วันอาทิตย์ที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2565

เล่ม 49 บทที่ 1: เริ่มเดินทัพ พาร์ท 2 แปลโดย แอดชิน เพจ เราอ่านนิยายแปล

 

เล่ม 49 บทที่ 1: เริ่มเดินทัพ พาร์ท 2 แปลโดย แอดชิน เพจ เราอ่านนิยายแปล

เมื่อวีดเชื่อมต่อเข้าสู่รอยัลโร้ด ตำแหน่งของเขาอยู่ในวงกตบาย่า

วงกตในเขตหุบเขาหลังป้อมวาร์โก้และได้ชื่อว่าไม่มีจุดสิ้นสุด : คุณไม่มีทางสำรวจมันได้ทั้งหมดต่อให้คุณเดินเตร่อยู่นั้นเป็นเวลา 10 วันก็ตาม

เขาได้ยินข่าวลือว่ามีประตูวาร์ปนำไปสู่เขตแดนลึกลับ แต่เขายังคงหามันไม่พบ

“อะแฮ่ม”

วีดนั่งลงบนก้อนหินและจมอยู่กับความคิด รอบๆตัวเขามีแต่หัวกะโหลก

เขาได้ทิ้งร่องรอยการต่อสู้อันดุเดือดขณะที่เขาเดินทางไปพร้อมกับเหล่าลูกสมุนโครงกระดูกและอัศวินแห่งความตาย

เมื่อพวกเขาผ่านไปที่ใด หน่วยอันเดดมากมายก็เริ่มต่อสู้กับพวกมอนสเตอร์ในทันใด

หากแต่บทบาทของเนโครแมนเซอร์ไม่ได้โอบล้อมศัตรูด้วยอันเดดทั้งหมดในคราวเดียว

มันคือการครอบงำด้วยจำนวนที่มากกว่าอีกฝ่ายและอันเชิญอันเดดตนใหม่ออกมาเรื่อยๆไม่รู้จบ

 “แล้วทีนี้ เอาไงต่อดี?”

วีดมองดูปฏิกิริยาบนโลกอินเตอร์เน็ตก่อนที่เขาจะทำการเชื่อมต่อ

ข่าวการตายของซอยูนเป็นกระแสที่ดังมากในช่วงการออกอากาศด้วย แต่ปฏิกิริยาในกระดานข่าวได้เผยถึงความคิดเห็นที่ซื่อตรงของสาธารณ

– ทำลายกิลด์เฮอร์มีส!

– เราต้องกวาดล้างพวกมันให้หมดไปจากทวีป ล้างบางพวกมัน!!

– พวกมันเป็นอันตรายต่อทวีปเวอร์เซลล์ พวกมันบังอาจมาทำร้ายท่านเทพธิดา?!

– กูจะสาปส่งมันด้วยบันทึกความเลวทั้ง 389 หน้ากระดาษ A 4 มีไฟล์พร้อมดาวโหลด!

– ฉันได้ยินมาว่าเริ่มมีการต่อต้านที่อาณาจักรกราเดี้ยน ฉันจะไปเข้าร่วมด้วย

– นำอิสรภาพกลับคืนสู่ดินแดนของเรา

พวกผู้เล่นลุกฮือราวกับก้อนเมฆที่มีป้ายไฟต่อต้านอาณาจักรฮาเว่น

ถ้าก่อนหน้าวีดบอกให้ไปสู่กับอาณาจักรฮาเว่น พวกผู้เล่นทางเหนือคงไม่สนใจ

ใครจะไปรู้ว่าการพิชิตจะจบลงเมื่อไหร่และคุณยังต้องพิจารณาถึงความเป็นไปได้ที่จะแพ้ด้วย

อย่างไรก็ตาม ภายหลังการตายของซอยูน พวกผู้เล่นทางเหนือ ต่างพากันสมัครใจและขออาสาเดินทัพไปยังอาณาจักรฮาเว่น บางคนถึงขั้นวางแผนพิชิตแล้วด้วย

– หน่วยโจ๊กเห็ดพิษ หึหึหึ จะไปมีการตายอะไรน่าเศร้าไปกว่าการตายของเธอ เพื่อความขมขื่นนี้ เราจะกินโจ๊กเห็ดพิษ แต่ตอนนี้เราจะห้ามใจไว้ก่อน เรายังมีสิ่งที่ต้องทำ เราต้องรอดเพื่อการนั้น

– หน่วยโจ๊กไก่มี 1,500,000 คน พร้อมโบยบิน

– หน่วยโจ๊กหน่อไม้ กองทัพแห่งวังโลกา พร้อมต่อสู้ พร้อมเดินทัพทุกเมื่อ

– พวกเราหน่วยโจ๊กเหล็กกล้า หากต้องการอาวุธหรือชุดเกราะ ให้แจ้งทางเราได้เลย เรา เหล่าช่างตีเหล็กพร้อมทำอุปกรณ์ตลอดเวลา ไม่หลับไม่นอน ถ้าคุณนำวัสดุมาเอง เราพร้อมทำให้ฟรี

– พวกเราหน่วยโจ๊กเปลวเพลิง เราก็ทำอุปกรณ์สวมใส่เช่นกัน วัสดุต่อสู้และเสบียงศึก ผลิตไม่จำกัด

– เรา หน่วยโจ๊กหมู เราถูกโจ๊กเนื้อกดดัน ทำให้ความนิยมของเราลดลงเล็กน้อย แต่ความกล้าหาญของเราคือที่สุด เราจะประจันหน้าอย่างอาจหาญ!

ลัทธิโจ๊กหญ้าในแดนเหนือ พวกเขาพร้อมอาสาเข้าสู่สงคราม

จนถึงจุดที่ว่าหน่วยโจ๊กโสม, หน่วยโจ๊กข้าวโพด, หน่วยโจ๊กงา, หน่วยโจ๊กเกาลัด,  และหน่วยโจ๊กแมลง ร่วมกันจัดทัพในหมู่พวกเขาและพร้อมสำหรับการเดินทัพไปยังชายแดนอาณาจักรฮาเว่น

มีผู้เล่นมือใหม่มากมายในลัทธิโจ๊กหญ้าและทางเหนือเองก็มีธรรมเนียมการผจญภัยที่แข็งแกร่ง ไม่มีใครคิดว่าการตายเป็นเรื่องซีเรียส

อย่างไรก็ตาม ใบหน้าที่กำลังจะตายของซอยูนเมื่อตอนที่เธอถูกสังหารโดยอาณาจักรฮาเว่นและกิลด์เฮอร์มีสนั้น มันทำให้พวกเขาพร้อมไฟ้ว์

– ไปกัน

– เราพร้อมแล้ว

– เราจะติดตามเสมอ

– ไม่ว่าที่ไหน!

– ไป ไป!

–เราลัทธิโจ๊กหญ้าไม่เกรงกลัว!

พวกเขาต่างก็เป็นสหายร่วมอุดมการณ์และไม่กลัวความตาย

ลัทธิโจ๊กหญ้าประกอบไปด้วยผู้เล่นทางเหนือเป็นส่วนใหญ่และยังคงเปิดรับสมัครสมาชิกมากขึ้นเรื่อยๆ

ถ้าพวกเขารวมใจเป็นหนึ่ง แม้แต่เป้าหมายเพื่อนกวาดล้างอาณาจักรฮาเว่นก็สามารถสำฤทธิ์ผลได้

ตรายใดที่วีดและซอยูนไม่ขัดขวางการเคลื่อนไหวของลัทธิโจ๊กหญ้า

“ดูเหมือนว่าจะหยุดไม่ได้แล้วแหะ”

กระนั้น ผู้เล่นทางเหนือก็ยังเคารพวีด..

ถึงแม้ว่าวีดต่อต้านกับการกระทำอันชั่วร้ายของอาณาจักรฮาเว่น แต่หากเขาบอกว่ายังไม่ถึงเวลาสู้ คำพูดของเขาก็ยังมีผล

เหล่าผู้เล่นลัทธิโจ๊กหญ้าคงจผิดหวังอย่างแรง แต่เขาอาจหยุดยั้งสงครามได้

“แต่ฉันไม่อยากทำอย่างนั้น”

วีดล่วงรู้ได้รวดเร็ว

เขามีความสามารถในการวิเคราะห์ถึงการสมรู้ร่วมคิดที่กำลังจะเกิดขึ้นสักแห่งและสัญชาตญาณบอกว่าใครบางคนกำลังนินทาเขาลับหลัง!

เขารู้สึกถึงสิ่งเหล่านี้ผ่านสัญชาตญาณ

 ‘ซอยูน…เธอคงไม่ตายโดยไม่มีเหตุผล’

เธอขี่ไวทรีเข้าสู่สนามรบและเสียชีวิต

 ‘แม้ว่าซอยูนเป็นคนใจดี มีเมตตา แต่เธอไม่ใช่ประเภทโง่เง่า’

ถ้าคุณมองเห็นความสามารถในการรวบรวมข้อมูลระหว่างการทำเควสผู้ปกครองทะเลทราย หรือพิจารณาถึงหนทางในการบริหารอาณาจักรอาเพ่น คุณต้องชื่นชมถึงความปราดเปรื่องของเธอ

เช่นเดียวกันกับวีดที่เชี่ยวชาญด้านการงานและความสามารถพลิกแพลงในการฝ่าวิกฤตต่างๆ ซอยูนไม่พลาดแม้กระทั่งรายละเอียดที่เล็กน้อยที่สุด

เธอเข้าใจถึงปัญหาได้อย่างรวดเร็วและวิเคราะห์พื้นที่ของอาณาจักรอาเพ่นที่มีความผิดปกติไปพร้อมกับหาวิธีแก้ไขที่เหมาะสม

ทั้งๆที่เธอรู้อยู่แล้วว่าเธอจะตาย เธอยังคงไปที่อาณาจักรฮาเว่น ทำไมเธอถึงทำอย่างนั้นละ?

เมื่อมองดูปฏิกิริยาของทุกคน วีดก็เข้าใจถึงเหตุผล

 ‘เพื่อฉัน เพื่ออาณาจักรอาเพ่น เพื่อยับยั้งการเติบโตของอาณาจักรฮาเว่น’

ณ เวลานี้ วีดยังคงลังเลที่จะใช้การตายของซอยูน

ในเมื่อเธอเป็นเหมือนส่วนหนึ่งของครอบครัว เขาไม่ต้องการใช้ความตายของคนในครอบครัวเพื่อทำให้เขาประสบความสำเร็จ

 ‘ใช้การตายของเธอเพื่อความสำเร็จ เป็นการกระทำที่แย่ที่สุด มันจะดีกว่าหากปล่อยให้อาณาจักรอาเพ่นล่มสลาย’

ถ้าวีดล่วงรู้ถึงแผนการอันคาดไม่ถึงเช่นนี้ เขาคงทำทุกวิถีทางเพื่อหยุดยั้งเธอ อย่างไรก็ตาม ซอยูนก็ได้ตายไปแล้ว

เขากังวลว่ามันถูกต้องหรือไม่ที่จะหยุดสถานการณ์นี้เพราะการตายของเธอที่เกิดขึ้นไปแล้ว

 ‘ซอยูนสละชีวิตเพื่อฉัน แต่มันดีแล้วเหรอที่จะปล่อยให้การตายของเธอนั้นไร้ค่า?”

ขณะที่ยังคงคิดถึงเรื่องนั้น วีดก็ได้ตัดสินใจ

มันไม่ใช่ความผิดของเขาหรือซอยูน เรื่องที่เกิดขึ้นต้องได้รับการแก้ไขก่อนและเขาก็จะโยนความผิดให้กับอาณาจักรฮาเว่นหรือกิลด์เฮอร์มีส

 ‘ไม่เป็นไร เวลานี้ ก็ควรใช้พวกคนเลว คนที่ถูกก่นด่ามากเท่าไหร่ ก็ยิ่งได้รับการก่นด่ามากเท่านั้น กลับกัน คนที่ถูกชื่นชมมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีแต่คำชื่นชมมากขึ้นเท่านั้น’

***

พื้นที่ทางเหนือของอาณาจักรฮาเว่น

มีความตึกเครียดอย่างแรงภายในเมืองอิลสรามซึ่งมีแนวชายแดนร่วมกันกับอาณาจักรอาเพ่น

“พวกมันกำลังมา”

“หน่วยสอดแนมเหรอ?”

“พวกมันไม่มีอะไรแบบนั้นหรอก”

“แล้วนายรู้ได้ยังไง?”

“ก็แค่ดูการออกอากาศทุกช่องของ KMC ผู้เล่นทางเหนือทั้งหมดกำลังเดินทัพ”

สมาชิกกิลด์เฮอร์มีสมารวมตัวกันที่ปราสาทของลอร์ดแห่งเมืองอิลสราม มีสมาชิกที่มาจากเจ้าหน้ากลุ่มบริหารรวมอยู่ด้วย 12 คน

“เปิดดูการออกอากาศ”

“ครับ ช่อง KMC นะครับ”

“ทำไมละ?”

“เพราะมันเป็นช่องโปรดของผม

“…”

คริสตัลลูกใหญ่แขวนอยู่บนกำแพงของปราสาทเริ่มส่องแสง

คุณสามารถดูทีวีได้เพียงแค่เติมมานาใส่เข้าจากหินมานาหรือใช้มานาของพ่อมด

– ดูเหมือนจะมีมาเรื่อยๆเลยแหะ

– มันเป็นไปม่ได้ที่จะนับจำนวนทั้งหมด

– ช่างน่าประหลาดใจมาก นี่คือส่วนแรกของการเดินทัพนะเนี่ย

– ส่วนแรก?

เอื้อก

เหล่าสมาชิกกิลด์เฮอร์มีสที่กำลังมองดูลูกแก้วคริสตัล ต่างพากันรู้สึกเหงื่อตก เย็นสะท้านไปทั่วทั้งแผ่นหลัง

“อย่างน้อย 1 แสนคน”

“อ่า ปวดหัวเลยโว้ย จบเห่แล้ว พวกมันกำลังมาที่เมืองของเรา”

– กำลังพลของลัทธิโจ๊กหญ้านั้นน่าประทับใจมาก แล้วเมื่อไหร่กองกำลังหลักจะมาซะที?

– นั่นไม่ใช้กลุ่มผู้นำด้วยซ้ำ นั่นแค่หน่วยโจ๊กลูกโอ๊กเท่านั้นนะ

– เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย ที่ฉันได้ยินหน่วยโจ๊กลูกโอ๊ก

– มันเป็นหน่วยเล็กๆในกองกำลังของลัทธิโจ๊กหญ้า ฉันได้ยินมาว่าหน่วยโจ๊กแมลงกำลังเดินทัพมาบริเวณหมู่บ้านใกล้เคียงและเตรียมความพร้อมแถวนั้น

– อะไร นั่นชื่อเหรอ หน่วยโจ๊กแมลง? ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่า ช่างเป็นชื่อที่น่าสนใจอะไรเช่นนี้

– ระวังหน่อย นั่นอาจจะไม่ใช่เรื่องตลก หน่วยโจ๊กแมลงใช้ดาบดำและมีชุดเกราะ

– หืม นั่นเป็นชุดของหน่วยงั้นเหรอ?

– ใช่แล้ว พวกเขาคือเหล่าผู้ที่ปกครองยามค่ำคืน พวกเขามักจะออกล่าในดันเจี้ยนในยามกลามคืนอยู่เสมอ กล่าวกันว่าพวกเขาเชี่ยวชาญการลอบสังหารและการต่อสู่

– ฉันก็ได้ยินมาว่ามีพวกผู้เล่นหลากหลายอาชีพแตกต่างกัน

– เหล่าผู้ฝึกแมลง พวกเขาเลี้ยงแมลงและควบคุมพวกมันดั่งลูกสมุน…แต่ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับพวกเขามากนัก

– ได้ไง?

– ด้วยเหตุผลบางประการ คนที่พบเห็นผู้ฝึกแมลงไม่ได้พูดถึงพวกเขานัก ดูเหมือนว่าน่าจะเป็นครั้งแรกที่พวกเราจะได้เห็นการต่อสู้ของผู้ฝึกแมลงที่อิลสราม

“อะแฮ่ม”

ลอร์ดอัลโทเกือบกัดลิ้นตัวเอง

ถ้าพวกเขาแค่ต้อนรับลัทธิโจ๊กหญ้า แทบจะรู้ผลการต่อสู้ได้เลยทันทีหากต้องประจันหน้ากัน

‘หน่วยโจ๊กแมลง!’

ความจริงแล้ว อิลสรามนั้นด้อยกว่ามาตรฐานของทวีปกลาง

ไม่ว่าจะเป็นการพัฒนา เศรษฐกิจ และเทคโนโลยี ก็ต่ำ

ยิ่งจำนวนประชากร ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ผู้เล่นส่วนใหญ่หนีไปยังทางเหนือ จนตอนนี้มันแทบจะดูว่างเปล่า

แต่อัลโทก็ยังยิ้ม

‘ผู้คนควรจะรู้ว่าต้องอยู่ในกรอบ’

เขาเป็นลอร์ดในกิลด์เฮอร์มีสได้เพียงเพราะการเสนอเงิน เมื่อลัทธิโจ๊กหญ้าเสนอตำแหน่งให้กับเขา เขาตอบรับโดยทันที ไม่ต้องคิดให้มากความ

มันเป็นการทรยศต่อกิลด์เฮอร์มีส เพียงแค่เขาจะได้ย้ายฝั่งไปยังอาณาจักรอาเพ่น

“ไม่หลงเหลืออะไรดีๆในอาณาจักรฮาเว่น แล้วใครมันจะไปสนกันละ?”

เขาจัดเตรียมฐานทัพลับและเส้นทางการเคลื่อนย้ายหลังจากได้รับสินบนมาแล้ว

‘ไม่มีเหตุผลที่จะปล่อยให้ตัวเองถูกปล้นโดยลัทธิโจ๊กหญ้า ฉันจะส่งต่อหายนะนี้ไปให้พวกลอร์ดคนอื่นๆ’

ลอร์ดอัลโทคิดเสร็จแล้วก็รับลุกขึ้นยืน

“ไปเตรียมการต้อนรับแขกของพวกเรา”

“ท่านลอร์ด”

“ทำความสะอาดห้องพักในโรงแรมให้เรียบร้อย…ปราสาทของเราคงไม่พอ อย่างน้อยก็ควรมีพรมในโถงทางเดิน ไปจับพวกแมลงมาให้แขกของพวกเราที่ฝึกแมลงด้วย”

***

พวกผู้เล่นทางเหนือเกาะกลุ่มกันบริเวณเขตฮาปัน

มีป้ายของลัทธิโจ๊กหญ้าเรียงรายอยู่เต็มไปหมด แต่บางส่วนก็เป็นกลุ่มผู้เล่นที่ต้องการแก้แค้นและข้ามชายแดน

ทันทีที่ซอยูนเสียชีวิต พวกผู้เล่นมารวมตัวกันเองโดยไม่ได้เตรียมแผนสำหรับการทำสงคราม พวกเขามุ่งหน้าเดินทัพสู่ทางใต้

“กวาดล้างพวกมันให้สิ้นซาก!”

“เรามาเพื่อพิชิต พิชิต”

มันเป็นประสบการใหม่โดยสิ้นเชิงสำหรับผู้เล่นที่เริ่มในอาณาจักรอาเพ่นและโมราต้า แต่กับผู้เล่นคนอื่นๆที่ถูกถีบไสไล่ส่งออกมาจากทวีปกลางด้วยการข้ามแม่ฟอรัส ทำให้พวกเขาหวนนึกถึงเรื่องราวในอดีต

 “พวกเราได้กลับมายังดินแดนของทวีปกลาง ที่ครั้งหนึ่งพวกเราถูกขับไล่ให้ออกไปจากที่นี่”

 “ตอนนั้นมีเพียงแค่พวกเรา แต่ตอนนี้มีผู้เล่นมารวมตัวกันมากขึ้น”

เมื่อตอนก่อตั้งโมราต้า ผู้เล่นมากมายจากทวีปกลางข้ามชายแดนมายังทางเหนือเพื่อหลีกเลี่ยงการไล่ล่าของกิลด์เฮอร์มีส

บัดนี้ ผู้เล่นทางเหนื่อไม่สามารถเมินเฉยได้อีกแล้ว เพราะพวกเขามีจำนวนสหายเพิ่มมากขึ้น

ถึงแม้เลเวลของพวกเขาจะไม่ได้สูงอะไรมากนัก พวกเขาต่างก็เชื่อมั่นในกันและกันไปพร้อมๆกับการรวบรวมความแข็งแกร่งและเปลี่ยนแปลงพื้นที่ให้กลายเป็นประเทศใหม่

เมื่ออาณาจักรอาเพ่นเติบโต ผู้เล่นที่หนีมาจากทวีปกลางก็ค้นพบความหวังครั้งใหม่

มันคือความหวังและความฝันในโลกแห่งความสุขของรอยัลโร้ด

ในเมื่อโลกแห่งความจริงนั้นอยู่ยาก จึงผู้เล่นมากมายที่หลงไหลไปกับเสน่ห์ของรอยัลโร้ด

อย่างไรก็ตาม ก็มีกลุ่มก้อนอำนาจที่คอยควบคุมทุกอย่างในโลกแห่งใหม่นี้

ผู้เล่นมากมายต่างพากันเกรงกลัวต่ออำนาจนี้ แต่การตายของซอยูนได้ก่อให้เกิดความโกรธแค้นที่ถูกระงับไว้ ได้ปะทุออกมา…

ไม่ใช่เพราะเธอนั้นเป็นผู้หญิงที่งดงามและเป็นถึงเทพธิดาประจำลัทธิโจ๊กหญ้า หรือเธอเสียชีวิต หากแต่เป็นเพราะเธอนั้นเปรียบเสมือนตัวแทน

“มาทำในสิ่งที่เราทำได้กันเถอะ มันจะเป็นปัญหาหากเราอยู่ที่นี่นานเกินไป”

“ใช่ เมื่อผู้เล่นมารวมตัวกัน พวกเราไม่ควรจะใช้เวลานาน”

พวกผู้เล่นที่หลบหนีออกมาจากทวีปกลาง ต่างก็มั่นใจในพลังการต่อสู้ของตน

ครั้งเมื่อพวกเขาต้องย้ายไปทางเหนือเพราะกิลด์เฮอร์มีสไล่ล่าพวกเขา พวกเขาไม่ค่อยสู้ดีนัก แต่เพื่อลืมความโศกเศร้า ทุกคนในอาณาจักรอาเพ่นก็ถูกดูดซับเข้าสู่การออกล่าและทำภารกิจจนสำเร็จ

พวกเขาแข็งแกร่งมากขึ้นกว่าเมื่อก่อนและต้องการแสดงทักษะของพวกเขาในทวีปกลาง

“ถ้าเป็นหมู่บ้านขนาดเล็กและไม่มีกองทัพประจำการ ก็บุกเองเลย”

“พวกที่มียศอัศวินในอาณาจักรอาเพ่นกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ การพิชิจก็จะง่ายขึ้น”

“ให้พวกผู้เล่นที่มีค่าความอื้อฉาวสูงไปอยู่ในแนวหลัง มันจะไม่ดีหากเกิดปัญหา ถ้าพวกนายสร้างปัญหา ชื่อเสียงของอาณาจักรอาเพ่นก็จะลดลง”

“ระหว่างพวกเรา มีคนไม่มากนักที่มีค่าความอื้อฉาวสูง ก็นะ มันแตกต่างจากตอนที่เราอยู่ในทวีปกลาง สบายใจได้”

ตริ๊ง!

————————————————————————————

<การพิชิตดินแดน!

อัศวินลียารี่ได้พิชิตหมู่บ้านเบคกัน

ผู้คนทั้ง 876 คน ยินดีปรีดาเป็นอย่างยิ่งที่ได้เป็นประชาชนของอาณาจักรอาเพ่น

นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ดินแดนแห่งนี้จะรู้จักกันในนามว่าเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอาเพ่นตราบใดที่มันไม่ถูกยึดครองโดยศัตรูและไม่มีการประท้วง >

————————————————————————————

ลอร์ดแห่งอาณาจักรฮาเว่นยอมยกหมู่บ้านของพวกเขาทั้งหมด เหมืองและฟาร์ม และล้มเลิกการป้องกัน

ปฏิบัติการของหน่วยโจ๊กแมลงและผู้เล่นเลเวลสูงได้ถ่ายทอดไปยังเครือข่ายโจ๊กหญ้า : การประชุมความปลอดภัยโจ๊กหญ้า(กคจ.)

ขณะที่ทหารเดินทัพรวบรวมข้อมูล เหล่าผู้นำหน่วยโจ๊กทั้งหลายก็นำกองทัพไปพิชิตเมืองใหญ่ๆอีกหลายแห่ง

“โจ๊กหญ้า! โจ๊กหญ้า! โจ๊กหญ้า!”

“เป่ากอหญ้าพวกนี้ด้วยความแข็งแกร่งของพวกนายซะ”

“หน่วยโจ๊กโสม ก่อนการต่อสู้จะเริ่ม เรามาลิ้มรสความอร่อยของโจ๊กโสมอายุ 13 ปี ที่เก็บเกี่ยวโดยพวกเอลฟ์กันเถอะ”

มีหน่วยรบมากมาย ผู้เล่นรวมกันมากกว่า 1 ล้านคน

มีทั้งผู้เล่นเดี่ยวมากฝีมือ ผู้คนที่สนใจเข้าร่วม ทั้งผู้เล่นอาณาจักรอาเพ่นหรืออดีตผู้เล่นจากทวีปกลาง

ผู้เล่นที่อยู่ในรอยัลโร้ดและผู้คนบนโลกออนไลน์ ต่างพากันดูการเดินทัพของผู้เล่นทางเหนือ

มันแน่นอนอยู่แล้วที่สถานีออกอากาศทุกแห่งจะถ่ายทอดสดฉากแบบนี้

เมืองแรกอิลสราม!

ลอร์ดอัลโทเปิดประตูปราสาทและต้อนรับผู้เล่นทางเหนือ

“พวกท่านช่างยอดเยี่ยมมากที่เดินทางมาไกลถึงเพียงนี้ เราขอต้อนรับแขกทั้งหมดที่มาถึงอิลสราม”

ที่ประตูปราสาทและภายในปราสาท ผู้เล่นทางเหนือปราบปลื้มไปกับการต้อนรับ

ลอร์ดอัลโทยังเชิญนักกวีให้มาเปิดคอนเสิร์ตอีกด้วย

ลอร์ดอาณาจักรฮาเว่นในภูมิภาคฮาปัน ต่างพากันตกตะลึงไปตามๆกัน

“เขาทรยศกิลด์เฮอร์มีสงั้นเหรอ?”

“ก็นะ เขาทำอะไรไม่ได้อยู่แล้วนี่ แล้วเราจะทำยังไงกันต่อ?”

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ว่าอาณาจักรอาเพ่นนั้นจะยึดครองเมืองอิสรามได้โดยง่าย แต่ในไม่ช้าการโจมตีของผู้เล่นทางจะมุ่งตรงมายังพวกเขา

เป็นเวลานี้เอง ที่กิลด์เฮอร์มีสประสบปัญหา

“เราต้องส่งกองทัพไปหยุดผู้เล่นทางเหนือ แต่มันต้องใช้เวลากว่าจะฝึกทหารฝีมือดี”

ลาเฟย์และเจ้าหน้าที่สั่งการของกิล์เฮอร์มีสไม่มีเวลามากพอในการรับมือ

เขาต้องรวบรวมไพร่พล เตรียมเสบียงสำหรับการทำศึกและหาวิธีไปยังทางเหนือเพื่อโจมตี

มันไม่ง่ายเหมือนเดินไปมาพร้อมกับถือดาบเอาไว้ในมือเหมือนผู้เล่นทางเหนือที่กำลังทำอยู่ ณ ตอนนี้

“เราจะไม่ยอมเสียศักดิ์ศรีให้ดินแดนของอาณาจักรฮาเว่นถูกรุกรานได้”

“ด้วยเกียรติและจิตวิญญาณ เราจะไม่ยอมแพ้”

“แล้วพวกลอร์ดคนอื่นๆจะทนอยู่เฉยงั้นเหรอ? ในเมื่อมีกองทัพหลวงประจำการใกล้อาณาจักรอาเพ่น”

“อันดับแรก รีบส่งกองหนุนไปก่อน”

เพื่อให้ทัดเทียมกับผู้เล่นทางเหนือ พวกเขารวบรวมกำลังพลมากขึ้น

ก่อนการมาถึงของกองทัพอาณาจักรฮาเว่น ผู้เล่นทางเหนือก็กระจายไปทั่วทั้งภูมิภาคฮาปัน

“พวกเราหน่วยโจ๊กเห็ดพิษ!”

“หน่วยโจ๊กบาร์เลย์มาถึงแล้ว”

“ทัพหนุนของหน่วยโจ๊กถั่วมาถึงแล้ว”

“หน่วยโจ๊กมันหวาน หน่วยโจ๊กหินและหน่วยโจ๊กปูกำลังรอ”

กระนั้นภูมิภาคฮาปันอยู่สุดขอบทวีปกลาง มันก็ยังมีป้อมปราการและกำแพงเมืองที่แข็งแกร่งมากมาย

อีกอย่างพวกผู้เล่นทางเหนือต่างก็พากันเร่งรีบปีนกำแพงเมืองโดยที่ไม่เตรียมอุปกรณ์อะไรเลย ผู้คนนับร้อยเสียชีวิตไปอย่างไร้จุดมุ่งหมาย

ในทางตรงกันข้าม ฝ่ายอาณาจักรฮาเว่นมีจำนวนคนรอดชีวิตมากกว่าจำนวนคนที่ตาย

“ทุกคนมีสมาธิและรวมพลังกัน พวกศัตรูนั้นอ่อนแอและไม่มีเวทย์ใหญ่หรืออาวุธปิดล้อม ที่แห่งนี้จะไม่พังพินาศ!”

สมาชิกกิลด์เฮอร์มีสที่นำทัพหลวงก็มีความมั่นใจ

ตราบใดที่รอยัลโร้ดมีลักษณะการใช้มานาพิเศษและเป็นเอกลักษณ์ ประกอบกับการมีอยู่ของธนูเวทย์ ไม่ว่าศัตรูจะมีขนาดแค่ไหน ก็สามารถถูกหยุดเอาไว้ได้

ปกติแล้ว ฝ่ายป้องกันจะถูกทะลวงด้วยกองทัพที่มีขนาดใหญ่กว่าถึงสามเท่า แต่มันก็ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ด้วย ต่อให้กองทัพใหญ่เป็นร้อยเท่า ก็ใช่ว่าจะแตกพ่ายได้ง่ายๆ

สมาชิกกิลด์เฮอร์มีสต่างรอคอยการต่อสู้อย่างใจจดใจจ่อ เพราะพวกเขาจะได้รับการบันทึกผลงานในการทำสงคราม

“งั้นใช้ขนนกเบาบางกันเถอะ”

ทางฝั่งผู้เล่นทางเหนือ ก็มีการแนะนำให้ใช้กองทัพอากาศ

ไอเท็มชิ้นนี้คือผลิตภัณฑ์พิเศษจากนครลอยฟ้าลาเวียส

ไอเท็มชิ้นนี้ทำให้น้ำหนักของร่างกายเบาดุจขนนกและมีความสามารถในการตกลงมาจากที่สูงโดยไม่ได้รับอันตรายด้วย

ถึงแม้มันจะไม่สามารถใช้ได้ระหว่างการต่อสู้ มันก็ยังมีประโยชน์ในการครอบครองป้อมปราการในภูมิภาคที่ประกอบด้วยหุบเขา

“แต่ขนนกเบาบางไม่เหมาะกับการต่อสู้ไม่ใช่เหรอ?”

มีสมาชิกหนึ่งคนถามขึ้นมา

“ถูกต้อง เมื่อคุณลอยอยู่ คุณก็จะตกเป็นเป้าหมายได้ง่าย”

“นั่นแหละข้อเสียอันใหญ่หลวง”

“ไม่เป็นไร ถ้าพวกเราใช้มันตอนกลางคืน อาจมีการตอบโต้บ้าง แต่ถ้าใช้ผู้เล่นหนึ่งแสนคนกระโดดลงไปยังป้อมปราการ บางส่วนต้องถึงพื้นได้แน่นอน พวกที่แทรกซึมเข้าไปได้ คนอื่นๆก็ต้องหันเหความสนใจไปด้วย”

“ไม่รู้สิ อืม ต่อให้แผนนี้ล้มเหลว เราก็ยังหาทางอื่นได้”

ด้วยวิธีนี้เอง คนหนึ่งแสนถูกส่งออกไปปฏิบัติภารกิจ

ผู้เล่นทางเหนือได้ตัดสินใจทำตามแผนเพราะพวกเขาแค่คิดว่ามันน่าทึ่ง

ปฏิบัติการพลบค่ำ!

อาณาจักรฮาเว่นตอบโต้ด้วยธนูไฟและเวทย์โจมตี

มันหลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้วที่จะมีพลังเพียงพอ โดยเฉพาะเมื่อพวกเขาไม่ได้อยู่ใกล้ท่ามกลางทวีปกลาง พวกเขายื้อไว้ได้เพียงรุ่งสาง

มันคือชัยชนะของผู้เล่นทางเหนือ

ติดตามต่อเล่ม 49 บทที่ 1 พาร์ท 3

ผู้แปล : แอดชิน เพจ เราอ่านนิยายแปล

Editor : แอดชิน เพจ เราอ่านนิยายแปล

วันอาทิตย์ที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2565

เล่ม 49 บทที่ 1 : เริ่มเดินทัพ พาร์ท 1 แปลโดย แอดชิน เพจ เราอ่านนิยายแปล

 

เล่ม 49 บทที่ 1 : เริ่มเดินทัพ พาร์ท 1 แปลโดย แอดชิน เพจ เราอ่านนิยายแปล

ประติมากรรมสลักชีพไวทรี!

สายตาของวีดเจิ่งนองไปด้วยน้ำตาขณะมองดูปีกของไวทรีที่ฉีกขาดจากการร่วงลงมากระแทกพื้น

 “ฉันบอกแกแล้วว่าเวลาไปไหนมาไหนให้ระวัง แกจะมาเจ็บแบบนี้ไม่ได้นะ เพราะแกเป็นทาสพาหนะชั้นยอด”

– คุกคุกกุกู

ไวทรีเหลือพลังชีวิตเพียง 20% เท่านั้นเมื่อตอนที่มันถูกอัญเชิญโดยวีด มันเป็นหนึ่งในไวเวิร์นตัวแรกๆที่วีดได้มอบชีวิตให้จากการใช้ทักษะประติมากรรมประทานชีพ นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมมันถึงเติบโตเรื่อยมาอย่างยาวนาน แม้ว่ามันจะเป็นมอนสเตอร์ระดับกลางที่มีพลังชีวิต 500,000 มันก็ยังได้รับบาดเจ็บร้ายแรง

เดธไนท์ ภูตผี และโครงกระดูก ยืนเรียงแถวถัดจากวีด

เป็นเช่นนี้ทุกครั้งเมื่อยามที่เขาออกล่าและนำพวกอันเดธในฐานะเนโรแมนเซอร์

 “แล้วแกเจ็บตรงไหนละ?”

ในขณะที่วีดพูดคำเหล่านี้ออกมา บรรยากาศผิดแปลกก็สามารถรับรู้ได้

เขาสัมผัสได้ถึงฝุ่นสีเหลือง ผงเนียนละเอียด และกลิ่นอาหาร

 “ไวทรี ฉันคิดว่ามีศัตรูไม่มากหรอกนะที่สามารถทำร้ายแกได้…ในเมื่อแกสามารถบินในท้องฟ้าและระวังตัวอยู่เสมอ ถ้าแกสัมผัสได้ถึงอันตราย แกจะหนีก่อนเพื่อนเลย”

นอกจากตอนที่ต่อสู้กับกองทัพอมตะ เหล่าไวเวิร์นไม่เคยเสียชีวิตไร้เหตุผล

ด้วยวีดเป็นคนนำในการต่อสู้ พวกมันแทบจะไม่ได้รับบาดเจ็บร้ายแรงเลยแม้แต่นิดเดียว

 “ซอยูนบอกให้ฉันอัญเชิญแก ฉันถึงกับต้องใช้มานาจำนวนมากเพื่อเรียกแก แสดงว่าที่ตรงนั้นค่อนข้างห่างไกลพอสมควร”

ทีละเล็กทีละน้อย ตัวต่อทุกชิ้นเริ่มนำไปสู่เบาะแสบางอย่างในการคลี่คลายปริศนาในครั้งนี้

ไวทรีร่วงตกลงมา แต่เขาพลิกตัวแทนที่จะนอนราบ

 “ทวีปกลางงั้นเหรอ ไม่น่าจะเป็นทางเหนือได้เลย แถมยังไม่มีร่องรอยของน้ำแข็งบนร่างกายด้วย”

– เพราะข้ายังเจ็บอยู่ ทำให้ข้าจำอะไรไม่ได้เลยนายท่าน

 

 “ถ้าแกจำอะไรไม่ได้ นั่นก็หมายความว่าแกต้องไปทำอะไรผิดมาแน่ๆ ดูจากท่าทางของแกแล้ว เหมือนว่าแกจะไม่กลัวอะไรเลยนะ”

– ท่านคิดแบบนี้ได้ยังไง?

 “พวกอาชญากรน่ะ ก็มักจะพูดแบบนี้แหละ บอกว่าพวกเขาจำอะไรไม่ได้ พวกเขาบริสุทธิ์ บลาบลา…”

วีดหลับตา

มันเป็นเพราะว่าสถานการณ์เลวร้ายที่ไม่อาจคาดคิดได้แล่นเข้ามาในหัวของเขา

วีดถึงกับสบถยกใหญ่

 “ซะ ซอยูน…เธอตกอยู่ในอันตรายใช่ไหม?”

***

ยู-ริน กำลังฟังผู้คนพูดคุยกันขณะที่เธอวาดภาพแม่น้ำลอร์เดียรอน

 “ฉันได้ยินมาว่ากิลด์เฮอร์มีสฆ่าท่านเทพธิดา”

 “ไม่จริงใช่ไหม?”

“นี่คือเรื่องจริง มีการถ่ายทอดสดเอาไว้ด้วย”

 “ไม่นะ ไม่ว่าจะยังไง…พวกมันส่งมือสังหารไปที่พระราชวังโลกางั้นเหรอ?”

คำพูดเกี่ยวกับพระราชวังโลกาทำให้ยูรินสนใจ เพราะนั่นเป็นสถานที่มีความสัมพันธ์อย่างลึกซึ้งกับพี่ชายของเธอ

 “ฉันได้ยินมาว่าท่านเทพธิดาปรากฏตัวในการต่อสู้ที่ปราสาทฟอร์มอส และเธอตายเพราะการโจมตีจากเวทย์มนตร์”

 “กิลด์เฮอร์มีส…”

 “เราปล่อยพวกมันไว้ต่อไปไม่ได้แล้ว”

ขณะที่เธอกำลังฟังคำพูดของผู้คน เธอก็เข้าใจถึงสิ่งที่เกิดขึ้น

 ‘เธอ…ตาย’

ในรอยัล โร้ด การตายไม่ได้หมายถึงชีวิตของคนผู้นั้นจะตายจริงๆ อย่างไรก็ตาม ความคิดของเธอกำลังสับสน

 “จะเกิดอะไรขึ้นต่อไปในอนาคต?”

ในเมื่อยูรินเป็นน้องสาวของวีด เธอจึงเข้าใจเขามากกว่าใครๆ คนอื่นอาจมองผิวเผินว่าวีดเห็นแก่เงินเหนือสิ่งอื่นใด และมีสัมผัสการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมผนวกกับความสามารถในการนำทัพ

แต่มีความลับอย่างหนึ่งที่มีเพียงครอบครัวของเขาเท่านั้นที่รู้

 ‘เขาจะตอบแทนความแค้นอย่างสาสม’

พลังแห่งความทรงจำย่อมมีหนทางของมันเอง

 ‘แต่ทำไมเธอถึงตายล่ะ?’

ในอีกแง่มุมหนึ่ง ความคิดที่ต่างออกไปก็ผุดขึ้นในหัวของยูริน

เมื่อตอนที่เธอดูแลอาณาจักรอาเพ่น เธอไม่ได้แสดงให้เห็นถึงภาพลักษณ์อันปราดเปรื่อง

แม้เขาจะดูแลเรื่องภายในครอบครัว วีดยังรวบรวมใบเสร็จและจัดเรียงเพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่มีเงินรั่วไหลอย่างแน่นอน

กระทั่งใบเสร็จที่ซื้อเกลือมาแพงกว่า 200 วอน ยังติดอยู่หน้าประตูห้องครัว! ด้วยความเอาใจใส่อย่างระมัดระวังนี้เอง จึงมีไม่มากนักที่เขาจะเสียเงินโดยใช่เหตุ

ซอยูนฉลาดพอที่จะใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ง่ายๆเพื่อช่วยลดค่าใช้จ่ายให้น้อยที่สุด

 ‘จริงอยู่ที่เธอใจดี แต่เธอก็ฉลาดเช่นกัน ถ้าสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น อาณาจักรอาเพ่นและอาณาจักรฮาเว่นอาจห้ำหั่นกันในสงคราม จะบอกว่าเธอทำไปโดยที่ไม่รู้ว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้นงั้นเหรอ?’

***

สวนน้ำพูยอล!

"กรี๊ดดดดด"

"ว้ากกกกก!"

หลังจากเสร็จสิ้นการล่าปีศาจ พาลินและเพื่อนของเธอจึงพักผ่อนหาความสนุกให้กับตัวเอง

 “พวกเราขยันมากขนาดนี้ เรามาพักให้เต็มไปเลยตลอดหนึ่งเดือนนี้กันเถอะ”

 “น้ำที่นี่ใสมากและน่าเล่นด้วย”

 “ดูหุ่นพวกผู้ชายคนนั่นสิ…ว้าววว พวกนักรบก็มาที่แบบนี้ด้วยเหรอ ฉันชอบหุ่นสมาร์ท มาดแมน กล้ามแน่นๆ ฮิฮิ”

 “ถ้าชุดว่ายน้ำโชว์อีกหน่อยนะ…”

พวกเขาสนุกไปกับแสงอาทิตย์อันอบอุ่นและน้ำใสเป็นประกาย

แม้ว่าจะมีอันตรายถึงชีวิตจากการเล่นสไลด์เดอร์ แต่ก็ยังปลอดภัยสำหรับผู้เล่นที่แข็งแกร่ง

<  สไลเดอร์น้ำสร้างโดยวีด

ขอแนะนำผู้ที่ไม่กลัวความสูง

ความรู้สึกที่คุณไม่ได้สัมผัสพื้น

จนถึงตอนนี้ มีผู้คนตายไปแล้วกว่า 973 ราย

ไม่รวมผู้ที่ได้รับบาดเจ็บ >


> วงกตน้ำสร้างโดยวีด!

ในสถานที่แห่งนี้ หยดน้ำมีชีวิตมักจะชอบหยอกล้อ

พวกมันสนุกกับการสร้างเรื่องและคอยทำให้ผู้ที่เข้ามาได้รับความตกอกตกใจอยู่เสมอ

กระนั้นก็ไม่มีเส้นทางใดที่ปลอดภัย คุณต้องหนีไปยังทางออกเอง!

ถ้าคุณถูกขังเป็นเวลานาน คุณจะได้ดื่มน้ำจำนวนมหาศาล

จนถึงตอนนี้ จำนวนผู้คนที่จมน้ำเท่ากับ 0

ไม่รวมคนที่ติดอยู่ข้างในนานกว่า 2 ชั่วโมง>


พวกเขาคือสหายที่สำรวจเมืองศักดิ์สิทธิ์ และออกล่าพร้อมกับขี่ไวเวิร์นหรือม้าผี พวกเขาจึงไม่สนใจสไลเดอร์มากนัก

ตอนนั้นเองพวกผู้ชายที่กำลังเล่นน้ำอยู่นั้นได้ผ่านมา

 “นั่นกลุ่มนักดาบหนิ”

 “ใช่แล้วล่ะ”

เหล่าลูกศิษย์นักดาบมักจะมารวมตัวกันที่สวนน้ำพูยอล พวกเขามีร่างกายที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้าม เมื่อพวกเขาเดินไปที่ไหน พวกเขาจะเป็นจุดสายตาของพวกสาวๆ

 “ดูกล้ามหน้าท้องตอนที่พวกเขาหายใจนั่นสิ..”

 “ว้าว ท่อนแขนพวกนั้น…”

ในที่สุดเหล่าศิษย์พี่ของวีดก็ได้รับความนิยม!

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าต่อจากนี้ไป เรื่องราวความรักของพวกเขาจะเริ่มต้นที่สวนน้ำพูยอล

 “อุ ว้ากกกก!”

ทันใดนั้น เสียงกรีดร้องก็ดังมาจากทางสระน้ำ

ผู้คนหันไปพลางคิดว่าต้องมีคนตกลงมาในสระ แต่ชายคนหนึ่งกลับนอนลงกับพื้นและส่งเสียงกรีดร้อง

เขากำลังดูการออกอากาศรอยัลโร้ด!

 “ท่านเทพธิดาตายแล้ว!”

ชายคนั้นส่งเสียงร้องดังลั่น

ณ ช่วงเวลานั้นเอง ราวกับทุกสิ่งในสวนน้ำหยุดชะงัก

ผู้คนที่กำลังเดินไปมา วัยรุ่นที่กำลังเล่นอยู่ในสระ ทุกคนตัวแข็งทื่อ

 “ไม่ ไม่มีทาง…”

 “นายอาจจะแค่ง่วงนอน นั่นมันไร้สาระ”

 “มันเป็นเรื่องจริง เธอตายแล้ว”

 “อะไรนะ…จริงเหรอ?”

 “ไม่ นี่ไม่ควรเกิดขึ้น”

ไม่ได้มีแต่ผู้ชายคนนั้น ยังมีคนอื่นๆที่ได้ดูการออกอากาศและทราบข่าวการตายของซอยูน ข่าวการตายของซอยูนแพร่สะพัดผ่านปากต่อปาก ช่องต่างๆ และทั่วโลกอินเตอร์เน็ต มันแพร่ไปทั่วทั้งภูมิภาคทางเหนือในเวลาเพียงแค่หนึ่งหรือสองนาที

 “ฉันไม่เชื่อ”

ผู้คนที่สวนน้ำพากันพูดคุยถึงเรื่องนี้

 “กิลด์เฮอร์มีสอีกแล้ว?”

 “มะ…มันเกิดขึ้นได้ยังไง?”

สวนน้ำพูยอลที่ครึกครื้นเหมือนถูกระเบิดลง

***

บริษัทการค้าเมแพนในแดนเหนือ!

ออร์เดอร์ล็อตใหญ่ถาโถมมายังบริษัทการค้าเมแพนในโมราต้า

"ลูกธนู 150 000 ดอก"

 “นักดาบจากท่าเรือวาร์น่ามาพร้อมกระสอบ 300,000 รายการ”

 “ออร์เดอร์ 7 ล้านกระสอบจากพระราชวังโลกามาอีกแล้วเหรอ?”

 “ใช่ พวกเขาบอกให้รีบส่งโดยเร็วที่สุด”

ไม่ใช่แค่บริษัทการค้าเมแพนเท่านั้นที่ได้รับคำสั่งซื้อจำนวนมาก เช่นเดียวกันกับแม่ค้ากามง

เหล่าพ่อค้าแม่ค้าท้องถิ่นมักจะบริหารจัดควบคุมคลังสินค้าของพวกเขาให้อยู่ในระดับที่เหมาะสมอยู่เสมอ

กระนั้น ก็ยังมีคำขอจำนวนมากถลักเข้าจากพื้นที่เหล่านั้น

 “ข้าต้องการอาวุธที่เหลือ…”

"ตอนนี้สต็อกสินค้า…"

"ข้าเหมาทุกอย่าง"

พวกผู้เล่นทางเหนือก็รวบรวมอาวุธและชุดเกราะ เหล่าผู้เล่นยืนเรียงแถวเพื่อทำการซื้อของ และเพราะเหตุนั้นเอง สต็อกสินค้าในร้านจึงหมดเกลี้ยง

บริษัทการค้าแมแพนทางเหนือและแม่ค้ากามงจึงตักตวงเสบียงเริ่มต้นเป็นจำนวนมาก

ช่างตีเหล็กก็พัฒนาความสามารถของพวกเขาในขณะที่ผลิตอาวุธออกมา ไม่สำคัญว่ามันจะเป็นของสำหรับพวกผู้เล่นมือใหม่หรือไม่ ตราบใดช่างตีเหล็กขายของที่พวกเขาผลิต ทักษะของพวกเขาก็จะเพิ่มขึ้น

แน่นอน ในอาณาจักรอาเพ่น มีคนเริ่มต้นที่นี่มากมายที่สะสมทุนทรัพย์ ได้พอประมาณแล้ว พวกเขาจึงไม่ได้รับผลกระทบ

ถ้าคุณเก็บได้ 10 เงิน หรือ 20 เงิน ท้ายที่สุดมันก็จะได้เงินก้อนใหญ่

อย่างไรก็ตาม จำนวนยอดการซื้อของผู้เล่นเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนยากเกินกว่าจะนำออกมาจากคลังเก็บได้เพียงพอต่อความต้องการ

 “ไปเก็บเลเวลกันเถอะ”

 “ไปกัน แต่มาหาอุปกรณ์ใส่เพิ่มก่อน”

เพื่อให้ได้มาซึ่งลูกธนูหรืออาวุธ พวกผู้เล่นกวาดล้างดันเจี้ยนจนเกลี้ยง

***

ในเวลาเดียวกัน กิลด์เฮอร์มีสก็ได้ข่าวการตายของซอยูน

"แล้วไง ทำไม?"

ในมุมมองของพวกเขา ลาเฟย์และกลุ่มบริหารก็เตรียมพร้อมรับมือ พวกเขาถามว่าทำไมซอยูนผู้โด่งดังถึงได้เข้ามาแทรกแซงในการต่อสู้ของปราสาทฟอร์มอส

ทุกคนในรอยัลโร้ดต่างก็รู้ความจริงเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของวีดและเธอ

 “ในเมื่อผู้เล่นคนดังตาย…การประกาศต้องเป็นเรื่องใหญ่อยู่แล้ว”

 “มันไม่ใช่เพียงแค่นี้ สงครามกับอาณาจักรอาเพ่นกำลังจะปะทุ”

 “พวกมันจะกล้าท้าทายเรางั้นเหรอ พวกมันคงยังเตรียมตัวไม่พร้อมหรอก จริงไหม?”

 “ก็นะ พวกเราก็เหมือนกัน กองทัพที่ถูกส่งไปปราบปรามพวกกบฏก็เช่นกัน”

กิลด์เฮอร์มีสได้ส่งสายลับไปยังอาณาจักรอาเพ่นเพื่อจับตาดูสถานการณ์ที่นั่น พวกเขาก็ยังไม่เห็นถึงสัญญาณการบุกอาณาจักรฮาเว่นเลย

อาณาจักรอาเพ่นก็ไม่ได้มีกองทัพที่แข็งแกร่ง ไม่แม้แต่จะฝึกกองทัพให้ทันสงครามด้วยซ้ำ

และอาณาจักรฮาเว่นก็ไม่ได้มีชายแดนร่วมกันกับทางเหนือใหญ่ขนาดจนเป็นปัญหาต่อการปกครองของพวกเขา

ลาเฟย์ปวดหัวจนแทบจะแตกเป็นเสี่ยงๆ

 “มองแค่ผิวเผิน ทางเหนือแทบจะไม่มีการเคลื่อนไหว แต่ช่วงเวลานี้ พวกเขาได้ยินว่าซอยูนไปที่ทวีปกลางและตาย…”

กระนั้น ถึงเขาจะสงสัยถึงเจตนา สถานการณ์นี้ก็ใหญ่เกินไป

 “แล้วถ้าเราพร้อมที่จะทำสงครามกับอาณาจักรอาเพ่นละ แม้เราจะไม่รู้ว่าพวกนั้นอยากสู้กับเรามากขนาดไหน แต่…การต่อสู้ขนาดเล็กคงหงุดหงิดน่าดู”

ลาเฟย์รู้สึกว่าการปกครองอาณาจักรฮาเว่นมักจะเพิ่มสิ่งที่ต้องให้กังวลอยู่เสมอ ทวีปกลางถูกพิชิตและกลุ่มกิลด์ขั้วอำนาจเก่าต่างๆก็ย่อยยับ และการวิจารณ์ของพวกผู้เล่นก็แก้ได้ง่าย

ถึงอย่างนั้น ดูเหมือนว่ากิลด์เฮอร์มีสจะอ่อนแอลง ข้างในกลับตาลปัตร

กระนั้นในทวีปกลาง อำนาจทางเศรษฐกิจที่มีศูนย์กลางมาจากการเก็บภาษีก็ไม่เหมือนเมื่อก่อน อีกทั้งยังมีพื้นที่ออกล่าและภารกิจ

พื้นที่ออกล่าก็ได้อนุญาตให้ผู้เล่นอื่นเข้าได้ เพราะกิลด์ดังๆทั้งหลายก็ไม่มีแล้ว การกวาดล้างมอนสเตอร์จำนวนมากก็มีกิลด์เฮอร์มีสเป็นผู้นำ

มีการวิจารณ์จำนวนมากจากผู้เล่นทั่วไป แต่พวกผู้เล่นเลเวลสูงก็ยังคงให้ความร่วมมือกับกิลเฮอร์มีสเป็นอย่างดี

ในหมู่พวกเขาก็มีผู้เล่นที่เป็นประโยชน์ต่อกิลด์เฮอร์มีส พวกคนที่อาศัยที่มีสกิลพิเศษจากการทำเควส อัศวินระดับสูง ทหาร แลละนักเวทย์ ทุกคนต่างก็เป็นประโยชน์ต่อกิลด์

ในเมื่อพื้นที่ ประชากร และเศรษฐกิจอันยิ่งใหญ่ในทวีปกลาง กิลด์เฮอร์มีสก็มีสมาชิกเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าในเวลาเพียงไม่นาน

 “ถ้าดูจากมุมมองของสาธารณแล้ว…ก็แค่ทำให้คนพวกนั้นเชื่อในคำโฆษณาของกิลด์เฮอร์มีสสักนิด ทุกอย่างก็คลี่คลายแล้ว”

ลาเฟย์รู้สึกว่าเขานั้นสะดุดหินและกำลังจะล้มลง

ถ้าพวกเราทำตามสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต มันก็จะเป็นเหมือนเดิม – ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดอยู่เหนือทุกอย่าง

 “ฉันยังไม่อยากใช้ไม้แข็ง ต่อให้อยากจะกำจัดอาณาจักรอาเพ่นไปให้พ้นมากแค่ไหน ฉันจะทำให้อาณาจักรฮาเว่นสมบูรณ์ก่อน แล้วค่อยทำลายพวกมันให้สิ้นซาก ถ้าฉันมีเวลามากกว่านี้…”

ขณะที่ลาเฟย์กำลังพูดถึงในสิ่งที่เขากังวล เหล่าผู้บริหารก็กำลังถกเถียงกันในเรื่องอื่น

 “ซอยูน ความนิยมของเธอควรจะนำมาพิจารณาด้วย ฉากการตายของเธอจะเพิ่มความเกลียดให้กับกิลด์ของเรา”

 “ทางสถานีออกอากาศละ? ทำไมเราไม่บอกให้พวกเขาลบฉากนั้นทิ้งไปซะ?”

 “เราไม่ควรทำอย่างนั้น ในเมื่อมันได้เรทติ้งสูง ทางสถานีออกอากาศใหญ่ที่ไม่ได้ออกอากาศฉากนั้นก็จะหาทางเอามาลงอยู่ดี”

 “บางสถานีออกมารายงานว่าเป็นข่าวใหญ่แล้วด้วย”

 “อีกทั้งยังถูกเผยแพร่สู่โลกอินเตอร์เน็ท แล้วจะพูดถึงมันไปทำไมละ?”

กิลด์เฮอร์มีสอยากโชว์พาวด้วยการใช้พวกสถานีออกอากาศ  แต่ดันได้ภาพลักษณ์โคตรแย่มาซะอย่างนั้น

 “เราไม่รู้ว่าวิดีโอนั้นจะส่งผลดีหรือผลร้ายกันแน่ แต่กองกำลังพวกกบฏไม่ได้เพิ่มขึ้น ในเมื่อผู้เล่นส่วนใหญ่ได้ออกมากันแล้ว”

“ยากการในวางแผนนะเนี่ย แล้วการต่อสู้ที่ปราสาทฟอร์มอสล่ะ?”

 “ณ ตอนนี้ พวกเรายังวางใจได้เพราะมีกองทัพทรงพลังถูกส่งไปที่นั่นแล้ว”

ขณะที่ฟังการพูดคุยกันของเหล่าผู้นำ ลาเฟย์ก็ได้ตัดสินใจ

 “เราจะระวังเรื่องของอาณาจักรอาเพ่นและวีดอย่างจริงจัง ถ้าพวกนั้นยังเงียบ เราจะปล่อยพวกนั้นเอาไว้สักพัก แต่ถ้าพวกนั้นมาท้าทายเราล่ะก็…อาณาจักรฮาเว่นจะเข้าสู่ระบบสงครามพิชิตเต็มรูปแบบ”

ระบบสงครามพิชิตเต็มรูปแบบ

มันคือกระบวนการที่เคยใช้ตอนรวมทวีปกลาง

พวกผู้เล่นกิลด์เฮอร์มีสภายในห้อง ต่างพากันรู้สึกประหลาดใจและดวงตาของพวกเขาส่องเป็นประกาย

โบฮีมอด อัศวินยักษ์ พูดพลางส่งยิ้ม

 “ถ้าไม่มีสงคราม ฉันคิดว่าคงจะไม่ได้เอากลับมาใช้ซะอีก”

 “นั่นก็จริง ฉันเคยพูดไปแล้วหลังจากการก่อตั้งอาณาจักร นายแค่ต้องมุ่งเน้นไปที่ความแข็งแกร่งภายในและคงไว้ซึ่งผลประโยชน์จากมัน”

ในรอยัล โร้ด ไม่มีใครกล้าท้าทายความแข็งแกร่งของอาณาจักรฮาเว่น

กองกำลังสำรวจทางเหนือกลับมาพร้อมกับความล้มเหลว พวกกบฏจากกิลด์อันทรงเกียรติทั้งหลายยังคงเคลื่อนไหวและมีกำลังคนเพียงพอ แต่ไม่มีความแข็งแกร่ง

ตอนนี้มันสำคัญที่จะเพิ่มพูดความแข็งแกร่งให้มากยิ่งขึ้น ยิ่งกว่าครั้งที่มีการก่อตั้งอาณาจักร

 “ค่อยเป็นค่อยไป อาณาจักรอาเพ่นเริ่มอันตรายมากขึ้น เราต้องทำให้ฐานของเรามีเสถียรภาพเพื่อการปกครองในระยะยาว แต่เราไม่มีเวลามากขนาดนั้น"

 “แล้วพวกเราควรทำยังไง?”

 “ฉันจะส่งหนึ่งในองครักษ์ลับทั้ง 5”

ดวงตาของผู้เล่นกิลด์เฮอร์มีสและเหล่าผู้นำเบิกกว้าง

ขุมพลังทั้ง 5 ที่ลาเฟย์เตรียมไว้ตั้งแต่ช่วงแรกเริ่มอาณาจักรฮาเว่น

กระต่ายที่ฉลาดย่อมไม่ขุดโพรงเดียวเพื่อรับมือสถานการณ์อันตราย

เขาพยายามปกปิดไว้นานเท่าที่จะทำได้และปลดปล่อยมันในนาทีสุดท้าย แต่เขารู้สึกว่ามันถึงเวลาจำเป็นที่จะต้องเร่งดำเนินการ

 “แล้วอันไหนก่อน…?”

 “โกเล็มรบ น่าจะพอแล้ว”

 “ถ้านายต้องการปล่อยมันอย่างลับๆ จะใช้เวลาประมาณ 10 วัน”

 “ปล่อยให้พวกมันได้หัวเราะไปก่อน เมื่อถึงเวลานั้น เราจะให้พวกนั้นได้สนุกเป็นครั้งสุดท้าย”

***

ลีฮุนตัดการเชื่องต่อจากรอยัลโร้ดและออกมาจากแคปซูล

ปุด ปุด

ภายในครัว ซอยูนกำลังทำซุปถั่ว

 “เธอ โอเคไหม?”

 “ค่ะ รสชาติกำลังดี”

 “ฉันหมายถึงการตายของเธอ…”

อย่างน้อยลีฮุนต้องการที่จะปลอบประโลมเธอให้สบายใจ

ซอยูน เธอมีเลเวลสูงในรอยัลโร้ด เธอคงได้รับความเสียหายมากแน่นอน

 ‘เลเวล ทักษะความชำนาญ อุปกรณ์สวมใ!’

แม้จะเป็นในช่วงที่เขายังแค่ผู้เล่นอ่อนหัด ลีฮุนก็รู้สึกถึงความเจ็บปวดทุกครั้งที่ใครบางคนขโมยและเชิดเงินของเขาทุกครั้งเมื่อเขาตาย

ต่อให้เขาไม่เคยให้ใครยืมเงินเลยก็ตาม แต่ก็ยังรู้สึกได้อยู่ดี!

 “ชิมดูสิ”

 “เอิ่ม…อร่อยแหะ”

 “ใช่ไหมล่ะ ได้เวลาทานมื้อเย็นแล้ว ฉันจะไปทำเนื้อในสวนก่อนนะ”

"เนื้อ…"

 “เนื้อย่างไง ฉันจะไปเตรียมเตา วันนี้เราจะกินเนื้อย่างกัน”

"โอเค"

ลีฮุนและซอยูนตัดสินใจไม่พูดเรื่องการตายในรอยัลโร้ด

 ‘ไม่มีเหตุผลที่ต้องรื้อฟื้นบาดแผลของเธอ ตอนนี้หัวใจของเธอต้องเจ็บปวดมาก เธอพยายามกินเนื้อเพื่อให้รู้สึกดีขึ้น’

ซอยูนพอใจขณะที่กำลังทำอาหาร

 ‘ซุปถั่วรสชาติออกมาดีเลยแหะ ฉันไปเตรียมเครื่องเคียงไว้ดีกว่า’

ตอนแรกในการทำมักจะยากเสมอ แต่หลังจากนั้นไม่นานรสชาติของส่วนผสมก็จะเข้ากันได้ดี

ทักษะการทำอาหารจำพวกปลาหรือเนื้อก็พัฒนาไปเยอะมาก

เธอมีความสุขทุกครั้งเมื่อเธอทำอาหารอร่อยๆ และได้กินด้วยกันกับลีฮุนพร้อมกับใช้เวลาแบ่งปันบทสนทนาง่ายๆร่วมกันกับเขา

(ติดตามต่อ เล่ม 49 บทที่ 1 พาร์ท 2…)

ผู้แปล : แอดชิน เพจ เราอ่านนิยายแปล

Editor : แอดชิน เพจ เราอ่านนิยายแปล

เล่ม 56 บทที่ 5 การตัดสินใจเพื่อทวีป แปลโดย แอดชิน เพจ เราอ่านนิยายแปล

  เล่ม 56 บทที่ 5 พาร์ท 1 การตัดสินใจเพื่อทวีป แปลโดย แอดชิน เพจ เราอ่านนิยายแปล *ฟรึด ฟรืด* พู่กันพลิ้วไหวอยู่ในมือของเปตรอฟ จิตรกรแสงธารา ...