมทุกอย่างกำลังไปได้สวย ถึงแม้ว่ามันอาจจะเร็วกว่านี้ก็ได้'
วีดสังเกตสมบัติล้ำค่าที่ถูกเคลื่อนย้ายอย่างระมัดระวังในมือของคนแคระ
'เพื่อภารกิจนี้ ฉันต้องค้นหาเตาไฟแห่งความเสียสละให้ได้'
เขาตาบอดเพราะสมบัติ
แต่การค้นหาเตาไฟเป็นสิ่งสำคัญ
'ไม่มีอะไรแย่ไปกว่าการเดินทางมาไกลขนาดนี้
แต่กลับไม่มีเตาไฟเหลืออยู่เลย
ถ้าเหมืองพัง
ฉันก็จะทำภารกิจนี้อีกไม่ได้แล้ว...'
ภารกิจเผ่าพันธุ์คนแคระ
ภารกิจเผ่าพันธุ์ยังสืบย้อนไปถึงชะตากรรมของคนแคระ
ดังนั้นภารกิจนี้จึงต้องเสร็จสิ้นเมื่อเขามีโอกาส
‘ฉันต้องหาเตาไฟ…’
ภาพสมบัติที่ถูกบรรทุกขึ้นเกวียนปรากฏขึ้นในสายตาของเขา
'สมบัติ โอ้
สมบัติอันล้ำค่า!'
สมบัติเหล่านั้นคอยรบกวนสายตาของเขา!
การค้นหาเตาไฟแห่งความเสียสละในหุบเขาแห่งสมบัติเป็นเรื่องท้าทาย
สายตาของเขาถูกพาไปที่สมบัติอันล้ำค่าโดยสัญชาตญาณ
ในขณะเดียวกัน
ดาบที่ไม่มีการตกแต่งใดๆ
ก็ดึงดูดสายตาของเขาด้วยเหตุผลบางอย่าง
'ฉันถูกล่อลวง มันดูไม่มีอะไรพิเศษ
แต่ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นของแบรนด์ดังเลยล่ะ'
วีดขอร้องฮารูนะให้ปลดกับดักเวทมนตร์ที่อยู่รอบๆ
ดาบ
"ตรวจสอบ!"
ดาบไร้นาม:
ความทนทาน
87/200
พลังโจมตี
151~214
ดาบที่สร้างโดยช่างตีเหล็กคนแคระที่ซ่อนตัวอยู่
“ดาบที่ดีที่สุดต้องสามารถตัดทุกสิ่งได้
ภายในดาบนั้นต้องมีวิญญาณของโลหะอยู่”
ช่างตีเหล็กอุทิศความรักของเขาให้กับโลหะ
เขาโอบกอดมันในขณะหลับทุกคืนและปรับแต่งมันทุกวัน
จนได้โลหะที่โดดเด่นที่สุดในโลก
“ฉันจะทำใหแกให้เป็นดาบที่ดีที่สุด”
ช่างตีเหล็กใช้เวลาสามปีกับโลหะ
ไฟ
และทั่ง
เมื่อดาบเสร็จสมบูรณ์ในที่สุด
เขาก็หลั่งน้ำตา
“เมื่อเทวิญญาณแห่งโลหะลงไป ดาบที่ไม่อาจหยุดยั้งได้ก็ถือกำเนิดขึ้น”
ดาบไม่ได้ถูกดูแลเป็นเวลานาน
แต่หากใบมีดถูกลับให้คม
มันก็จะกลับคืนสู่สภาพเดิม
-
ความต้องการ:
เฉพาะนักดาบเท่านั้น
— เลเวล 970
— ปรมาจารย์ดาบ
-
ข้อควรระวัง
: ต้องได้รับการซ่อมแซมอย่างระมัดระวัง
คุณสมบัติ:
วิญญาณโลหะที่มีจิตสำนึกของตัวเอง
+90 ให้กับค่าสถานะทั้งหมด
สามารถใช้พลังชีวิตของผู้ใช้ได้สูงสุดถึง
500
แต้มต่อวินาที
ทำให้เพิ่มความเสียหายจากการโจมตี
ความเสียหายจากการเจาะเพิ่มขึ้นตามสัดส่วนของเกราะของศัตรู
ความเสียหายและความเร็วเพิ่มขึ้นด้วยการโจมตีต่อเนื่อง
การใช้มานาของทักษะดาบลดลง
70%
ความเสียหายของทักษะทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับดาบได้รับการปรับปรุง
เพิ่มความเร็วในการโจมตี
45%
มีโอกาสสูงที่จะสังหารศัตรูที่มีพลังชีวิตต่ำกว่า
12%
ทันที
-
ดาบอยู่ในสภาพชำรุดเสียหายอย่างหนัก
เมื่อการซ่อมเสร็จสิ้นมันจะแสดงพลังที่แท้จริงออกมา
หากวิญญาณโลหะไม่ยอมรับผู้ครอบครอง
จะสามารถดึงศักยภาพของดาบออกมาได้เพียง
30%
เท่านั้น
“ว้าว… นั่นเป็นดาบที่น่าเหลือเชื่อจริงๆ”
ดาบที่งดงามมากจนแม้แต่ฮารุนะ
นักผจญภัยยังต้องตะลึง
ดาบโลอานั้นยอดเยี่ยมมาก
และดาบเล่มนี้ก็เทียบเคียงได้อย่างแน่นอน
ยิ่งไปกว่านั้น
ดาบเล่มนี้กลับไม่ได้แสดงความสามารถเต็มที่ด้วยซ้ำเนื่องจากความเสียหาย
"ฉันไม่คาดหวังอะไรจากคุณวีดน้อยไปกว่านี้แล้ว
อุปกรณ์ชิ้นนี้ดูดีกว่าอุปกรณ์อื่นๆ
ในถ้ำนี้เสียอีก
คุณมีมุมมองที่ลึกซึ้ง"
ฮารุนะพยายามเริ่มบทสนทนา
แต่สายตาของวีดกลับบ่งบอกถึงความเป็นศัตรู
“รีบไปทำลายกับดักเวทมนตร์พวกนั้นซะ”
"… ค่ะค่ะ"
วีดส่งฮารูนะไปและแอบเข้าไปหา
*ฟับ!*
เขาอยู่เฉยๆ
แต่มือของเขาคว้ามันไว้ได้เอง
< คุณได้รับดาบไร้นามแล้ว
เมื่อดาบได้รับการซ่อมแซมและมีสติสัมปชัญญะสมบูรณ์แล้ว
ก็สามารถตั้งชื่อได้ >
"สุดยอด"
มันเป็นการตรวจสอบที่อบอุ่นหัวใจและคุ้มค่า!
เขาพอใจราวกับว่าเขาถึงวันที่ครบกำหนดชำระหนี้ออมทรัพย์
3
ปีของเขาแล้ว
– เจ้าคือคนที่ปลุกข้าจากการหลับใหลอันยาวนานใช่ไหม?
เจ้ายังไม่คู่ควรที่จะครอบครองข้า
จิตสำนึกภายในดาบพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงที่สง่างาม
“ตอนนี้ฉันยุ่งอยู่ กลับไปนอนได้แล้ว”
ในขณะนี้
วีดไม่มีเวลาเหลือมากนัก
ดังนั้นเขาจึงสะพายดาบไว้ที่หลัง
“คุณวีดครับ มีประติมากรรมที่คุณทำอยู่ตรงนี้ครับ”
"ประติมากรรม?"
(โปรดติดตามตอนต่อไป…)
เล่ม 55 บทที่
3
อันตรายที่ไม่อาจปฏิเสธได้
แปลโดย
แอดชิน
เพจเราอ่านนิยายแปล
พาร์ท
2
เขาเดินไปที่โอแบรอนและสังเกตเห็นประติมากรรมเคย์เบิร์นอันเปล่งประกายที่เขาสร้างไว้ในอดีต
ประติมากรรมที่ทำจากคริสตัลของอาเกธที่เปล่งประกายราวกับทางช้างเผือก
แกะสลักเป็นลูกปัดอย่างประณีตและร้อยผ่านเชือกเงิน
ภายใต้แสงสว่างที่สดใส
คริสตัลทอเป็นเกลียวคลื่น
เปล่งประกายระยิบระยับ
เขาทำงานอย่างหนักเพื่อสร้างสรรค์ผลงานชิ้นนี้จนได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผลงานที่งดงามที่สุดของเขาจนถึงปัจจุบัน
แต่มันเป็นผลงานที่น่าเสียดายที่ต้องเสนอให้กับเคย์เบิร์น
“ในที่สุดฉันก็จะเอามันกลับคืน โปรดหยิบมันมาด้วย”
“ใช่แล้ว ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเรา”
เหล่าคนแคระส่งสมบัติจากถ้ำไปยังเหมืองอย่างขยันขันแข็ง
แม้จะมีการขยายตัว
แต่สิ่งของต่างๆ
ก็ถูกลักลอบนำเข้าผ่านทางเดินเหมืองที่ยาวและแคบ
ทำให้คนแคระต้องเดินเร็วขึ้นด้วยขาที่สั้นของพวกเขา
ไนด์ที่กำลังสอดแนมอยู่ก็วิ่งกลับมา
“ยังไม่มีสัญญาณของปัญหาใช่ไหม?”
“ไม่ครับพี่ แถวนี้ยังไม่มีอันตรายอะไรเลยครับ
เหมือนมีลางสังหรณ์อะไรสักอย่าง”
“คิดแบบนั้นก็สมเหตุสมผลแล้ว เราอยู่ในรังของเคย์เบิร์นต่างหาก”
วีดยังคงระมัดระวังอย่างต่อเนื่องภายใต้ความเงียบนี้
ไม่มีอะไรที่สามารถสร้างความมั่นใจได้จริงๆ
แต่สมบัติที่เขาคว้าเอาไว้ได้ทำให้เขามีความสุข
“ฉันเห็นรอยเท้าการลาดตระเวนมากมายบนเส้นทางที่มุ่งหน้าไปยังทางเข้าถ้ำ”
“นักรบมังกร?”
“จริงๆ แล้ว
รอยเท้าของมันใหญ่กว่าและชันกว่านักรบมังกรทั่วไปมาก”
ไนด์
เป็นคนขยันศึกษาและเตรียมตัวมาเป็นอย่างดี
เขาจดจำร่องรอย
กลิ่น
และลักษณะนิสัยของมอนสเตอร์ได้
“ก็สมเหตุสมผลนะ ถ้าจะลาดตระเวนในถ้ำ
พวกมันต้องมีระดับบอสแน่ๆ
คงจะมีจำนวนมากกว่านี้”
“อย่างที่รู้กันนะครับพี่ นักรบมังกรนั้นแตกต่างจากมอนสเตอร์ชนิดอื่น
พวกมันไม่เกียจคร้านแม้ไม่มีมังกรคอยควบคุม
พวกมันจะลาดตระเวนเป็นระยะๆ”
“เหลือเวลาอีกเท่าไรจึงจะเริ่มลาดตระเวน?”
“ดูจากรอยเท้าแล้ว คงไม่นานหรอก
สัก
30
นาที? หรืออาจจะชั่วโมงนึง?”
“ตกลง เราต้องรีบหน่อย
จะได้ประหยัดเวลา”
นักรบมังกรมีกิจวัตรประจำวันในการเข้าไปสำรวจถ้ำ
อย่างไรก็ตาม
พวกเขากลับไม่ได้สำรวจถ้ำทั้งหมด
***************
ปราสาทบาเวลล์นั้นเหลือเพียงซากโครงเปล่าๆ!
กำแพงปราสาทและโครงสร้างสำคัญทั้งหมดถูกทำลายโดยกลุ่มสถาปนิก
แต่อาณาเขตทั้งหมดของเมืองก็ขยายตัวออกไปหลายเท่าจากก่อนหน้านี้
อาคารที่อ่อนแอที่สุดก็แผ่ขยายออกไปไม่สิ้นสุดทั้งบนที่ราบและพื้นที่อื่นๆ
– ข้ามาเพื่อลงทันฑ์เจ้าพวกมนุษย์!
เมื่อเคย์เบิร์นมาถึง
พื้นที่ด้านในของเมืองก็ว่างเปล่าเหมือนเช่นเคย
– อุกกาบาตเพลิง
ลูกบอลเพลิงตกลงมาจากท้องฟ้าและโจมตีปราสาทบาเวลล์และทุกสิ่งที่อยู่ใกล้เคียง
*ตู้ม!*
ปราสาทที่แทบจะรับน้ำหนักตัวเองไม่ไหวหลังจากสูญเสียกำแพงด้านนอกไป
ในที่สุดก็พังทลายลงมา
และอาคารใกล้เคียงก็ประสบชะตากรรมเดียวกัน
เคย์เบิร์นพอใจกับฉากการทำลายล้างที่มันก่อขึ้น
– ฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย โซ่แห่งความมืด!
โซ่มืดที่เชื่อมโยงแผ่นดินและท้องฟ้าเริ่มโจมตีเมือง
บ้านเรือน
ถนน
และต้นไม้
ถูกทับจนพังทลายอย่างไม่ปรานี
ผู้เล่นกำลังดูจากป่าอันไกลโพ้นหลังจากการอพยพ
“ดูจากตรงนี้มันบ้ามากเลยนะ ถ้าฉันยังอยู่ในตัวเมืองก็คงจะแย่เลย”
“ฉันเพิ่งได้ความชำนาญเวทมนตร์ลมมา
เกือบจะเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งเลเวลแล้ว”
“แค่ดูก็เพิ่มเลเวลทักษะแล้ว คุ้มค่าที่จะสังเกต”
ขณะนี้เมืองหลายแห่งถูกทำลายโดยมังกรแล้ว
ผู้เล่นก็ยอมรับที่จะเผชิญกับการสังหารหมู่ครั้งนี้
บางครั้งคาถาเวทมนตร์อันทรงพลังก็เพิ่มทักษะความชำนาญของนักเวทย์ได้เพียงแค่สังเกต
และนอกเหนือจากนั้นก็ยังเป็นภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจให้ชมอีกด้วย
ฉากสดของมังกรทำลายเมือง!
ฉากที่น่าสะเทือนขวัญเช่นนี้ทำให้ทุกคนขนลุก
แต่ในทางกลับกันก็รู้สึกสุดยอดมากเช่นกัน
มีนักท่องเที่ยวเข้ามาชมทุกอาทิตย์
ดังที่กล่าวไว้
มีสมาชิกกิลด์เฮอร์มีสอยู่ในกลุ่มเหล่านี้
“ฉันจะไม่ยอมให้วีดได้ดั่งใจเด็ดขาด”
แคลคัสและหน่วยรบพลีชีพถูกกำจัดที่ธอร์และเข้าสู่ระบบรอยัลโรดอีกครั้ง
พวกเขาไม่ต้องการที่จะกลับไปยังดินแดนฮาเว่นหลังจากสูญเสียเลเวล
ความเชี่ยวชาญ
และแม้กระทั่งอุปกรณ์
“เมื่อถึงคราวเช่นนี้แล้ว ฉันจะทำทุกวิถีทางเพื่อแก้แค้น”
แคลคัสพยายามชักชวนให้สมาชิกในกิลด์ไปกับเขาที่ปราสาทบาเวลล์
แม้ว่าทุกคนจะไม่เห็นด้วย
แต่สมาชิกกิลด์เกือบครึ่งก็ติดตามเขาไป
“คึ-คึค
ง่ายๆ
เลย
ฉันแค่ต้องไปบอกเคย์เบิร์นว่าถ้ำกำลังถูกปล้น…”
เขาจะต้องตายเพราะมังกรผู้ไร้ปรานี
แต่วีดและพรรคพวกของเขาก็ต้องสูญเสียครั้งใหญ่เช่นกัน
แทนที่จะใช้เหตุผล
เขากลับถูกชักนำด้วยการแก้แค้น
“มันง่ายมากเพราะเป็นวิธีง่ายๆ ในการหยุดวีด”
แคลคัสเริ่มมีความมั่นใจมากเกินไป
ในขณะที่กลุ่มผู้เล่นรายหนึ่งล้อมรอบพวกเขาจากระยะไกล
“คุณคิดว่าเราจะปล่อยให้คุณทำแบบนั้นเหรอ?”
มิเชลจากกลุ่มทหารรับจ้างดาบทมิฬและกันเตอร์จากกิลด์ราชสีห์ดารานำผู้เล่นระดับหัวกะทิและล้อมรอบพวกเขาอย่างกะทันหัน
เป้าหมายของพวกเขาคือการปราบปรามกิลด์เฮอร์มีสที่อาจมุ่งหน้าไปยังปราสาทบาเวลล์!
“พวกแกรู้ได้ยังไงว่าเรากำลังจะมา?”
“คุณวีดบอกพวกเราแล้ว คนที่ไม่ได้ต่อยจะไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆ
หรอก”
ในตอนแรกแคลคัสไม่ได้ตระหนักถึงสิ่งนี้
แต่สิ่งต่างๆ
เริ่มคลี่คลายในสายตาของเขาตอนนี้
เนื่องจากกิลด์เฮอร์มีสถูกต้อนเข้าไปในป่าแล้ว
วีดได้เตรียมมาตรการรับมือไว้หลายอย่างแล้ว
มิเชลมีความแค้นฝังใจอย่างมากต่อกิลด์เฮอร์มีส
“ไม่ต้องห่วง เราจะจบชีวิตพวกแกอย่างไม่เจ็บปวด”
ทหารรับจ้างดาบทมิฬและกลุ่มหัวกะทิของราชสีห์ดาราโจมตีด้วยอาวุธของพวกเขา
นักรบและนักดาบร่วมโจมตีแบบจู่โจมและเข้าร่วมในการต่อสู้จริง
ทักษะพื้นที่ผลกระทบบางส่วนระเบิดออกมา
แต่ไม่จำเป็นต้องมีคาถาเวทมนตร์ขนาดใหญ่จริงๆ
เนื่องจากทักษะเหล่านี้ไหลทะลักเข้ามาจากทุกทิศทางและจัดการสถานการณ์ได้อย่างรวดเร็ว!
ในขณะเดียวกัน
เคย์เบิร์นทำลายปราสาทบาเวลและใช้คาถาเวทมนตร์โจมตีทั้งเมือง
มิเชลแก้แค้นสำเร็จและหัวเราะด้วยความพอใจ
“ทุกอย่างที่นี่เป็นไปตามที่เราคิด”
พวกเขาปล้นสะดมหลังจากจัดการแคลคัสและหน่วยรบพลีชีพสำเร็จ
ยิ่งไปกว่านั้น
มันยังเพียงพอที่จะส่งสัญญาณการกลับมาเกิดใหม่ของเหล่าทหารรับจ้างดาบทมิฬ
เพราะฉากนี้จะถูกถ่ายทอดสด
เหล่าผู้เล่นที่แยกตัวออกไปหลังจากที่พ่ายแพ้ให้กับกิลด์เฮอร์มีส
ตอนนี้กำลังกลับคืนสู่กลุ่มทหารรับจ้าง
ผู้เล่นเหล่านี้อยู่ภายใต้จักรวรรดิอาร์เพนแต่ยังเลือกที่จะเข้าร่วมกับกลุ่มกิลด์อันทรงเกียรติอีกด้วย
พวกเขาดีใจที่เกียรติยศในสมัยก่อนกำลังกลับคืนมา
มิเชลเก็บดาบของเธอเข้าฝักอย่างสวยงามและพูดว่า
“ข้าขอรายงานต่อฝ่าบาท องค์จักรพรรดิวีด”
– วีด : เป็นยังไงบ้าง?
“แคลคัสปรากฏตัว เราจัดการเขาเรียบร้อยแล้ว”
มิเชลรู้สึกราวกับว่าเธอเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาหลังจากรายงานให้วีดทราบ
'มันก็แค่ลางสังหรณ์โง่ๆ น่ะ
ใช่
แค่ลางสังหรณ์เฉยๆ'
– วีด: แล้วมังกรล่ะ?
“ตอนนี้มันทำลายเมืองไปหนึ่งในสามแล้ว
อาคารต่างๆ
กระจายตัวกันออกไป
ดูเหมือนว่ายังมีเวลาเหลืออีกมาก”
– วีด: ขอบคุณที่ติดตามสถานการณ์
ตอนนี้ให้สังเกตการณ์ต่อไป
มิเชลรู้สึกดีใจเมื่อได้ยินคำชื่นชมของเขา
ราวกับว่าเธอรู้สึกว่าวีดก็รับรู้ถึงความสำเร็จของเธอเช่นกัน
“เป็นเกียรติอย่างยิ่งค่ะ คุณวีด
เราจะคอยอัปเดตให้ทราบค่ะ”
**********************
“ระวังหน่อยสิ สมบัติจะได้ไม่บิ่น
ทุกคนเร่งมือเข้า!”
เหล่าผู้เล่นคนแคระกำลังทำงานอย่างหนักเพื่อขนสมบัติจากถ้ำมังกร
“ฉันไม่เคยมีวันไหนในชีวิตที่มีรางวัลแจ็กพอตขนาดนี้มาก่อน”
“ขายหมดนี่จะได้เท่าไหร่เนี่ย คิดราคาประเมินยากจัง”
คำพูดของผู้เล่นคนแคระเต็มไปด้วยความยินดีจากความสำเร็จ
พวกเขากำลังขนย้ายกองอุปกรณ์และสมบัติที่ปกติแล้วมองไม่เห็นด้วยซ้ำ
ความตื่นเต้นเร้าใจที่พวกเขาขนได้ยอดเยี่ยมที่สุด!
มันทำให้พวกเขาตื่นเต้นมากยิ่งขึ้นเมื่อคิดถึงว่าสถานีออกอากาศต่างๆ
จะถ่ายทอดสดพวกเขา
“นักรบมังกรกำลังเดินทางมาที่นี่แล้ว
20
ตน”
หลังจากได้ยินเสียงไนด์ผู้เฝ้าประตูทางเข้า
พวกคนแคระก็หยุดชะงัก
เหลือเพียงความเงียบงัน
วีดส่งสัญญาณด้วยมือของเขาและพวกคนแคระก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วไปด้านหลังที่กำบังที่พวกเขาดูตัวอย่างไว้ก่อนหน้านี้
คนแคระมีรูปร่างเล็ก
ซึ่งสามารถซ่อนตัวได้เพียงแค่เข้าไปด้านหลังหีบสมบัติและกองทองคำ
ส่วนหลุมขนาดใหญ่ที่เชื่อมระหว่างเหมืองกับถ้ำมีภาพวาดวางทับอยู่ด้านบน
ยูรินได้เตรียมงานวาดภาพอันประณีตเอาไว้ล่วงหน้า
– ยูริน: พี่คะ
รูปนี้ก็ไม่ค่อยสวยเหมือนกันค่ะ
ไม่มีเวลาพอ...
สียังไม่แห้งสนิทเลยค่ะ
เดี๋ยวใกล้เสร็จแล้วจะลองวาดดูค่ะ
วีดคิดว่าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเดิมพันกับโชค
หากนักรบมังกรตรวจสอบทั้งถ้ำ
คนแคระที่ซ่อนตัวอยู่ก็จะถูกค้นพบก่อน
หรือร่องรอยการขนย้ายสมบัติที่เหลือจะถูกเปิดเผย
จากร่องรอยของพวกเขา
นักรบมังกรกล่าวกันว่าไม่กระตือรือร้นในการลาดตระเวนมากนัก
แต่ฉันไม่สามารถเชื่อถือข้อมูลนั้นได้ทั้งหมด
*ตึก ตัก*
เสียงฝีเท้าของนักรบมังกรใกล้เข้ามา
วีดยังคงเงียบแต่ก็พร้อมที่จะฟาดดาบโลอาในกรณีที่เขาถูกค้นพบ
'พวกนักรบมังกรที่ลาดตระเวนไม่ใช่ปัญหา
ปัญหาที่แท้จริงอยู่ที่กองทัพนอกถ้ำต่างหาก'
หากเหล่านักรบมังกรและมอนสเตอร์บุกเข้ามาเป็นทีม
การเผชิญหน้ากันเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
คนแคระแต่ละคนซ่อนตัวอยู่หลังที่กำบังและกลอกตาไปมา
คนแคระตัวเล็ก
เหมาะสำหรับการซ่อนตัว
– เพล: เรากำลังรออยู่
หน่วยจู่โจมยังถูกจัดวางในตำแหน่งที่เหมาะสำหรับการซุ่มโจมตีด้วย
“มันเงียบมาก”
“กรรร นั่นเพราะท่านเคย์เบิร์นไม่อยู่ที่นี่”
“มีสมบัติล้ำค่ามากมายอยู่ที่นี่”
“นี่คือบ้านของท่านเคย์เบิร์นผู้ยิ่งใหญ่
เหล่าคนแคระถวายสิ่งเหล่านี้เพื่อเป็นการแสดงความเคารพต่อท่าน”
นักรบมังกรสำรวจบริเวณโดยรอบด้วยดวงตาที่เหมือนงู
กลุ่มของวีดไม่ได้แตะต้องสมบัติที่อยู่ใกล้เส้นทางลาดตระเวน
“ท่านเคย์เบิร์นเกลียดกลิ่นของเรา
เราอยู่ที่นี่ได้ไม่นานหรอก”
“ตอนนี้เราต้องลาดตระเวนชั้นนอก”
“เราไปลาดตระเวนกันต่อ”
ไม่นานนัก
นักรบมังกรก็เดินออกจากถ้ำอย่างช้าๆ
“โอ้โห พวกเขาไปแล้ว”
“เรามาดำเนินการต่อกันเถอะ”
ผู้เล่นคนแคระยังคงโหลดสมบัติต่อไป
วีดค้นหาเตาไฟแห่งการเสียสละไปทั่ว
แต่จิตใจของเขาสับสนหลังจากนักรบมังกรผ่านไป
'นี่เป็นเควสต์เผ่าพันธุ์ที่มีความยากระดับ
S
แต่ฉันรู้สึกว่าทุกอย่างมันออกมาดีเกินไปแล้ว
ถ้าเป็นแบบนั้น
เคย์เบิร์นน่าจะอยู่ในถ้ำของเขานะ'
แม้ว่าคนแคระจะขุดผ่านเหมืองเข้าไปในถ้ำ
แต่ตราบใดที่เคย์เบิร์นอยู่ข้างใน
ก็ไม่น่าจะมีโอกาสประสบความสำเร็จได้มาก
แค่มีมังกรอยู่ก็สามารถทำให้ภารกิจกลายเป็นภารกิจที่มีอัตราความสำเร็จต่ำที่สุดในบรรดาภารกิจระดับ
S
ทั้งหมดได้
'การที่เคย์เบิร์นขาดหายไปคงทำให้ความยากเปลี่ยนไป
ฉันว่ามันก็ลดลงไปเยอะนะ...
แต่ถึงอย่างนั้น
มันก็ง่ายเกินไปจริงๆ'
วีดอ่านเรื่องราวเกี่ยวกับคนร้ายที่พบกับความหายนะเพราะการวางแผนที่ไม่ดีและการประเมินต่ำมากเกินไป
เขารู้สึกเหนื่อยล้า
สำหรับผู้ร้าย
ความหลงตัวเองต้องหลีกเลี่ยงให้ได้มากที่สุด
'ทุกวันนี้ฉันกำลังเกียจคร้านเพราะได้เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิอาร์เพนงั้นหรือ? ก็ฉันอิ่มหนำสำราญแล้ว
เหงื่อก็เริ่มออกแล้ว
นึกว่าฉันลักลอบขนสมบัติมาได้เยอะแล้ว
ถึงจะล้มเหลวก็เถอะ'
แม้ว่าถ้ามีคนถามว่าเขาสามารถทิ้งฝาโยเกิร์ตโดยไม่ต้องเลียได้ไหม
ก็ไม่มีทางเป็นไปได้ที่เขาจะทำได้
(โปรดติดตามตอนต่อไป…)
เล่ม 55 บทที่
3
– อันตรายที่ไม่อาจปฏิเสธได้ แปลโดย
แอดชิน
เพจ
เราอ่านนิยายแปล
พาร์ท
3
– อันตรายที่ไม่อาจปฏิเสธได้
'รู้สึกไม่ปกติเลยแฮะ เราเคลียร์มันได้อย่างง่ายดาย
แต่มันไม่ได้หมายความว่าที่นี่จะปลอดภัย
มันดูอวดเบ่งเกินไปสำหรับเราที่จะคิดว่าปลอดภัยในถ้ำมังกร
ไม่ใช่ว่าฉันจะรู้ทุกอย่างในพื้นที่นี้
ความรู้สึกนี้
อาจกล่าวได้ว่า...'
ประสาทสัมผัสของวีดกำลังส่งสัญญาณเตือนที่สำคัญ
ด้านหลังศีรษะของเขาคันเหมือนจะโดนตี!
“คุณเพล”
– เพล : ครับ
“ตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่?”
– เพล: ผมกำลังช่วยขนย้ายของในเหมืองอยู่นะ
มีสมบัติเยอะแยะเลย
หลังจากที่นักรบมังกรลาดตระเวนแล้ว
ผู้เล่นหน่วยจู่โจมก็เข้ามาช่วยในการขนส่ง
พวกเขาผ่อนคลายเมื่อคิดว่าจะไม่มีการสู้รบสักพัก
“สมาชิกหน่วยจู่โจมทุกคน พบกับฉันที่ถ้ำอีกครั้ง”
– เพล: รับทราบ
วีดเชื่อสัญชาตญาณของเขาและเรียกหน่วยจู่โจมกลับมา
‘ฉันหวังว่าฉันคงคิดผิดเกี่ยวกับเรื่องนี้…
แต่จะดีกว่าถ้าเตรียมตัวไว้’
เพียงประมาณ
2
นาทีหลังจากที่เขาเรียกหน่วยจู่โจม
“พี่! เหล่าทหารมังกรกำลังบุกเข้ามาแล้ว!”
ไนด์ตะโกน
ขณะที่เขากำลังมองดูทางเข้าถ้ำ
เหล่าทหารมังกรที่ติดอาวุธครบครันก็พุ่งเข้ามาหาเขา
เหล่าจอมเวทร่างเล็กรูปร่างคล้ายกิ้งก่าก็ตามมาด้วย
“ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม! ตอนนี้มีทหารศัตรูมากกว่า
200
นายแล้ว
และนั่นเป็นแค่ภาพที่เห็นเท่านั้น!!”
วีดหยิบดาบโลอาออกมาและถอนหายใจยาวๆ
“บ้าเอ๊ย ทำไมลางสังหรณ์แย่ๆ
ถึงไม่เคยผิดเลย!
จริงๆ
แล้วคุณคิดว่าคุณจะถูกลอตเตอรี่
แต่คุณก็ไม่เคยถูกเลย”
เหล่าทหารมังกรมองเห็นเงาสะท้อนของคนแคระบนพื้นผิวของสมบัติ
และได้กลับไปเพื่อรับกำลังเสริม
“ศัตรูกำลังเข้ามา!”
วีดใช้ท่าราชสีห์คำรามของเขา
– กลุ่มคนแคระกลุ่มที่ 1 และ
3
ขนสมบัติต่อไป
ส่วนที่เหลือจะวิ่งไปที่ทางเข้าถ้ำและขัดขวางการรุกคืบของพวกเขา
ส่งเสียงดังได้เต็มที่เลยตอนนี้
รีบเคลื่อนที่ให้เร็วที่สุด!
วีดไม่เคยลืมเหตุผลที่มาที่ถ้ำ!
“ปฏิบัติตามคำสั่งของท่านวีด!”
พวกคนแคระวางสมบัติลงและเอาอาวุธของพวกเขาออกมา
กลุ่มที่
1
และ
3
ประกอบด้วยผู้ที่มีเลเวล
450
ขึ้นไป
อย่างน้อยที่สุด
ผู้เล่นก็ยังติดตั้งโล่อย่างดีและมากกว่าครึ่งหนึ่งเป็นนักรบที่มีการป้องกันที่ยอดเยี่ยม
วีดและคนแคระบุกไปที่ทางเข้าถ้ำ
“ทุกคนใจเย็นๆ หน่อย
เราแค่ต้องกั้นพวกเขาไว้ที่ทางเข้า
ก็แค่เปลี่ยนแผนจากการปล้นเป็นบุกจู่โจม!”
********
จักรวรรดิอาร์เพนพิชิตทวีปกลางและควบคุมมหาสมุทรในที่สุด
“เราเลือกข้างที่ถูกต้องแน่นอน”
“ใช่แล้ว ดีที่สุดเลยจริงๆ”
“เมื่อตอนที่เรามุ่งหน้าไปยังจิโกลาส
ฉันคิดว่าเราคงถึงคราวเคราะห์ร้ายแล้ว…”
ไฮ
แฟร็กทัล
และบอร์ดเมียร์
สามฉลามคลั่งแห่งเบ็คกี้
นิน
ยิ้มทุกครั้งที่พวกเขารำลึกถึงอดีต
พวกเขาคือวายร้ายที่ไม่สนใจว่าคนอื่นจะพูดถึงพวกเขาอย่างไร
มีช่วงหนึ่งที่พวกเขาได้ลักขโมยเล็กๆ
น้อยๆ
และรู้สึกภาคภูมิใจ
พวกเขาจึงได้ก้าวหน้าในโลกนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ทุกอย่างจบลงด้วยดีสำหรับพวกเขาเนื่องจากความขยันหมั่นเพียรในการกระทำผิดและการเผชิญหน้ากับวีด
สามฉลามคลั่งแห่งเบ็คกี้
นินเฝ้าดูวีดและได้รับมุมมองใหม่เกี่ยวกับความชั่วร้าย
“พวกเราจะยึดครองโลกด้วยการเป็นโจรสลัดด้วย”
“ใช่แล้ว เราหมดสนุกกับอาชญากรรมเล็กๆ
น้อยๆ
ไปแล้ว”
“มาร่วมกันสร้างความทะเยอทะยานกันเถอะ
ทะเลจะเป็นของเราตั้งแต่นี้เป็นต้นไป”
โจรสลัดแห่งจักรวรรดิอาร์เพน
หากพวกเขาสามารถครอบครองอำนาจเหนือพวกเขาได้
พวกเขาก็จะสามารถยึดครองท้องทะเลได้
แม้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถยึดครองทวีปได้
แต่หากพวกเขาสามารถยึดครองมหาสมุทรของโลกนี้ได้
พลังที่พวกเขาควบคุมอยู่ก็จะมหาศาล!
“เก็บค่าธรรมเนียมบนมหาสมุทรกันเถอะ”
“ใช่แล้ว นั่นเป็นความคิดที่ดี”
การควบคุมทางทะเลของจักรวรรดิอาร์เพนครอบคลุมทั่วทั้งทวีป
ยังคงมีอาณาเขตฮาเว่นของกิลด์เฮอร์มีส
แต่เมื่อครั้งที่เรือบังคับการกริพพิสถูกจม
พวกเขาก็แทบจะไม่ได้ออกล่องไปตามทะเลชายฝั่งเลย
อาณาจักรโรเซนไฮม์และอาณาจักรเบรนท์ทางตะวันออกเป็นอาณาจักรที่ถูกทำลายล้างโดยลัทธิเอ็มบินยูโดยสิ้นเชิง
แม้ว่าจักรวรรดิอาร์เพนจะไม่ได้พิชิตพวกเขาอย่างเป็นทางการ
แต่ผู้เล่นทั้งสองอาณาจักรก็อยู่ในจักรวรรดิอยู่แล้ว
และการข้ามมหาสมุทรก็ไม่ใช่ปัญหา
“จะเกิดอะไรขึ้นถ้าคุณวีดพูดว่าเราจะเก็บค่าธรรมเนียมผ่านทาง?”
“นายบอกว่าเขาจะลงโทษพวกเราเหรอ?”
“ใช่ ไม่มีอะไรต้องกังวล
ยกเว้นจักรวรรดิอาร์เพน...
อาร์เพนไม่มีกองทัพเรือ
แต่วีดคือตัวปัญหาเอง”
สำหรับสามฉลามคลั่งแห่งเบ็คกี้
นินยังต้องเผชิญหน้ากับบอสตัวสุดท้ายที่มีชื่อว่าวีด!
พวกเขาไม่อาจละทิ้งได้เพราะอยู่บนมหาสมุทร
เขาสามารถขี่บาร้ากส์บินเข้ามาและเผาทำลายกองเรือของพวกเขาจนหมดสิ้น
“เราแค่ต้องใช้การติดสินบน”
“การติดสินบน?”
“ใช่แล้ว รายได้ครึ่งหนึ่งก็น่าจะพอแล้ว”
“งั้นก็เป็นอันตกลง”
“แน่นอนสิ! พวกวายร้ายต้องติดสินบนคนระดับสูง
เรียกว่าช่วยเหลือกันต่างหาก”
“เป็นสายสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นที่คุณวีดพูดถึงเสมอเหรอ?”
สามฉลามคลั่งแห่งเบ็คกี้
นินประกาศว่าพวกเขาควบคุมมหาสมุทรแล้ว
– ผู้เล่นทุกคนที่ออกทะเลต้องจ่าย 1 ทองต่อคน!
ถ้าอยากหลีกเลี่ยงความโกรธแค้นของพวกเราโจรสลัดล่ะก็
ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!
พวกเขาอ้างอำนาจเหนือท้องทะเล!
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา
พ่อค้าแม่ค้าก็เริ่มจ่ายค่าผ่านทางให้กับสหภาพโจรสลัด
ซอยูนนำค่าผ่านทางดังกล่าวมาใช้พัฒนาท่าเรือและจัดสรรเงินทุนให้กับเกาะร้างและการบุกเบิกเส้นทางเดินเรือใหม่
เธอยังได้ทำการร้องขออย่างเป็นทางการไปยังสามฉลามคลั่งแห่งเบ็คกี้
นินและสหภาพโจรสลัด
– ซอยอน: ฉันขอบคุณพวกคุณมาก
ๆ
สำหรับการทำงานหนักอย่างต่อเนื่อง
โปรดดูแลเหล่าผู้เล่นต่อไปด้วยนะคะ
ในบางแง่
เธอก็มีพลังมากกว่าวีด
เหล่าโจรสลัดก้มหัวให้กับเสียงกระซิบของซอยูน
“แน่นอน เราจะจัดการมหาสมุทรเป็นอย่างดี”
“ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเราเถอะ โปรดเชื่อมั่นในตัวเรา
เราจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง”
พวกโจรสลัดก็ให้สัญญาและรักษาคำพูดของตน
การรักษาความปลอดภัยทางทะเลถือเป็นเรื่องสำคัญ
เช่นเดียวกับการปกป้องเส้นทางเดินเรือและช่วยเหลือผู้เล่นจากสัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเล
“เมื่อไม่มีที่ว่างสำหรับสัมภาระ การที่เรือโจรสลัดขนสัมภาระมาให้เราถือเป็นเรื่องดี”
“พวกเขายังซ่อมใบเรือที่เสียหายอีกด้วย”
“โจรสลัดมีความรู้เกี่ยวกับภูมิศาสตร์ในเส้นทางเดินเรือใหม่ๆ
พวกเขาจะบอกคุณเกี่ยวกับตำแหน่งของสัตว์ประหลาดทะเลที่ต้องหลีกเลี่ยง”
ผู้เล่นโจรสลัดที่เติบโตมาพร้อมกับท่าเรือวาร์นาตั้งแต่ยุคบุกเบิกมองว่าพ่อค้าและนักผจญภัยทางภาคเหนือเป็นพวกเดียวกัน
พวกเขาสวมหมวกโจรสลัดและล่องเรือโจรสลัดที่มีธงรูปหัวกะโหลกไปในทะเล
********
– ฆ่าผู้บุกรุกทั้งหมด!
– พวกคนแคระต่ำต้อยกล้าดียังไงถึงเข้ามาในถ้ำ
ฆ่าพวกมันให้หมด!
– สับให้เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย! ฉีกให้เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย!
นักรบมังกรพูดคำหยาบคายออกมาขณะที่พวกเขาเข้ามาใกล้
พวกมันไม่ใช่ทหารธรรมดา
แต่เป็นพวกหัวกะทิที่คอยปกป้องถ้ำ!
วีดนำพวกคนแคระไปยืนต่อต้านพวกเขา
“เราต้องป้องกันทางเข้าไว้ เราต้องหยุดพวกมันไม่ให้เข้าไปในถ้ำ”
พวกคนแคระสวมชุดเกราะโลหะที่พวกเขาพกมาในเป้สะพายหลังอยู่แล้ว
สำหรับการปล้นนั้น
ไม่จำเป็นต้องสวมเกราะหนักเพราะจะทำให้เคลื่อนที่ช้าลง
แต่สำหรับการต่อสู้
ความเร็วไม่จำเป็นอีกต่อไป
“โห! ฉันมาที่นี่เพราะหวังจะตาย
สหายฉันนี่เก่งเกินไปแล้ว”
“รอก่อนเถอะ ฉันคิดว่าเราทำได้
ถ้าเคย์เบิร์นไม่อยู่
เราก็ไม่มีอะไรต้องกังวล”
พวกคนแคระรู้สึกหวาดกลัวเมื่อถูกพบตัว
แต่พวกเขาเป็นนักรบอาวุโสระดับสูง
นักรบเหล่านี้ต่อสู้อยู่แนวหน้า
จึงกล้าหาญและไร้ความกลัว
พวกเขามีศรัทธาต่อคนแคระคนอื่นๆ
ที่พวกเขารู้จักมาตั้งแต่สมัยเด็กๆ
นักรบมังกรปะทะกับคนแคระเป็นเส้นตรง
“ตายซะพวกผู้บุกรุก!”
“เจ้าจะไม่มีวันได้รับการอภัยหากบุกรุกเข้าไปในที่พักพิงของท่านเคย์เบิร์น
พวกเจ้าน่ะ
ได้ตายไปแล้ว”
พวกคนแคระยกโล่ขึ้นและยับยั้งการโจมตี
คนแคระที่มีเลเวลมากกว่า
400
นั้นมีค่าความอดทนสูงมากและไม่ง่ายที่จะเอาชนะ
*โครมคราม!*
การตอบโต้ด้วยการฟาดขวานและหอกเข้าใส่ผิวหนังของทหารมังกร
“ยืนหยัดอยู่แต่ในแนวป้องกันและอย่าให้ถูกผลักกลับ!”
“ยึดตำแหน่งนี้ไว้”
ทหารมังกรที่ปกป้องถ้ำนั้นมีเลเวลสูงกว่าปกติ
แต่คนแคระเลือกที่จะรักษาการจัดรูปแบบแบบใกล้ชิดแม้จะเกิดผลกระทบและป้องกันการโจมตี
วีดก้าวไปข้างหน้าและฟาดลงพื้นด้วยดาบโลอา
“แม่น้ำลาวา!”
พื้นดินแยกออกจากกันและลาวาสีแดงเข้มกลืนกินเหล่านักรบมังกร
“อ้ากกกกก!”
ความเสียหายที่เกิดขึ้นทันทีนั้นเหลือเชื่อมาก
แต่ยังทำให้แนวข้าศึกถอยกลับไปอีกด้วย
“ครัค สู้ต่อไป
แม้จะแลกมาด้วยชีวิตก็ตาม!”
“พวกเราต้องปกป้องสมบัติของท่านเคย์เบิร์น”
เหล่านักรบมังกรฝ่าฟันผ่านแม่น้ำลาวา
พวกเขาพุ่งทะยานไปข้างหน้าแม้ร่างกายเริ่มลุกไหม้
เหล่าคนแคระตั้งกองกำลังป้องกัน
3
ชั้น
และกางโล่ออกเพื่อป้องกัน
หน่วยจู่โจมบางส่วนที่นำโดยเพลมาถึงเพียงชั่วครู่ต่อมา
“คุณวีด พวกเรามาถึงแล้ว
เราจะกระโดดเข้าสู่การต่อสู้ทันที”
"พวกที่สนับสนุนระยะไกลได้ โปรดยิงพวกทหารมังกร
ปล่อยพวกที่มีอาวุธใหญ่ๆ
ไว้เถอะ
พวกมันจะขวางทางกันเอง
แต่เราต้องให้ความสำคัญกับมอนสเตอร์ระดับบอสก่อน"
วีดวิเคราะห์ฝูงทหารมังกรอย่างรวดเร็ว
มีอยู่ประมาณ
200
ตัว
และมีประมาณ
40
ตัวที่ถือว่าเป็นระดับบอส!
มีมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษหรือมอนสเตอร์ที่มีความสามารถพิเศษที่สามารถปล่อยออร่าไฟ
สายฟ้า
และน้ำแข็งได้
เขาประเมินว่าควรกำจัดพวกมันออกไปก่อน
“เข้าใจแล้ว!”
หน่วยจู่โจมแบ่งออกเป็นกลุ่มย่อยตามคำสั่งของวีด
คลาสการต่อสู้ระยะประชิดบุกไปข้างหน้าและคลาสที่เหลือนำโดยเพล
ทุกที่ที่ลูกศรไฟของเพลพุ่งออกไป
การโจมตีด้วยเวทมนตร์และลูกศรระยะไกลก็จะมุ่งเป้าไปที่จุดนั้น
คนแคระเป็นเผ่าพันธุ์น่าเกรงขาม
แต่กลุ่มนี้เป็นกลุ่มชนชั้นสูงสุดของจักรวรรดิอาร์เพน
โดยแต่ละคนมีเลเวลมากกว่า
500!
“ฉันจะทำส่วนที่ยุติธรรมของฉัน”
'ฉันจะไม่ได้รับรางวัลตอบแทนจากการทำอะไรบางอย่างบ้างเหรอ?'
ผู้เล่นต่างแทบคลั่งเพราะปากแห้งหลังจากผ่านสมบัติทั้งหมดในถ้ำ
พวกเขาจึงสามารถนำอุปกรณ์บางส่วนมาด้วยความภาคภูมิใจได้ก็ต่อเมื่อมีผลงานบางอย่างเท่านั้น
ดังนั้นพวกเขาจึงเดิมพันชีวิตของพวกเขาในการป้องกันครั้งนี้
การโจมตีแบบเข้มข้นสามารถฆ่ามอนสเตอร์ระดับบอสได้
7
ตัว
ทางด้านกลุ่มคนแคระและหน่วยจู่โจมก็รวมกำลังกับนักรบมังกรคนอื่นๆ
และนำไปสู่การต่อสู้ที่เข้มข้น
พวกเขาไม่ได้ครอบงำทหารมังกร
และพวกเขาก็ไม่ได้ถูกผลักกลับได้ง่ายๆ
ด้วยการป้องกันอันไร้ที่ติของพวกเขา
“โฮกกกก! ท่านเคย์เบิร์นจะปลดปล่อยความโกรธของเขาใส่พวกแก”
"ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือคนแคระ อย่าปล่อยให้มีชีวิตอยู่
ฆ่าพวกมันซะ!"
นักรบมังกรจำนวนมากกำลังแห่กันมาที่ทางเข้าถ้ำ
< คุณอยู่ภายใต้อิทธิพลของบาเดมิกซ์
ผู้บัญชาการนักรบมังกร
ความหวาดกลัวที่ไม่มีใครทัดเทียมเข้าครอบงำคุณ
พลังชีวิตสูงสุดลดลง
มีโอกาสเกิดภาวะสับสนและหวาดกลัวเพิ่มมากขึ้น
ได้รับความเสียหายเพิ่มขึ้นจากการโจมตี >
“อะไรกัน?”
พวกคนแคระเกิดอาการตื่นตระหนก
มอนสเตอร์ตัวใหญ่กว่านักรบมังกรตัวอื่นถึงสามเท่าปรากฏตัวที่ทางเข้าถ้ำ
มีอาวุธขนาดใหญ่เช่นขวานและหอกแขวนอยู่บนหลังของมัน
พวกเขาสามารถจัดการกับนักรบมังกรระดับบอสได้สำเร็จ
แต่พวกเขากลับอยู่ในสถานที่อันตราย
นั่นก็คือถ้ำมังกร!
บอสมอนสเตอร์ตัวจริงได้มาถึงแล้ว
“พวกแกเข้ามาที่นี่โดยไม่ได้รับอนุญาต!”
บาเดมิกซ์ฟาดหอกอันทรงพลังของเขา
ซึ่งเป็นอาวุธที่ผสมผสานระหว่างขวานและหอก
พุ่งเข้าใส่นักรบมังกรคนอื่นๆ
มันพัดพาทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางทางเขาไป
ทิ้งร่องรอยไว้บนเส้นทางอันโล่งกว้างที่ทอดยาวไปถึงเหล่าคนแคระ
“กาฬโรค!”
ทุกครั้งที่มันเหวี่ยงหอกออกไป
พวกคนแคระที่ป้องกันก็กระเด็นถอยหลังไปหลายสิบเมตร
ควันสีฟ้าปกคลุมร่างกายของพวกเขาและดูดพลังชีวิตไปทุกวินาที
‘นี่มันแย่มาก’
สัญชาตญาณของวีดกำลังเตือนเขา
บาเดมิกซ์ถือเป็นบอสของมอนสเตอร์ระดับบอส
ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตที่อันตรายอย่างยิ่ง
หากพวกคนแคระร่วมมือกันและต่อสู้ได้
พวกเขาก็คงสามารถต้านทานได้ในตอนนี้
แต่ปัญหาก็คือมอนสเตอร์ตัวอื่นๆ
อย่างเช่นบาเดมิกซ์อาจโผล่มาอีก
เหล่ามอนสเตอร์และนักรบมังกรทั้งหมดภายใต้การบังคับบัญชาของเคย์เบิร์นจะมุ่งหน้ามาทางนี้
(โปรดติดตามตอนต่อไป…)
จบเล่ม 55 บทที่
3
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น